¹Y AÑADIO Eliú, y dijo:

¹Elihu vazhdoi edhe më, duke thënë:

²Espérame un poco, y enseñarte he; Porque todavía tengo razones en orden á Dios.

²"Prit edhe pak dhe do të të tregoj që ka ende gjëra për të thënë nga ana e Perëndisë.

³Tomaré mi noticia de lejos, Y atribuiré justicia á mi Hacedor.

³Do ta sjell larg atë që di dhe do t'i jap hak atij që më ka krijuar.

⁴Porque de cierto no son mentira mis palabras; Contigo está el que es íntegro en sus conceptos.

⁴Sigurisht fjalët e mia nuk janë të rreme; para teje ke një njeri me njohuri të përsosur.

⁵He aquí que Dios es grande, mas no desestima á nadie; Es poderoso en fuerza de sabiduría.

⁵Ja, Perëndia është i fuqishëm, por nuk përçmon njeri; është i fuqishëm në forcën e diturisë së tij.

⁶No otorgará vida al impío, Y á los afligidos dará su derecho.

⁶Ai nuk e lë të jetojë njeriun e keq dhe u siguron drejtësinë të shtypurve.

⁷No quitará sus ojos del justo; Antes bien con los reyes los pondrá en solio para siempre, Y serán ensalzados.

⁷Nuk i heq sytë nga të drejtët, por bën që të ulen për gjithnjë me mbretërit mbi fronin; kështu ata rrinë lart.

⁸Y si estuvieren prendidos en grillos, Y aprisionados en las cuerdas de aflicción,

⁸Por në rast se janë të lidhur me zinxhira dhe të mbajtur me veriga pikëllimi,

⁹El les dará á conocer la obra de ellos, Y que prevalecieron sus rebeliones.

⁹atëherë u tregon veprat e tyre dhe shkeljet e tyre, sepse u është rritur mendja.

¹⁰Despierta además el oído de ellos para la corrección, Y díce les que se conviertan de la iniquidad.

¹⁰Kështu ai ua hap veshët për t'u ndrequr dhe i nxit të largohen nga e keqja.

¹¹Si oyeren, y le sirvieren, Acabarán sus días en bien, y sus años en deleites.

¹¹Në rast se ata e dëgjojnë dhe nënshtrohen, do t'i mbarojnë ditët e tyre në mirëqënie dhe vitet e tyre në gëzime;

¹²Mas si no oyeren, serán pasados á cuchillo, Y perecerán sin sabiduría.

¹²por, në rast se nuk e dëgjojnë, do të vdesin nga shpata, do të vdesin pa ardhur në vete.

¹³Empero los hipócritas de corazón lo irritarán más, Y no clamarán cuando él los atare.

¹³Por të pabesët nga zemra mbledhin zemërimin, nuk bërtasin për të kërkuar ndihmë,

¹⁴Fallecerá el alma de ellos en su mocedad, Y su vida entre los sodomitas.

¹⁴kështu ata vdesin ende të rinj, dhe jeta e tyre mbaron midis Sodomitëve.

¹⁵Al pobre librará de su pobreza, Y en la aflicción despertará su oído.

¹⁵Perëndia çliron të pikëlluarit me anë të pikëllimit të tyre dhe u hap veshët me anë të fatkeqësisë.

¹⁶Asimismo te apartaría de la boca de la angustia A lugar espacioso, libre de todo apuro; Y te asentará mesa llena de grosura.

¹⁶Ai dëshiron të të largojë edhe ty nga kafshimi i fatkeqësisë, që të të çojë në një vend të gjerë pa kufizim, me një tryezë të shtruar me ushqime të shijshme.

¹⁷Mas tú has llenado el juicio del impío, En vez de sustentar el juicio y la justicia.

¹⁷Por ti je mbushur me mendimin e njeriut të keq, dhe gjykimi e drejtësia do të të kapin.

¹⁸Por lo cual teme que en su ira no te quite con golpe, El cual no puedas apartar de ti con gran rescate.

¹⁸Në rast se ekziston zemërimi, ki kujdes që ai të mos të të fshijë me një goditje të vetme, sepse një shumë e madhe parash nuk do të mund të largonte.

¹⁹¿Hará él estima de tus riquezas, ni del oro, Ni de todas las fuerzas del poder?

¹⁹Vallë a do t'i çmojë pasuritë e tua, kur ai ka ar dhe të gjitha burimet e fuqisë?

²⁰No anheles la noche, En que desaparecen los pueblos de su lugar.

²⁰Mos dëshiro natën, gjatë së cilës njerëzia çohet larg nga vendi i saj.

²¹Guárdate, no tornes á la iniquidad; Pues ésta escogiste más bien que la aflicción.

²¹Ki kujdes të mos anosh nga paudhësia, sepse ti ke preferuar këtë pikëllim.

²²He aquí que Dios es excelso con su potencia; ¿Qué enseñador semejante á él?

²²Ja, Perëndia ka shkëlqyer në fuqinë e tij; kush mund të na mësojë si ai?

²³¿Quién le ha prescrito su camino? ¿Y quién le dirá: Iniquidad has hecho?

²³Vallë, kush mund t'i imponojë rrugën që duhet ndjekur dhe kush mund t'i thotë: "Ti ke bërë keq"?

²⁴Acuérdate de engrandecer su obra, La cual contemplan los hombres.

²⁴Kujtohu të lartësosh veprat e tij, që njerëzit i kanë kënduar;

²⁵Los hombres todos la ven; Mírala el hombre de lejos.

²⁵tërë njerëzit i admirojnë, vdekatari mund t'i soditë nga larg.

²⁶He aquí, Dios es grande, y nosotros no le conocemos; Ni se puede rastrear el número de sus años.

²⁶Po, Perëndia është i madh, por ne nuk e njohim, dhe numri i viteve të tij është i panjohshëm.

²⁷El reduce las gotas de las aguas, Al derramarse la lluvia según el vapor;

²⁷Ai tërheq atje lart pikat e ujit në formë avulli, i cili dëndësohet pastaj në shi,

²⁸Las cuales destilan las nubes, Goteando en abundancia sobre los hombres.

²⁸që retë zbrazin dhe lëshojnë mbi njeriun në sasi të madhe.

²⁹¿Quién podrá tampoco comprender la extensión de las nubes, Y el sonido estrepitoso de su pabellón?

²⁹Kush mund të kuptojë shtjellimin e reve, shungullimën që shpërthen në çadrën e tij?

³⁰He aquí que sobre él extiende su luz, Y cobija con ella las raíces de la mar.

³⁰Ja, ai përhap rreth vetes dritën e tij dhe mbulon thellësitë e detit.

³¹Bien que por esos medios castiga á los pueblos, A la multitud da comida.

³¹Me anë të tyre dënon popujt dhe jep ushqime me shumicë.

³²Con las nubes encubre la luz, Y mándale no brillar, interponiendo aquéllas.

³²Mbulon duart me rrufetë dhe i urdhëron ato të godasin shenjën.

³³Tocante á ella anunciará el trueno, su compañero, Que hay acumulación de ira sobre el que se eleva.

³³Bubullima flet për të, edhe bagëtia e ndjen furtunën që po vjen.