¹MEJOR es un bocado seco, y en paz, Que la casa de contienda llena de víctimas.

¹Éshtë më mirë një copë bukë thatë me paqe se sa një shtëpi plot me kafshë të vrara me grindje.

²El siervo prudente se enseñoreará del hijo que deshonra, Y entre los hermanos partirá la herencia.

²Shërbëtori që vepron me urtësi ka për të sunduar mbi të birin që e turpëron dhe do të marrë një pjesë të trashëgimisë bashkë me vëllezërit.

³El crisol para la plata, y la hornaza para el oro: Mas Jehová prueba los corazones.

³Poçi është për argjendin dhe furra për arin, por ai që provon zemrat është Zoti.

⁴El malo está atento al labio inicuo; Y el mentiroso escucha á la lengua detractora.

⁴Njeriu i keq dëgjon buzët e liga, gënjeshtari dëgjon gjuhën e çoroditur.

⁵El que escarnece al pobre, afrenta á su Hacedor: Y el que se alegra en la calamidad, no quedará sin castigo.

⁵Ai që përqesh të varfërin fyen Atë që e ka krijuar; ai që kënaqet me fatkeqësinë e tjetrit nuk do të mbetet pa u ndëshkuar.

⁶Corona de los viejos son los hijos de los hijos; Y la honra de los hijos, sus padres.

⁶Bijtë e bijve janë kurora e pleqve, dhe lavdia e bijve janë etërit e tyre.

⁷No conviene al necio la altilocuencia: ­Cuánto menos al príncipe el labio mentiroso!

⁷Budallait nuk i shkon një e folur e bukur, aq më pak princit nuk i shkojnë buzë gënjeshtare,

⁸Piedra preciosa es el cohecho en ojos de sus dueños: A donde quiera que se vuelve, da prosperidad.

⁸Një dhuratë është një gur i çmuar në sytë e atij që e ka; ngado që kthehet, ai ia del.

⁹El que cubre la prevaricación, busca amistad: Mas el que reitera la palabra, aparta al amigo.

⁹Kush mbulon një faj fiton dashuri, por kush i rikthehet përsëri ndan miqtë më të mirë.

¹⁰Aprovecha la reprensión en el entendido, Más que si cien veces hiriese en el necio.

¹⁰Një qortim depërton më thellë te njeriu me mend se sa njëqind goditje te budallai.

¹¹El rebelde no busca sino mal; Y mensajero cruel será contra él enviado.

¹¹Njeriu i keq nuk kërkon gjë tjetër veç të ngrerë krye, prandaj do të dërgohet kundër tij një lajmëtar mizor.

¹²Mejor es se encuentre un hombre con una osa á la cual han robado sus cachorros, Que con un fatuo en su necedad.

¹²Éshtë më mirë të takosh një harushë se cilës i kanë vjedhur këlyshët e vet se sa një budalla në marrëzinë e tij.

¹³El que da mal por bien, No se apartará el mal de su casa.

¹³E keqja nuk do të largohet nga shtëpia e atij që së mirës i përgjigjet me të keqen.

¹⁴El que comienza la pendencia es como quien suelta las aguas: Deja pues la porfía, antes que se enmarañe.

¹⁴Të fillosh një grindje është sikur t'u çelësh rrugë ujërave; prandaj ndërprite grindjen përpara se të acarohet.

¹⁵El que justifica al impío, y el que condena al justo, Ambos á dos son abominación á Jehová.

¹⁵Ai që nxjerr të pafajshëm fajtorin dhe ai që dënon të drejtin janë që të dy të neveritshëm për Zotin.

¹⁶¿De qué sirve el precio en la mano del necio para comprar sabiduría, No teniendo entendimiento?

¹⁶Ç'duhet paraja në duart e budallait? Mos vallë për të blerë dituri, kur ai nuk ka mend fare?

¹⁷En todo tiempo ama el amigo; Y el hermano para la angustia es nacido.

¹⁷Miku të do në çdo kohë, por vëllai lind për ditë të vështira.

¹⁸El hombre falto de entendimiento toca la mano, Fiando á otro delante de su amigo.

¹⁸Njeriu që nuk ka mend jep dorën si garanci dhe merr zotime për të afërmin e tij.

¹⁹La prevaricación ama el que ama pleito; Y el que alza su portada, quebrantamiento busca.

¹⁹Ai që do mëkatin i do grindjet, dhe ai që ngre portën e tij kërkon rrënim.

²⁰El perverso de corazón nunca hallará bien: Y el que revuelve con su lengua, caerá en mal.

²⁰Njeriu zemërshthurur nuk gjen asnjë të mirë, dhe ai që ka gjuhën e çoroditur bie në telashe.

²¹El que engendra al necio, para su tristeza lo engendra: Y el padre del fatuo no se alegrará.

²¹Atij që i lind një budalla do t'i vijnë hidhërime dhe ati i një budallai nuk mund të ketë gëzim.

²²El corazón alegre produce buena disposición: Mas el espíritu triste seca los huesos.

²²Një zemër e gëzuar është një ilaç i mirë, por një frymë e dërrmuar i than kockat.

²³El impío toma dádiva del seno Para pervertir las sendas del derecho.

²³I pabesi pranon dhurata fshehurazi për të prishur rrugët e drejtësisë.

²⁴En el rostro del entendido aparece la sabiduría: Mas los ojos del necio vagan hasta el cabo de la tierra.

²⁴Dituria qëndron para atij që ka mend, por sytë e budallait enden deri në cepat më të largëta të dheut.

²⁵El hijo necio es enojo á su padre, Y amargura á la que lo engendró.

²⁵Biri budalla është një burim vuajtjesh për atin e tij dhe hidhërim për atë që e ka lindur.

²⁶Ciertamente no es bueno condenar al justo, Ni herir á los príncipes que hacen lo recto.

²⁶Nuk është mirë të dënosh të drejtin, as të godasësh princat për ndershmërinë e tyre.

²⁷Detiene sus dichos el que tiene sabiduría: De prudente espíritu es el hombre entendido.

²⁷Kush i mat fjalët e veta ka dije, dhe kush ka një shpirt të qetë është njeri i matur.

²⁸Aun el necio cuando calla, es contado por sabio: El que cierra sus labios es entendido.

²⁸Budallai, edhe kur hesht, konsiderohet i urtë dhe, kur i mban të mbyllura buzët e tij, konsiderohet i zgjuar.