¹COMO la nieve en el verano, y la lluvia en la siega, Así conviene al necio la honra.

¹Ashtu si bora nuk i shkon verës as shiu të korrave, kështu nuk i shkon lavdia budallait.

²Como el gorrión en su vagar, y como la golondrina en su vuelo, Así la maldición sin causa nunca vendrá.

²Ashtu si harabeli fluturon andej e këtej dhe dallëndyshja fluturon, kështu mallkimi pa arsye nuk ka efekt.

³El látigo para el caballo, y el cabestro para el asno, Y la vara para la espalda del necio.

³Kamxhiku për kalin, kapistra për gomarin dhe shkopi për kurrizin e budallenjve.

⁴Nunca respondas al necio en conformidad á su necedad, Para que no seas tú también como él.

⁴Mos iu përgjegj budallait simbas budallallëkut të tij, që të mos bëhesh edhe ti si ai.

⁵Responde al necio según su necedad, Porque no se estime sabio en su opinión.

⁵Përgjigjju budallait simbas budallallëkut të tij, që ai të mos mendojë se është i urtë.

⁶Como el que se corta los pies y bebe su daño, Así es el que envía algo por mano de un necio.

⁶Kush dërgon një mesazh me anë të një budallai pret këmbët e tij dhe pi dhunë.

⁷Alzar las piernas del cojo. Así es el proverbio en la boca del necio.

⁷Ashtu si këmbët e çalamanit janë pak të qëndrueshme, kështu është një fjalë e urtë në gojën e budallenjve.

⁸Como quien liga la piedra en la honda, Así hace el que al necio da honra.

⁸Kush i jep lavdi një budallai është si ai që lidh një gur te hobeja.

⁹Espinas hincadas en mano del embriagado, Tal es el proverbio en la boca de los necios.

⁹Një fjalë e urtë në gojën e budallenjve është si një gjemb që hyn në dorën e një të dehuri.

¹⁰El grande cría todas las cosas; y da la paga al insensato, Y la da á los transgresores.

¹⁰Perëndia i madh që ka krijuar të gjitha gjërat është ai që i jep shpërblimin budallait dhe shkelësve.

¹¹Como perro que vuelve á su vómito, Así el necio que repite su necedad.

¹¹Ashtu si një qen kthehet në të vjellat e tij, kështu budallai e përsërit budallallëkun e tij.

¹²¿Has visto hombre sabio en su opinión? Más esperanza hay del necio que de él.

¹²A ke parë një njeri që e pandeh veten të urtë? Ka më tepër shpresë për një budalla se sa për të.

¹³Dice el perezoso: El león está en el camino; El león está en las calles.

¹³Përtaci thotë: "Ka një luan në rrugë, ka një luan nëpër rrugë!".

¹⁴Las puertas se revuelven en sus quicios: Así el perezoso en su cama.

¹⁴Ashtu si lëviz porta në menteshat e saj, kështu sillet përtaci në shtrat të tij.

¹⁵Esconde el perezoso su mano en el seno; Cánsase de tornarla á su boca.

¹⁵Përtaci e fut dorën në pjatën e tij, por lodhet edhe ta çojë te goja.

¹⁶A su ver es el perezoso más sabio Que siete que le den consejo.

¹⁶Përtaci pandeh se është më i urtë se shtatë persona që japin përgjigje me mend.

¹⁷El que pasando se deja llevar de la ira en pleito ajeno, Es como el que toma al perro por las orejas.

¹⁷Kalimtari që përzihet në një grindje që nuk i përket, është si ai që kap nga veshët një qen.

¹⁸Como el que enloquece, y echa llamas Y saetas y muerte,

¹⁸Ashtu si një i marrë që gjuan me ura zjarri, me shigjeta dhe me vdekje,

¹⁹Tal es el hombre que daña á su amigo, Y dice: Ciertamente me chanceaba.

¹⁹kështu është ai që mashtron të afërmin dhe thotë: "E bëra për shaka!".

²⁰Sin leña se apaga el fuego: Y donde no hay chismoso, cesa la contienda.

²⁰Kur mungojnë drutë, zjarri shuhet; dhe kur nuk ka një gojë të keqe, grindja merr fund.

²¹El carbón para brasas, y la leña para el fuego: Y el hombre rencilloso para encender contienda.

²¹Ashtu si qymyri jep shpuzën dhe drutë zjarrin, kështu njeriu grindavec i nxit grindjet.

²²Las palabras del chismoso parecen blandas; Mas ellas entran hasta lo secreto del vientre.

²²Fjalët e gojëkeqit janë si ushqime shumë të shijshme dhe depërtojnë deri në thellësi të zorrëve.

²³Como escoria de plata echada sobre el tiesto, Son los labios enardecidos y el corazón malo.

²³Buzët e zjarrta dhe zemra e keqe janë si zgjyra të argjendit të vendosura mbi një enë balte.

²⁴Otro parece en los labios al que aborrece; Mas en su interior pone engaño.

²⁴Ai që urren shtiret me buzët e tij, por në zemër të vet përgatit mashtrimin.

²⁵Cuando hablare amigablemente, no le creas; Porque siete abominaciones hay en su corazón.

²⁵Kur ai flet në mënyrë të sjellshme mos i ki besim, sepse ka shtatë gjëra të neveritshme në zemër.

²⁶Encúbrese el odio con disimulo; Mas su malicia será descubierta en la congregación.

²⁶Edhe sikur urrejtja e tij të jetë fshehur me tinëzi; ligësia e tij do të dalë hapur në kuvend.

²⁷El que cavare sima, caerá en ella: Y el que revuelva la piedra, á él volverá.

²⁷Kush hap një gropë do të bjerë brenda dhe kush rrokullis një gur do të bjerë përsëri mbi të.

²⁸La falsa lengua atormenta al que aborrece: Y la boca lisonjera hace resbaladero.

²⁸Gjuha gënjeshtare urren ata që ka plagosur, dhe goja lajkatare sjell shkatërrimin.