¹LA mujer sabia edifica su casa: Mas la necia con sus manos la derriba.

¹Gruaja e urtë ndërton shtëpinë e saj, por budallaqja e shkatërron me duart e veta.

²El que camina en su rectitud teme á Jehová: Mas el pervertido en sus caminos lo menosprecia.

²Kush ecën në drejtësinë e tij ka frikë nga Zoti, por ai që çoroditet në rrugët e tij e përçmon atë.

³En la boca del necio está la vara de la soberbia: Mas los labios de los sabios los guardarán.

³Në gojën e budallait gjejmë farën e kryelartësisë, por të urtët e ruajnë gojën e tyre.

⁴Sin bueyes el granero está limpio: Mas por la fuerza del buey hay abundancia de pan.

⁴Aty ku nuk ka qe grazhdi është bosh, por bollëku i korrjes qëndron në forcën e kaut.

⁵El testigo verdadero no mentirá: Mas el testigo falso hablará mentiras.

⁵Dëshmitari i ndershëm nuk gënjen, por dëshmitari i rremë thotë gënjeshtra.

⁶Busca el escarnecedor la sabiduría, y no la halla: Mas la sabiduría al hombre entendido es fácil.

⁶Tallësi kërkon diturinë dhe nuk e gjen, por dija është një gjë e lehtë për atë që ka mend.

⁷Vete de delante del hombre necio, Porque en él no advertirás labios de ciencia.

⁷Largohu nga njeriu budalla sepse nuk do të gjesh dituri mbi buzët e tij.

⁸La ciencia del cuerdo es entender su camino: Mas la indiscreción de los necios es engaño.

⁸Dituria e njeriut të matur qëndron në të dalluarit e rrugës së tij, por marrëzia e budallenjve është mashtrim.

⁹Los necios se mofan del pecado: Mas entre los rectos hay favor.

⁹Budallenjtë qeshin me mëkatin, por midis njerëzve të drejtë është falja.

¹⁰El corazón conoce la amargura de su alma; Y extraño no se entrometerá en su alegría.

¹⁰Zemra njeh trishtimin e vet, por një i huaj nuk mund të marrë pjesë në gëzimin e saj.

¹¹La casa de los impíos será asolada: Mas florecerá la tienda de los rectos.

¹¹Shtëpia e të pabesëve do të shkatërrohet, por çadra e njerëzve të drejtë do të lulëzojë.

¹²Hay camino que al hombre parece derecho; Empero su fin son caminos de muerte.

¹²Éshtë një rrugë që njeriut i duket e drejtë, por në fund ajo të nxjerr në rrugët e vdekjes.

¹³Aun en la risa tendrá dolor el corazón; Y el término de la alegría es congoja.

¹³Edhe kur qesh, zemra mund të jetë e pikëlluar, dhe vetë gëzimi mund të përfundojë në vuajtje.

¹⁴De sus caminos será harto el apartado de razón: Y el hombre de bien estará contento del suyo.

¹⁴Zemërpërdali do të ngopet me rrugët e tij, dhe njeriu i mirë do të ngopet me frytet e tij.

¹⁵El simple cree á toda palabra: Mas el avisado entiende sus pasos.

¹⁵Budallai i beson çdo fjale, por njeriu i matur tregon kujdes të veçantë për hapat e tij.

¹⁶El sabio teme, y se aparta del mal: Mas el necio se arrebata, y confía.

¹⁶Njeriu i urtë i trëmbet së keqes dhe largohet prej saj, por budallai zemërohet dhe është fodull.

¹⁷El que presto se enoja, hará locura: Y el hombre malicioso será aborrecido.

¹⁷Ai që zemërohet me lehtësi kryen marrëzi dhe njeriu që ka qëllime të këqija është i urryer.

¹⁸Los simples heredarán necedad: Mas los cuerdos se coronarán de sabiduría.

¹⁸Teveqelit e trashëgojnë budallallëkun, por njerëzit e matur kurorëzohen me dije.

¹⁹Los malos se inclinarán delante de los buenos, Y los impíos á las puertas del justo.

¹⁹Njerëzit e këqij do të përkulen përpara njerëzve të mirë dhe të pabesët në portat e të drejtëve.

²⁰El pobre es odioso aun á su amigo: Pero muchos son los que aman al rico.

²⁰Të varfërin e urren vetë miku i tij, por i pasuri ka shumë miklues.

²¹Peca el que menosprecia á su prójimo: Mas el que tiene misericordia de los pobres, es bienaventurado.

²¹Kush përçmon të afërmin e vet, mëkaton, por ai që ka mëshirë për të varfërit është i lumtur.

²²¿No yerran los que piensan mal? Misericordia empero y verdad alcanzarán los que piensan bien.

²²A nuk devijojnë, vallë nga rruga e drejtë ata që kurdisin të keqen? Por ata që mendojnë të mirën kanë për të gjetur mirësi dhe të vërtetën.

²³En toda labor hay fruto: Mas la palabra de los labios solamente empobrece.

²³Në çdo mundim ka një fitim, por fjalët e kota çojnë vetëm në varfëri.

²⁴Las riquezas de los sabios son su corona: Mas es infatuación la insensatez de los necios.

²⁴Kurora e njerëzve të urtë është pasuria e tyre, por marrëzia e budallenjve është marrëzi.

²⁵El testigo verdadero libra las almas: Mas el engañoso hablará mentiras.

²⁵Një dëshmitar që thotë të vërtetën shpëton jetën e njerëzve, por një dëshmitar i rremë thotë gënjeshtra.

²⁶En el temor de Jehová está la fuerte confianza; Y esperanza tendrán sus hijos.

²⁶Në frikën e Zotit gjendet një siguri e madhe, dhe bijtë e tij do të kenë një vend strehimi.

²⁷El temor de Jehová es manantial de vida, Para apartarse de los lazos de la muerte.

²⁷Frika e Zotit është një burim jete, që i shmang leqet e vdekjes.

²⁸En la multitud de pueblo está la gloria del rey: Y en la falta de pueblo la flaqueza del príncipe.

²⁸Lavdia e mbretit qëndron në turmën e popullit, por shkatërrimi i princit qëndron në mungesën e njerëzve.

²⁹El que tarde se aira, es grande de entendimiento: Mas el corto de espíritu engrandece el desatino.

²⁹Kush është i ngadalshëm në zemërim është shumë i matur, por ai që rrëmbehet me lehtësi vë në dukje marrëzinë e tij.

³⁰El corazón apacible es vida de las carnes: Mas la envidia, pudrimiento de huesos.

³⁰Një zemër e shëndoshë është jetë për trupin, por lakmia është krimbi brejtës i kockave.

³¹El que oprime al pobre, afrenta á su Hacedor: Mas el que tiene misericordia del pobre, lo honra.

³¹Kush shtyp të varfërin fyen rëndë atë që e ka bërë, por ai që ka mëshirë për nevojtarin e nderon atë.

³²Por su maldad será lanzado el impío: Mas el justo en su muerte tiene esperanza.

³²I pabesi përmbyset nga vetë ligësia e tij, por i drejti ka shpresë në vetë vdekjen e tij.

³³En el corazón del cuerdo reposa la sabiduría; Y es conocida en medio de los necios.

³³Dituria prehet në zemrën e atij që ka mend, por ajo që është në zemrën e budallenjve merret vesh.

³⁴La justicia engrandece la nación: Mas el pecado es afrenta de las naciones.

³⁴Drejtësia e larton një komb, por mëkati është turpi i popujve.

³⁵La benevolencia del rey es para con el ministro entendido: Mas su enojo contra el que lo avergüenza.

³⁵Dashamirësia e mbretit është për shërbëtorin që vepron me urtësi, por zemërimi i tij është kundër atij që sillet me paturpësi.