¹HIJO mío, está atento á mi sabiduría, Y á mi inteligencia inclina tu oído;

¹Biri im, ki kujdes për diturinë time, vëri veshin arsyetimit tim,

²Para que guardes consejo, Y tus labios conserven la ciencia.

²me qëllim që ti të ruash gjykimin dhe buzët e tua të fiksojnë diturinë.

³Porque los labios de la extraña destilan miel, Y su paladar es más blando que el aceite;

³Sepse buzët e gruas që shkel kurorën nxjerrin mjaltë dhe goja e saj është më e butë se vaji;

⁴Mas su fin es amargo como el ajenjo, Agudo como cuchillo de dos filos.

⁴por në fund ajo është e hidhur si pelini, e mprehtë si një shpatë me dy presa.

⁵Sus pies descienden á la muerte; Sus pasos sustentan el sepulcro:

⁵Këmbët e saj zbresin drejt vdekjes, hapat e saj çojnë drejtpërdrejt në Sheol.

⁶Sus caminos son instables; no los conocerás, Si no considerares el camino de vida.

⁶Ajo nuk ecën në shtegun e jetës, por ti nuk i jep rëndësi kësaj gjëje; rrugët e saj janë të gabuara, por ti nuk e kupton.

⁷Ahora pues, hijos, oidme, Y no os apartéis de las razones de mi boca.

⁷Prandaj tani, bij të mi, më dëgjoni dhe mos u largoni nga fjalët e gojës sime.

⁸Aleja de ella tu camino, Y no te acerques á la puerta de su casa;

⁸Mbaje larg prej saj rrugën tënde dhe mos iu afro portës së shtëpisë së saj,

⁹Porque no des á los extraños tu honor, Y tus años á cruel;

⁹për të mos ua dhënë të tjerëve fuqinë tënde dhe vitet e tua dikujt që nuk ka mëshirë.

¹⁰Porque no se harten los extraños de tu fuerza, Y tus trabajos estén en casa del extraño;

¹⁰Me qëllim që të huajt të mos ngopen me pasurinë tënde, dhe mundi yt të mos shkojë në shtëpinë e një të huaji,

¹¹Y gimas en tus postrimerías, Cuando se consumiere tu carne y tu cuerpo,

¹¹dhe të mos rënkosh kur do të të vijë fundi, kur mishi dhe trupi yt do të jenë të konsumuar,

¹²Y digas: ­Cómo aborrecí el consejo, Y mi corazón menospreció la reprensión;

¹²dhe të thuash: "Vallë si urreva mësimin, dhe si e ka përçmuar qortimin zemra ime?

¹³Y no oí la voz de los que me adoctrinaban, Y á los que me enseñaban no incliné mi oído!

¹³Nuk dëgjova zërin e atyre që më mësonin dhe nuk ua vura veshin atyre që më udhëzonin.

¹⁴Casi en todo mal he estado, En medio de la sociedad y de la congregación.

¹⁴U ndodha pothuajse në një të keqe të plotë në mes të turmës dhe të kuvendit".

¹⁵Bebe el agua de tu cisterna, Y los raudales de tu pozo.

¹⁵Pi ujin e sternës sate dhe ujin e rrjedhshëm të pusit tënd.

¹⁶Derrámense por de fuera tus fuentes, En las plazas los ríos de aguas.

¹⁶A duhet burimet e tua të derdhen jashtë, si rrëke uji nëpër rrugë?

¹⁷Sean para ti solo, Y no para los extraños contigo.

¹⁷Qofshin vetëm për ty dhe jo për të huajtë bashkë me ty.

¹⁸Sea bendito tu manantial; Y alégrate con la mujer de tu mocedad.

¹⁸Qoftë i bekuar burimi yt dhe gëzohu me nusen e rinisë sate.

¹⁹Como cierva amada y graciosa corza, Sus pechos te satisfagan en todo tiempo; Y en su amor recréate siempre.

¹⁹Drenushë e dashur dhe gazelë hirplotë, sisët e saj le të të kënaqin kurdoherë, dhe qofsh vazhdimisht i dhënë pas dashurisë që ke për të.

²⁰¿Y por qué, hijo mío, andarás ciego con la ajena, Y abrazarás el seno de la extraña?

²⁰Pse vallë, biri im, të biesh në dashuri me një grua që ka shkelur kurorën dhe të rrokësh gjirin e një të huaje?

²¹Pues que los caminos del hombre están ante los ojos de Jehová, Y él considera todas sus veredas.

²¹Sepse rrugët e njeriut janë gjithnjë përpara syve të Zotit, dhe ai vëzhgon të gjitha shtigjet e tij.

²²Prenderán al impío sus propias iniquidades, Y detenido será con las cuerdas de su pecado.

²²I pabesi zihet nga vetë paudhësitë e tij dhe mbahet nga litarët e mëkatit të tij.

²³El morirá por falta de corrección; Y errará por la grandeza de su locura.

²³Ai ka për të vdekur sepse nuk korrigjohet dhe do të zhduket për shkak të marrëzisë së tij.