¹HIJO mío, si salieres fiador por tu amigo, Si tocaste tu mano por el extraño,

¹Biri im, në qoftë se je bërë garant për të afërmin tënd, në rast se ke dhënë dorën si garanci për një të huaj,

²Enlazado eres con las palabras de tu boca, Y preso con las razones de tu boca.

²je zënë në lakun e fjalëve të gojës sate, je zënë nga fjalët e gojës sate.

³Haz esto ahora, hijo mío, y líbrate, Ya que has caído en la mano de tu prójimo: Ve, humíllate, y asegúrate de tu amigo.

³Bëj këtë, pra, biri im, dhe shpengohu, sepse ke rënë në duart e të afërmit tënd. Shko, hidhu në këmbët e tij dhe ngul këmbë me të madhe te i afërmi yt.

⁴No des sueño á tus ojos, Ni á tus párpados adormecimiento.

⁴Mos u jep gjumë syve të tu as çlodhje qepallave të tua;

⁵Escápate como el corzo de la mano del cazador, Y como el ave de la mano del parancero.

⁵çlirohu si gazela nga dora e gjahtarit, si zogu nga dora e atij që kap zogjtë.

⁶Ve á la hormiga, oh perezoso Mira sus caminos, y sé sabio;

⁶Shko te milingona, o përtac, vër re zakonet e saj dhe bëhu i urtë.

⁷La cual no teniendo capitán, Ni gobernador, ni señor,

⁷Ajo nuk ka as kryetar, as mbikëqyrës, as zot;

⁸Prepara en el verano su comida Y allega en el tiempo de la siega su mantenimiento.

⁸e gjen ushqimin në verë dhe mbledh zahirenë e saj gjatë korrjes.

⁹Perezoso, ¿hasta cuándo has de dormir? ¿Cuándo te levantarás de tu sueño?

⁹Deri kur, o përtac, do të rrish duke fjetur? Kur do të shkundesh nga gjumi yt?

¹⁰Un poco de sueño, un poco de dormitar, Y cruzar por un poco las manos para reposo:

¹⁰Të flesh pak, të dremitësh pak, të rrish me duar në ije për t'u çlodhur,

¹¹Así vendrá tu necesidad como caminante, Y tu pobreza como hombre de escudo.

¹¹kështu varfëria jote do të vijë si një vjedhës, dhe skamja jote si një njeri i armatosur.

¹²El hombre malo, el hombre depravado, Anda en perversidad de boca;

¹²Njeriu pa vlerë, njeriu i keq, ecën me një gojë të çoroditur;

¹³Guiña de sus ojos, habla con sus pies, Indica con sus dedos;

¹³luan syrin, flet me këmbët, bën shenja me gishta;

¹⁴Perversidades hay en su corazón, anda pensando mal en todo tiempo; Enciende rencillas.

¹⁴ka ligësi në zemër, kurdis vazhdimisht të keqen dhe mbjell grindje.

¹⁵Por tanto su calamidad vendrá de repente; Súbitamente será quebrantado, y no habrá remedio.

¹⁵Prandaj shkatërrimi i tij do të vijë papritur, në një çast do të shkatërrohet pa rrugëdalje tjetër.

¹⁶Seis cosas aborrece Jehová, Y aun siete abomina su alma:

¹⁶Zoti i urren këto gjashtë gjëra, madje shtatë janë të neveritshme për të:

¹⁷Los ojos altivos, la lengua mentirosa, Las manos derramadoras de sangre inocente,

¹⁷sytë krenare, gjuha gënjeshtare, duart që derdhin gjak të pafajshëm,

¹⁸El corazón que maquina pensamientos inicuos, Los pies presurosos para correr al mal,

¹⁸zemra që kurdis plane të këqija, këmbët që turren shpejt drejt së keqes,

¹⁹El testigo falso que habla mentiras, Y el que enciende rencillas entre los hermanos.

¹⁹dëshmitari i rremë që thotë gënjeshtra dhe ai që shtie grindje midis vëllezërve.

²⁰Guarda, hijo mío, el mandamiento de tu padre, Y no dejes la enseñanza de tu madre:

²⁰Biri im, ruaje urdhërimin e atit tënd dhe mos harro mësimet e nënës sate.

²¹Atalos siempre en tu corazón, Enlázalos á tu cuello.

²¹Mbaji vazhdimisht të lidhura në zemrën tënde dhe fiksoji rreth qafës sate.

²²Te guiarán cuando anduvieres; cuando durmieres te guardarán; Hablarán contigo cuando despertares.

²²Kur do të ecësh, do të të udhëheqin; kur të pushosh, do të të ruajnë; kur të zgjohesh, do të flasin me ty.

²³Porque el mandamiento es antorcha, y la enseñanza luz; Y camino de vida las reprensiones de la enseñanza:

²³Sepse urdhërimi është një llambë, mësimi një dritë, dhe ndreqjet e mësimit janë rruga e jetës,

²⁴Para que te guarden de la mala mujer, De la blandura de la lengua de la extraña.

²⁴për të të mbrojtur nga gruaja e keqe, nga lajkat e gjuhës të gruas së huaj.

²⁵No codicies su hermosura en tu corazón, Ni ella te prenda con sus ojos:

²⁵Mos dëshiro në zemrën tënde bukurinë e saj dhe mos u rrëmbe nga qepallat e saj.

²⁶Porque á causa de la mujer ramera es reducido el hombre á un bocado de pan; Y la mujer caza la preciosa alma del varón.

²⁶Sepse për një prostitutë burri katandiset për një copë bukë, dhe gruaja e një tjetri gjuan shpirtin e vyer të një burri.

²⁷¿Tomará el hombre fuego en su seno, Sin que sus vestidos se quemen?

²⁷A mund të mbajë burri një zjarr në gji të tij pa djegur rrobat e trupit?

²⁸¿Andará el hombre sobre las brasas, Sin que sus pies se abrasen?

²⁸A mund të ecë burri mbi qymyr të ndezur pa djegur këmbët e tij?

²⁹Así el que entrare á la mujer de su prójimo; No será sin culpa cualquiera que la tocare.

²⁹Në këtë gjendje është ai që shkon tek gruaja e një tjetri; kush e prek nuk do të mbetet pa u ndëshkuar.

³⁰No tienen en poco al ladrón, cuando hurtare Para saciar su alma teniendo hambre:

³⁰Nuk përçmohet hajduti që vjedh për të shuar urinë kur është i uritur;

³¹Empero tomado, paga las setenas, Da toda la sustancia de su casa.

³¹por në rast se kapet në faj, duhet të kthejë shtatëfishin, dhe të japë tërë pasurinë e shtëpisë së tij.

³²Mas el que comete adulterio con la mujer, es falto de entendimiento: Corrompe su alma el que tal hace.

³²Por ai që kryen një shkelje kurore me një grua është një njeri pa mend; ai që bën një gjë të tillë shkatërron jetën e tij.

³³Plaga y vergüenza hallará; Y su afrenta nunca será raída.

³³Do të gjejë plagë dhe përçmim, dhe turpi i tij nuk do t'i hiqet kurrë.

³⁴Porque los celos son el furor del hombre, Y no perdonará en el día de la venganza.

³⁴sepse xhelozia e tërbon bashkëshortin, që do të jetë i pamëshirshëm ditën e hakmarrjes.

³⁵No tendrá respeto á ninguna redención; Ni querrá perdonar, aunque multipliques los dones.

³⁵Ai nuk do të pranojë asnjë shpërblim dhe nuk do të kënaqet, edhe sikur t'i bëjnë shumë dhurata.