1¿NO clama la sabiduría, Y da su voz la inteligencia?
1A nuk bërtet vallë dituria dhe maturia a nuk e bën zërin e saj të dëgjohet?
2En los altos cabezos, junto al camino, A las encrucijadas de las veredas se para;
2Ajo qëndron në këmbë mbi majën e lartësive, gjatë rrugës, në kryqëzimet e rrugëve;
3En el lugar de las puertas, á la entrada de la ciudad, A la entrada de las puertas da voces:
3bërtet pranë portave, në hyrje të qyteteve, në prag të dyerve;
4Oh hombres, á vosotros clamo; Y mi voz es á los hijos de los hombres.
4"Ju drejtohem juve, o njerëz dhe zëri im u drejtohet bijve të njeriut.
5Entended, simples, discreción; Y vosotros, locos, entrad en cordura.
5Kuptoni, o njerëz të thjeshtë, maturinë, dhe ju, njerëz pa mend, kini një zemër të urtë.
6Oid, porque hablaré cosas excelentes; Y abriré mis labios para cosas rectas.
6Më dëgjoni, sepse do të flas për gjëra të rëndësishme dhe buzët e mia do të hapen për të thënë gjëra të drejta.
7Porque mi boca hablará verdad, Y la impiedad abominan mis labios.
7Sepse goja ime do të shpallë të vërtetën; pabesia është e neveritshme për buzët e mia.
8En justicia son todas las razones de mi boca; No hay en ellas cosa perversa ni torcida.
8Të gjitha fjalët e gojës sime janë të drejta, në to nuk ka asgjë të shtrembër dhe të çoroditur.
9Todas ellas son rectas al que entiende, Y razonables á los que han hallado sabiduría.
9Janë të gjitha të drejta për atë që ka mend dhe për ata që kanë gjetur dijen.
10Recibid mi enseñanza, y no plata; Y ciencia antes que el oro escogido.
10Pranoni mësimin tim dhe jo argjendin, dijen në vend të arit të zgjedhur,
11Porque mejor es la sabiduría que las piedras preciosas; Y todas las cosas que se pueden desear, no son de comparar con ella.
11sepse dituria vlen më tepër se margaritarët, të gjitha gjërat që dikush mund dikush të dëshiroje nuk barazohen me të.
12Yo, la sabiduría, habito con la discreción, Y hallo la ciencia de los consejos.
12Unë, dituria, rri me maturinë dhe e gjej dijen në meditim.
13El temor de Jehová es aborrecer el mal; La soberbia y la arrogancia, y el mal camino Y la boca perversa, aborrezco.
13Frika e Zotit është të urresh të keqen; unë e urrej kryelartësinë, arrogancën, rrugën e keqe dhe gojën e çoroditur.
14Conmigo está el consejo y el ser; Yo soy la inteligencia; mía es la fortaleza.
14Mua më takon mendimi dhe dituria e vërtetë; unë jam zgjuarsia, mua më përket forca.
15Por mí reinan los reyes, Y los príncipes determinan justicia.
15Nëpërmjet meje mbretërojnë mbretërit dhe princat vendosin drejtësinë.
16Por mí dominan los príncipes, Y todos los gobernadores juzgan la tierra.
16Nëpërmjet meje qeverisin krerët, fisnikët, tërë gjykatësit e tokës.
17Yo amo á los que me aman; Y me hallan los que madrugando me buscan.
17Unë i dua ata që më duan, dhe ata që më kërkojnë me kujdes më gjejnë.
18Las riquezas y la honra están conmigo; Sólidas riquezas, y justicia.
18Me mua janë pasuria dhe lavdia, pasuria që zgjat dhe drejtësia.
19Mejor es mi fruto que el oro, y que el oro refinado; Y mi rédito mejor que la plata escogida.
19Fryti im është më i mirë se ari, po, se ari i kulluar, dhe prodhimi im më tepër se argjendi i zgjedhur.
20Por vereda de justicia guiaré, Por en medio de sendas de juicio;
20Unë eci në rrugën e drejtësisë, në mes të shtigjeve të drejtësisë,
21Para hacer heredar á mis amigos el ser, Y que yo hincha sus tesoros.
21për t'i bërë ata që më duan të trashëgojnë pasurinë e vërtetë dhe për të mbushur thesaret e tyre.
22Jehová me poseía en el principio de su camino, Ya de antiguo, antes de sus obras.
22Zoti më zotëroi në fillim të rrugës së tij, përpara veprave të tij më të lashta.
23Eternalmente tuve el principado, desde el principio, Antes de la tierra.
23U vendosa nga amshimi, që në krye, para se toka të ekzistonte.
24Antes de los abismos fuí engendrada; Antes que fuesen las fuentes de las muchas aguas.
24Më prodhuan kur nuk kishte ende humnera, kur nuk kishte burime me ujë të bollshëm.
25Antes que los montes fuesen fundados, Antes de los collados, era yo engendrada:
25Më prodhuan para se themelet e maleve të ishin përforcuar, para kodrinave,
26No había aún hecho la tierra, ni las campiñas, Ni el principio del polvo del mundo.
26kur nuk kishte sajuar ende as tokën, as fushat dhe as plisat e para të dheut.
27Cuando formaba los cielos, allí estaba yo; Cuando señalaba por compás la sobrefaz del abismo;
27Kur ai fiksonte qiejtë, unë isha aty; kur bënte një rreth mbi sipërfaqen e humnerës,
28Cuando afirmaba los cielos arriba, Cuando afirmaba las fuentes del abismo;
28kur i bënte të qëndrueshëm qiejtë e epërm, kur përforconte burimet e humnerës,
29Cuando ponía á la mar su estatuto, Y á las aguas, que no pasasen su mandamiento; Cuando establecía los fundamentos de la tierra;
29kur i caktonte detit caqet e tij në mënyrë që ujërat të mos kalonin përtej urdhërit të tij, kur vendoste themelet e dheut,
30Con él estaba yo ordenándolo todo; Y fuí su delicia todos los días, Teniendo solaz delante de él en todo tiempo.
30unë isha pranë tij si një arkitekt, isha çdo ditë kënaqësia e tij, duke u gëzuar çdo çast para tij;
31Huélgome en la parte habitable de su tierra; Y mis delicias son con los hijos de los hombres.
31kënaqesha në pjesën e banueshme të botës dhe gjeja ëndjen time me bijtë e njerëzve.
32Ahora pues, hijos, oidme: Y bienaventurados los que guardaren mis caminos.
32Tani, pra, më dëgjoni, o bij; lum ata që ndjekin rrugët e mia!
33Atended el consejo, y sed sabios, Y no lo menospreciéis.
33Dëgjoni këto mësime, tregohuni të urtë dhe mos i hidhni poshtë!
34Bienaventurado el hombre que me oye, Velando á mis puertas cada día, Guardando los umbrales de mis entradas.
34Lum ai njeri që më dëgjon, duke u gdhirë çdo ditë te portat e mia dhe duke ruajtur shtalkat e portave të mia.
35Porque el que me hallare, hallará la vida, Y alcanzará el favor de Jehová.
35Sepse ai që më gjen, gjen jetën, dhe siguron përkrahjen e Zotit.
36Mas el que peca contra mí, defrauda su alma: Todos los que me aborrecen, aman la muerte.
36Por ai që mëkaton kundër meje, i bën të keqe vetvetes; të gjithë ata që më urrejnë duan vdekjen".