¹NO te jactes del día de mañana; Porque no sabes qué dará de sí el día.

¹Mos u mburr me ditën e nesërme, sepse nuk di atë që mund të sjellë një ditë.

²Alábete el extraño, y no tu boca; El ajeno, y no tus labios.

²Le të të lëvdoj një tjetër dhe jo goja jote, një i huaj dhe jo buzët e tua.

³Pesada es la piedra, y la arena pesa; Mas la ira del necio es más pesada que ambas cosas.

³Guri peshon dhe rëra është e rëndë, por zemërimi i budallait peshon më tepër se të dyja bashkë.

⁴Cruel es la ira, é impetuoso el furor; Mas ¿quién parará delante de la envidia?

⁴Tërbimi është mizor dhe zemërimi është i furishëm, por kush mund t'i bëjë ballë xhelozisë?

⁵Mejor es reprensión manifiesta Que amor oculto.

⁵Më mirë një qortim i hapur se një dashuri e fshehur.

⁶Fieles son las heridas del que ama; Pero importunos los besos del que aborrece.

⁶Besnike janë plagët e një shoku, dhe të rreme të puthurat e një armiku.

⁷El alma harta huella el panal de miel; Mas al alma hambrienta todo lo amargo es dulce.

⁷Kush është i ngopur përçmon huallin e mjaltit; por për atë që ka uri çdo gjë e hidhur është e ëmbël.

⁸Cual ave que se va de su nido, Tal es el hombre que se va de su lugar.

⁸Si zogu që endet larg folesë së tij, kështu është njeriu që endet larg shtëpisë së tij.

⁹El ungüento y el perfume alegran el corazón: Y el amigo al hombre con el cordial consejo.

⁹Vaji dhe parfumi gëzojnë zemrën, kështu bën ëmbëlsia e një shoku me këshillat e tij të përzërmërta.

¹⁰No dejes á tu amigo, ni al amigo de tu padre; Ni entres en casa de tu hermano el día de tu aflicción. Mejor es el vecino cerca que el hermano lejano.

¹⁰Mos e braktis mikun tënd as mikun e atit tënd dhe mos shko në shtëpinë e vëllait tënd ditën e fatkeqësisë sate; është më mirë një që banon afër se sa një vëlla larg.

¹¹Sé sabio, hijo mío, y alegra mi corazón, Y tendré qué responder al que me deshonrare.

¹¹Biri im, ji i urtë dhe gëzo zemrën time, kështu do të mund t'i përgjigjem atij që përflet kundër meje.

¹²El avisado ve el mal, y escóndese, Mas los simples pasan, y llevan el daño.

¹²Njeriu mendjemprehtë e shikon të keqen dhe fshihet, por naivët shkojnë tutje dhe ndëshkohen.

¹³Quítale su ropa al que fió al extraño; Y al que fió á la extraña, tómale prenda.

¹³Merr rroben e atij që është bërë garant për një të huaj dhe mbaje si peng për gruan e huaj.

¹⁴El que bendice á su amigo en alta voz, madrugando de mañana, Por maldición se le contará.

¹⁴Ai që bekon të afërmin e tij me zë të lartë në mëngjes herët, do t'ia zënë si mallkim.

¹⁵Gotera continua en tiempo de lluvia, Y la mujer rencillosa, son semejantes:

¹⁵Pikëllimi i vazhdueshëm në një ditë shiu të madh dhe një grua grindavece i ngjasin njera tjetrës.

¹⁶El que pretende contenerla, arresta el viento: O el aceite en su mano derecha.

¹⁶Kush arrin ta përmbajë, mban erën dhe zë vajin me dorën e tij të djathtë.

¹⁷Hierro con hierro se aguza; Y el hombre aguza el rostro de su amigo.

¹⁷Hekuri mpreh hekurin, kështu njeriu mpreh fytyrën e shokut të tij.

¹⁸El que guarda la higuera, comerá su fruto; Y el que guarda á su señor, será honrado.

¹⁸Kush kujdeset për fikun do të hajë frytin e tij, dhe ai që i shërben zotit të tij do të nderohet.

¹⁹Como un agua se parece á otra, Así el corazón del hombre al otro.

¹⁹Ashtu si në ujë fytyra pasqyron fytyrën, kështu zemra e njeriut e tregon njeriun.

²⁰El sepulcro y la perdición nunca se hartan: Así los ojos del hombre nunca están satisfechos.

²⁰Sheoli dhe Abadoni janë të pangopur, dhe të pangopur janë gjithashtu sytë e njerëzve.

²¹El crisol prueba la plata, y la hornaza el oro: Y al hombre la boca del que lo alaba.

²¹Poçja është për argjendin dhe furra për arin, kështu njeriu provohet nga lëvdata që merr.

²²Aunque majes al necio en un mortero entre granos de trigo á pisón majados, No se quitará de él su necedad.

²²Edhe sikur ta shtypje budallanë në një havan bashkë me grurë me dygeçin e tij, budallallëku nuk do të largohej prej tij.

²³Considera atentamente el aspecto de tus ovejas; Pon tu corazón á tus rebaños:

²³Përpiqu të njohësh mirë gjendjen e deleve të tua dhe ki kujdes për kopetë e tua,

²⁴Porque las riquezas no son para siempre; ¿Y será la corona para perpetuas generaciones?

²⁴sepse pasuritë nuk zgjatin përherë, dhe as një kurorë nuk vazhdon brez pas brezi.

²⁵Saldrá la grama, aparecerá la hierba, Y segaránse las hierbas de los montes.

²⁵Kur merret bari i thatë dhe del bari i njomë dhe mblidhet forazhi i maleve,

²⁶Los corderos para tus vestidos, Y los cabritos para el precio del campo:

²⁶qengjat do të furnizojnë rrobat e tua, cjeptë çmimin e një are

²⁷Y abundancia de leche de las cabras para tu mantenimiento, y para mantenimiento de tu casa, Y para sustento de tus criadas.

²⁷dhe dhitë mjaft qumësht për ushqimin tënd, për ushqimin e shtëpisë sate dhe për të mbajtur shërbëtoret e tua.