¹Masquil de Asaph. ESCUCHA, pueblo mío, mi ley: Inclinad vuestro oído á las palabras de mi boca.

¹Pieśó wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłoócież uszów swych do słów ust moich.

²Abriré mi boca en parábola; Hablaré cosas reservadas de antiguo:

²Otworzę w podobieóstwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.

³Las cuales hemos oído y entendido; Que nuestros padres nos las contaron.

³Cośmy słyszeli, i poznali, i co nam ojcowie nasi opowiadali.

⁴No las encubriremos á sus hijos, Contando á la generación venidera las alabanzas de Jehová, Y su fortaleza, y sus maravillas que hizo.

⁴Nie zataimy tego przed synami ich, którzy przyszłym potomkom swoim opowiadać będą chwały Paóskie, i moc jego, i cuda jego, które uczynił.

⁵El estableció testimonio en Jacob, Y pusó ley en Israel; La cual mandó á nuestros padres Que la notificasen á sus hijos;

⁵Bo wzbudził świadectwo w Jakóbie, a zakon wydał w Izraelu; przykazał ojcom naszym, aby to do wiadomości podawali synom swoim,

⁶Para que lo sepa la generación venidera, y los hijos que nacerán; Y los que se levantarán, lo cuenten á sus hijos;

⁶Aby poznał wiek potomny, synowie, którzy się narodzić mieli, a oni zaś powstawszy, aby to opowiadali synom swoim;

⁷A fin de que pongan en Dios su confianza, Y no se olviden de las obras de Dios, Y guarden sus mandamientos:

⁷Aby pokładali w Bogu nadzieję swoję, a nie zapominali na sprawy Boże, ale strzegli przykazaó jego;

⁸Y no sean como sus padres, Generación contumaz y rebelde; Generación que no apercibió su corazón, Ni fué fiel para con Dios su espíritu.

⁸Aby się nie stali jako ojcowie ich narodem odpornym i nieposłusznym, narodem, który nie wygotował serca swego, aby był wierny Bogu duch jego.

⁹Los hijos de Ephraim armados, flecheros, Volvieron las espaldas el día de la batalla.

⁹Albo jako synowie Efraimowi zbrojni, którzy, choć umieli z łuku strzelać, wszakże w dzieó wojny tył podali.

¹⁰No guardaron el pacto de Dios, Ni quisieron andar en su ley:

¹⁰Bo nie przestrzegali przymierza Bożego, a według zakonu jego zbraniali się chodzić.

¹¹Antes se olvidaron de sus obras, Y de sus maravillas que les había mostrado.

¹¹Zapomnieli na sprawy jego, i na dziwne dzieła jego, które im pokazywał.

¹²Delante de sus padres hizo maravillas En la tierra de Egipto, en el campo de Zoán.

¹²Przed ojcami ich czynił cuda w ziemi Egipskiej, na polu Soan.

¹³Rompió la mar, é hízolos pasar; E hizo estar las aguas como en un montón.

¹³Rozdzielił morze, i przeprowadził ich, i sprawił, że stanęły wody jako kupa.

¹⁴Y llevólos de día con nube, Y toda la noche con resplandor de fuego.

¹⁴Prowadził ich w obłoku we dnie, a każdej nocy w jasnym ogniu.

¹⁵Hendió las peñas en el desierto: Y dióles á beber como de grandes abismos;

¹⁵Rozszczepił skały na puszczy, a napoił ich, jako z przepaści wielkich.

¹⁶Pues sacó de la peña corrientes, E hizo descender aguas como ríos.

¹⁶Wywiódł strumienie ze skały, a uczynił, że wody ciekły jako rzeki.

¹⁷Empero aun tornaron á pecar contra él, Enojando en la soledad al Altísimo.

¹⁷A wszakże oni przyczynili grzechów przeciwko niemu, a wzruszyli Najwyższego na puszczy do gniewu;

¹⁸Pues tentaron á Dios en su corazón, Pidiendo comida á su gusto.

¹⁸I kusili Boga w sercu swem, żądając pokarmu według lubości swojej.

¹⁹Y hablaron contra Dios, Diciendo: ¿Podrá poner mesa en el desierto?

¹⁹A mówili przeciwko Bogu temi słowy: Izali może Bóg zgotować stół na tej puszczy?

²⁰He aquí ha herido la peña, y corrieron aguas, Y arroyos salieron ondeando: ¿Podrá también dar pan? ¿Aparejará carne á su pueblo?

²⁰Oto uderzył w skałę, a wypłynęły wody, i rzeki wezbrały; izali też będzie mógł dać chleb? Izali nagotuje mięsa ludowi swemu?

²¹Por tanto oyó Jehová, é indignóse: Y encendióse el fuego contra Jacob, Y el furor subió también contra Israel;

²¹Przetoż usłyszawszy to Pan, rozgniewał się, a ogieó się zapalił przeciw Jakóbowi, także i popędliwość powstała przeciw Izraelowi;

²²Por cuanto no habían creído á Dios, Ni habían confiado en su salud:

²²Przeto, iż nie wierzyli Bogu, a nie mieli nadziei w zbawieniu jego.

²³A pesar de que mandó á las nubes de arriba, Y abrió las puertas de los cielos,

²³Choć był rozkazał obłokom z góry, i forty niebieskie otworzył.

²⁴E hizo llover sobre ellos maná para comer, Y dióles trigo de los cielos.

²⁴I spuścił im jako deszcz mannę ku pokarmowi, a pszenicę niebieską dał im.

²⁵Pan de nobles comió el hombre: Envióles comida á hartura.

²⁵Chleb mocarzów jadł człowiek, a zesłał im pokarmów do sytości.

²⁶Movió el solano en el cielo, Y trajo con su fortaleza el austro.

²⁶Obrócił wiatr ze wschodu na powietrzu, a przywiódł mocą swą wiatr z południa;

²⁷E hizo llover sobre ellos carne como polvo, Y aves de alas como arena de la mar.

²⁷I spuścił na nich mięso jako proch, i ptastwo skrzydlate jako piasek morski;

²⁸E hízolas caer en medio de su campo, Alrededor de sus tiendas.

²⁸Spuścił je w pośród obozu ich, wszędy około namiotów ich.

²⁹Y comieron, y hartáronse mucho: Cumplióles pues su deseo.

²⁹I jedli, a nasyceni byli hojnie, i dał im, czego żądali.

³⁰No habían quitado de sí su deseo, Aun estaba su vianda en su boca,

³⁰A gdy jeszcze nie wypełnili żądości swej, gdy jeszcze pokarm był w ustach ich:

³¹Cuando vino sobre ellos el furor de Dios, Y mató los más robustos de ellos, Y derribo los escogidos de Israel.

³¹Tedy zapalczywość Boża przypadła na nich, i pobił tłustych ich, a przedniejszych z Izraela poraził.

³²Con todo esto pecaron aún, Y no dieron crédito á sus maravillas.

³²Ale w tem wszystkiem jeszcze grzeszyli, i nie wierzyli cudom jego;

³³Consumió por tanto en nada sus días, Y sus años en la tribulación.

³³Przetoż sprawił, że marnie dokonali dni swoich, i lat swoich w strachu.

³⁴Si los mataba, entonces buscaban á Dios; Entonces se volvían solícitos en busca suya.

³⁴Gdy ich tracił, jeźliże go szukali, i nawracali się, a szukali z rana Boga,

³⁵Y acordábanse que Dios era su refugio. Y el Dios Alto su redentor.

³⁵Przypominając sobie, iż Bóg był skałą ich, a Bóg najwyższy odkupicielem ich:

³⁶Mas le lisonjeaban con su boca, Y con su lengua le mentían:

³⁶(Aczkolwiek pochlebiali mu usty swemi, i językiem swoim kłamali mu;

³⁷Pues sus corazones no eran rectos con él, Ni estuvieron firmes en su pacto.

³⁷A serce ich nie było szczere przed nim, ani wiernymi byli w przymierzu jego.)

³⁸Empero él misericordioso, perdonaba la maldad, y no los destruía: Y abundó para apartar su ira, Y no despertó todo su enojo.

³⁸On jednak będąc miłosierny odpuszczał nieprawości ich, a nie zatracał ich, ale częstokroć odwracał gniew swój, a nie pobudzał wszystkiego gniewu swego;

³⁹Y acordóse que eran carne; Soplo que va y no vuelve.

³⁹Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.

⁴⁰Cuántas veces lo ensañaron en el desierto, Lo enojaron en la soledad!

⁴⁰Jako go często draźnili na puszczy, i do boleści przywodzili na pustyniach?

⁴¹Y volvían, y tentaban á Dios, Y ponían límite al Santo de Israel.

⁴¹Bo coraz kusili Boga, a Świętemu Izraelskiemu granice zamierzali.

⁴²No se acordaron de su mano, Del día que los redimió de angustia;

⁴²Nie pamiętali na rękę jego, i na on dzieó, w który ich wybawił z utrapienia;

⁴³Cuando puso en Egipto sus señales, Y sus maravillas en el campo de Zoán;

⁴³Gdy czynił w Egipcie znaki swoje, a cuda swe na polu Soan;

⁴⁴Y volvió sus ríos en sangre, Y sus corrientes, porque no bebiesen.

⁴⁴Gdy obrócił w krew rzeki ich, i strumienie ich, tak, że z nich pić nie mogli.

⁴⁵Envió entre ellos una mistura de moscas que los comían, Y ranas que los destruyeron.

⁴⁵Przepuścił na nich rozmaite muchy, aby ich kąsały, i żaby, aby ich gubiły:

⁴⁶Dió también al pulgón sus frutos, Y sus trabajos á la langosta.

⁴⁶I dał chrząszczom urodzaje ich, a prace ich szaraóczy.

⁴⁷Sus viñas destruyó con granizo, Y sus higuerales con piedra;

⁴⁷Potłukł gradem szczepy ich, a drzewa leśnych fig ich gradem lodowym.

⁴⁸Y entregó al pedrisco sus bestias, Y al fuego sus ganados.

⁴⁸I podał gradowi bydło ich, a majętność ich węglu ognistemu.

⁴⁹Envió sobre ellos el furor de su saña, Ira y enojo y angustia, Con misión de malos ángeles.

⁴⁹Posłał na nich gniew zapalczywości swojej, popędliwość, i rozgniewanie, i uciśnienie, przypuściwszy na nich aniołów złych.

⁵⁰Dispuso el camino á su furor; No eximió la vida de ellos de la muerte, Sino que entregó su vida á la mortandad.

⁵⁰Wyprostował ścieżkę gniewowi swemu, nie zachował od śmierci duszy ich, i na bydło ich powietrze dopuścił;

⁵¹E hirió á todo primogénito en Egipto, Las primicias de las fuerzas en las tiendas de Châm.

⁵¹I pobił wszystko pierworodztwo w Egipcie, pierwiastki mocy ich w przybytkach Chamowych;

⁵²Empero hizo salir á su pueblo como ovejas, Y llevólos por el desierto, como un rebaño.

⁵²Ale jako owce wyprowadził lud swój, a wodził ich jako stada po puszczy.

⁵³Y guiólos con seguridad, que no tuvieron miedo; Y la mar cubrió á sus enemigos.

⁵³Wodził ich w bezpieczeóstwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)

⁵⁴Metiólos después en los términos de su santuario, En este monte que ganó su mano derecha.

⁵⁴Aż ich przywiódł do świętej granicy swojej, na onę górę, której nabyła prawica jego.

⁵⁵Y echó las gentes de delante de ellos, Y repartióles una herencia con cuerdas; E hizo habitar en sus moradas á las tribus de Israel.

⁵⁵I wyrzucił przed twarzą ich narody, i sprawił, że im przyszły na sznur dziedzictwa ich, ażeby mieszkały w przybytkach ich pokolenia Izraelskie.

⁵⁶Mas tentaron y enojaron al Dios Altísimo, Y no guardaron sus testimonios;

⁵⁶A wszakże przecież kusili i draźnili Boga najwyższego, a świadectwa jego nie strzegli.

⁵⁷Sino que se volvieron, y se rebelaron como sus padres: Volviéronse como arco engañoso.

⁵⁷Ale się odwrócili, i przewrotnie się obchodzili, jako i ojcowie ich; wywrócili się jako łuk omylny.

⁵⁸Y enojáronlo con sus altos, Y provocáronlo á celo con sus esculturas.

⁵⁸Bo go wzruszyli do gniewu wyżynami swemi, a rytemi bałwanami swemi pobudzili go do zapalczywości.

⁵⁹Oyólo Dios, y enojóse, Y en gran manera aborreció á Israel.

⁵⁹Co słysząc Bóg rozgniewał się, i zbrzydził sobie bardzo Izraela,

⁶⁰Dejó por tanto el tabernáculo de Silo, La tienda en que habitó entre los hombres;

⁶⁰Tak, że opuściwszy przybytek w Sylo, namiot, który postawił między ludźmi,

⁶¹Y dió en cautividad su fortaleza, Y su gloria en mano del enemigo.

⁶¹Podał w niewolę moc swoję, i sławę swoję w ręce nieprzyjacielskie.

⁶²Entregó también su pueblo á cuchillo, Y airóse contra su heredad.

⁶²Dał pod miecz lud swój, a na dziedzictwo swoje rozgniewał się.

⁶³El fuego devoró sus mancebos, Y sus vírgenes no fueron loadas en cantos nupciales.

⁶³Młodzieóców jego ogieó pożarł, a panienki jego nie były uczczone.

⁶⁴Sus sacerdotes cayeron á cuchillo, Y sus viudas no lamentaron.

⁶⁴Kapłani jego od miecza polegli, a wdowy jego nie płakały.

⁶⁵Entonces despertó el Señor á la manera del que ha dormido, Como un valiente que grita excitado del vino:

⁶⁵Lecz potem ocucił się Pan jako ze snu, jako mocarz wykrzykający od wina.

⁶⁶E hirió á sus enemigos en las partes posteriores: Dióles perpetua afrenta.

⁶⁶I zaraził nieprzyjaciół swoich na pośladkach, a na wieczną haóbę podał ich.

⁶⁷Y desechó el tabernáculo de José, Y no escogió la tribu de Ephraim.

⁶⁷Ale choć wzgardził namiotem Józefowym, a pokolenia Efraimowego nie obrał,

⁶⁸Sino que escogió la tribu de Judá, El monte de Sión, al cual amó.

⁶⁸Wszakże obrał pokolenie Judowe, i górę Syon, którą umiłował.

⁶⁹Y edificó su santuario á manera de eminencia, Como la tierra que cimentó para siempre.

⁶⁹I wystawił sobie jako pałac wysoki świątnicę swoję, jako ziemię, którą ugruntował na wieki.

⁷⁰Y eligió á David su siervo, Y tomólo de las majadas de las ovejas:

⁷⁰I obrał Dawida sługę swego, wziąwszy go z obór owczych;

⁷¹De tras las paridas lo trajo, Para que apacentase á Jacob su pueblo, y á Israel su heredad.

⁷¹Gdy chodził za owcami kotnemi, przyprowadził go, aby pasł Jakóba, lud jego, i Izraela, dziedzictwo jego;

⁷²Y apacentólos con entereza de su corazón; Y pastoreólos con la pericia de sus manos.

⁷²Który ich pasł w szczerości serca swego, a w roztropności rąk swoich prowadził ich.