1(H39-4) ¿Sabes tú el tiempo en que paren las cabras monteses? ¿O miraste tú las ciervas cuando están pariendo?
1Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś?
2(H39-5) ¿Contaste tú los meses de su preñez, Y sabes el tiempo cuando han de parir?
2Możeszże zliczyć miesiące, jako długo płód noszą? a czas rodzenia ich wieszże?
3(H39-6) Encórvanse, hacen salir sus hijos, Pasan sus dolores.
3Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają;
4(H39-7) Sus hijos están sanos, crecen con el pasto: Salen y no vuelven á ellas.
4Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich.
5(H39-8) ¿Quién echó libre al asno montés, y quién soltó sus ataduras?
5Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał?
6(H39-9) Al cual yo puse casa en la soledad, Y sus moradas en lugares estériles.
6Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone.
7(H39-10) Búrlase de la multitud de la ciudad: No oye las voces del arriero.
7On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba.
8(H39-11) Lo oculto de los montes es su pasto, Y anda buscando todo lo que está verde.
8Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka.
9(H39-12) ¿Querrá el unicornio servirte á ti, Ni quedar á tu pesebre?
9Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich?
10(H39-13) ¿Atarás tú al unicornio con su coyunda para el surco? ¿Labrará los valles en pos de ti?
10Izali możesz zaprządz w powróz swój jednorożca do orania? izali powleka będzie brózdy za tobą?
11(H39-14) ¿Confiarás tú en él, por ser grande su fortaleza, Y le fiarás tu labor?
11Izali się spuścisz naó, przeto, że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję?
12(H39-15) ¿Fiarás de él que te tornará tu simiente, Y que la allegará en tu era?
12Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził?
13(H39-16) ¿Diste tú hermosas alas al pavo real, O alas y plumas al avestruz?
13Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi?
14(H39-17) El cual desampara en la tierra sus huevos, Y sobre el polvo los calienta,
14Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je.
15(H39-18) Y olvídase de que los pisará el pie, Y que los quebrará bestia del campo.
15A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może.
16(H39-19) Endurécese para con sus hijos, como si no fuesen suyos, No temiendo que su trabajo haya sido en vano:
16Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.
17(H39-20) Porque le privó Dios de sabiduría, Y no le dió inteligencia.
17Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.
18(H39-21) Luego que se levanta en alto, Búrlase del caballo y de su jinete.
18Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.
19(H39-22) ¿Diste tú al caballo la fortaleza? ¿Vestiste tú su cerviz de relincho?
19Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego?
20(H39-23) ¿Le intimidarás tú como á alguna langosta? El resoplido de su nariz es formidable:
20Izali go ustraszysz jako szaraóczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne.
21(H39-24) Escarba la tierra, alégrase en su fuerza, Sale al encuentro de las armas:
21Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym.
22(H39-25) Hace burla del espanto, y no teme, Ni vuelve el rostro delante de la espada.
22Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza.
23(H39-26) Contra él suena la aljaba, El hierro de la lanza y de la pica:
23Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce.
24(H39-27) Y él con ímpetu y furor escarba la tierra, Sin importarle el sonido de la bocina;
24Z grzmotem i z gniewem kopie ziemię, a nie stoi spokojnie na głos trąby.
25(H39-28) Antes como que dice entre los clarines: Ea! Y desde lejos huele la batalla, el grito de los capitanes, y la vocería.
25Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie.
26(H39-29) ¿Vuela el gavilán por tu industria, Y extiende hacia el mediodía sus alas?
26Izali według twego rozumu lata jastrząb, i rozciąga skrzydła swe ku południowi?
27(H39-30) ¿Se remonta el águila por tu mandamiento, Y pone en alto su nido?
27Izali na twoje rozkazanie wzbija się orzeł w górę, i składa na wysokich miejscach gniazdo swoje?
28(H39-31) Ella habita y está en la piedra, En la cumbre del peñasco y de la roca.
28Na opoce mieszka, i bawi się na ostrej skale, jako na zamku.
29(H39-32) Desde allí acecha la comida: Sus ojos observan de muy lejos.
29Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko oczy jego widzą.
30(H39-33) Sus pollos chupan la sangre: Y donde hubiere cadáveres, allí está.
30Dzieci też jego piją krew, a gdzie są pobici, tam on jest.