¹Y RESPONDIO Jehová á Job desde un torbellino, y dijo:

¹Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:

²¿Quién es ése que oscurece el consejo Con palabras sin sabiduría?

²Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?

³Ahora ciñe como varón tus lomos; Yo te preguntaré, y hazme saber tú.

³Przepasz teraz jako mąż biodra swoje, a będę cię pytał, a ty mi daj sprawę.

⁴¿Dónde estabas cuando yo fundaba la tierra? Házme lo saber, si tienes inteligencia.

⁴Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.

⁵¿Quién ordenó sus medidas, si lo sabes? ¿O quién extendió sobre ella cordel?

⁵Któż uczynił rozmierzenie jej? powiedz, jeżli wiesz; albo kto sznur nad nią rozciągnął?

⁶¿Sobre qué están fundadas sus basas? ¿O quién puso su piedra angular,

⁶Na czem są podstawki jej ugruntowane? albo kto założył kamieó jej węgielny?

⁷Cuando las estrellas todas del alba alababan, Y se regocijaban todos los hijos de Dios?

⁷Gdy wespół śpiewały gwiazdy zaranne, a weselili się wszyscy synowie Boży.

⁸¿Quién encerró con puertas la mar, Cuando se derramaba por fuera como saliendo de madre;

⁸Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc?

⁹Cuando puse yo nubes por vestidura suya, Y por su faja oscuridad.

⁹Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;

¹⁰Y establecí sobre ella mi decreto, Y le puse puertas y cerrojo,

¹⁰Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,

¹¹Y dije: Hasta aquí vendrás, y no pasarás adelante, Y ahí parará la hinchazón de tus ondas?

¹¹I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.

¹²¿Has tu mandado á la mañana en tus días? ¿Has mostrado al alba su lugar,

¹²Izażeś za dni twoich rozkazywał świtaniu, i ukazałeś zorzy miejsce jej?

¹³Para que ocupe los fines de la tierra, Y que sean sacudidos de ella los impíos?

¹³Aby ogarnęła koóczyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni.

¹⁴Trasmúdase como lodo bajo de sello, Y viene á estar como con vestidura:

¹⁴Aby się odmieniała jako glina, do której pieczęć przykładają, a oni aby się stali jako szatą nakryci.

¹⁵Mas la luz de los impíos es quitada de ellos, Y el brazo enaltecido es quebrantado.

¹⁵I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.

¹⁶¿Has entrado tú hasta los profundos de la mar, Y has andado escudriñando el abismo?

¹⁶Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

¹⁷¿Hante sido descubiertas las puertas de la muerte, Y has visto las puertas de la sombra de muerte?

¹⁷Azaż odkryte są tobie bramy śmierci? bramy cienia śmierci widziałżeś?

¹⁸¿Has tú considerado hasta las anchuras de la tierra? Declara si sabes todo esto.

¹⁸Izaliś rozumem twym doszedł szerokości ziemi? Powiedz mi, jeźli to wszystko wiesz?

¹⁹¿Por dónde va el camino á la habitación de la luz, Y dónde está el lugar de las tinieblas?

¹⁹Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje?

²⁰¿Si llevarás tú ambas cosas á sus términos, Y entenderás las sendas de su casa?

²⁰Abyś ją ująwszy odprowadził do granicy jej, ponieważ zrozumiewasz ścieszki do domu jej.

²¹¿Sabíaslo tú porque hubieses ya nacido, O porque es grande el número de tus días?

²¹Wiedziałżeś na on czas, żeś się miał urodzić? i liczba dni twoich jak wielka być miała?

²²¿Has tú entrado en los tesoros de la nieve, O has visto los tesoros del granizo,

²²Izaliś przyszedł do skarbów śniegów? aby skarby gradu widzałeśli?

²³Lo cual tengo yo reservado para el tiempo de angustia, Para el día de la guerra y de la batalla?

²³Które zatrzymywam na czas ucisku, na dzieó bitwy i wojny.

²⁴¿Por qué camino se reparte la luz, Y se esparce el viento solano sobre la tierra?

²⁴Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?

²⁵¿Quién repartió conducto al turbión, Y camino á los relámpagos y truenos,

²⁵Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

²⁶Haciendo llover sobre la tierra deshabitada, Sobre el desierto, donde no hay hombre,

²⁶Aby szedł deszcz na ziemię, w której nikt nie mieszka, i na pustynię, gdzie niemasz człowieka;

²⁷Para hartar la tierra desierta é inculta, Y para hacer brotar la tierna hierba?

²⁷Aby nasycił miejsce puste i niepłodne, a wywiódł z niego zieloną trawę.

²⁸¿Tiene la lluvia padre? ¿O quién engendró las gotas del rocío?

²⁸Izali ma deszcz ojca? a krople rosy kto płodzi?

²⁹¿De qué vientre salió el hielo? Y la escarcha del cielo, ¿quién la engendró?

²⁹Z czyjegoż żywota wychodzi mróz? a szron niebieski któż płodzi?

³⁰Las aguas se endurecen á manera de piedra, Y congélase la haz del abismo.

³⁰Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.

³¹¿Podrás tú impedir las delicias de las Pléyades, O desatarás las ligaduras del Orión?

³¹Możeszże związać jasne gwiazdy Bab? albo związek Oryjona rozerwać?

³²¿Sacarás tú á su tiempo los signos de los cielos, O guiarás el Arcturo con sus hijos?

³²Izali wywiedziesz gwiazdy południowe czasu swego, albo Wóz niebieski z gwiazdami jego powiedziesz?

³³¿Supiste tú las ordenanzas de los cielos? ¿Dispondrás tú de su potestad en la tierra?

³³I znaszże porządek nieba? a możeszże rozrządzić panowanie jego na ziemi?

³⁴¿Alzarás tú á las nubes tu voz, Para que te cubra muchedumbre de aguas?

³⁴Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

³⁵¿Enviarás tú los relámpagos, para que ellos vayan? ¿Y diránte ellos: Henos aquí?

³⁵Izali możesz wypuścić błyskawice, aby przyszły, i rzekłyć: Otośmy?

³⁶¿Quién puso la sabiduría en el interior? ¿O quién dió al entendimiento la inteligencia?

³⁶Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość?

³⁷¿Quién puso por cuenta los cielos con sabiduría? Y los odres de los cielos, ¿quién los hace parar,

³⁷Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?

³⁸Cuando el polvo se ha convertido en dureza, Y los terrones se han pegado unos con otros?

³⁸Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?

³⁹(H39-1) ¿CAZARAS tú la presa para el león? ¿Y saciarás el hambre de los leoncillos,

³⁹Izali lwowi łup łowisz, a lwiąt żywot napełniasz?

⁴⁰(H39-2) Cuando están echados en las cuevas, O se están en sus guaridas para acechar?

⁴⁰Gdy się tulą w jaskiniach swoich, i czyhają w cieniu jam swoich?

⁴¹(H39-3) ¿Quién preparó al cuervo su alimento, Cuando sus pollos claman á Dios, Bullendo de un lado á otro por carecer de comida?

⁴¹Któż gotuje krukowi pokarm jego, gdy dzieci jego do Boga wołają a tułają się, nie mając pokarmu?