¹LA mujer sabia edifica su casa: Mas la necia con sus manos la derriba.

¹Bilge kadın evini yapar,Ahmak kadın evini kendi eliyle yıkar.

²El que camina en su rectitud teme á Jehová: Mas el pervertido en sus caminos lo menosprecia.

²Doğru yolda yürüyen, RABden korkar,Yoldan sapan, RABbi hor görür.

³En la boca del necio está la vara de la soberbia: Mas los labios de los sabios los guardarán.

³Ahmağın sözleri sırtına kötektir,Ama bilgenin dudakları kendisini korur.

⁴Sin bueyes el granero está limpio: Mas por la fuerza del buey hay abundancia de pan.

⁴Öküz yoksa yemlik boş kalır,Çünkü bol ürünü sağlayan öküzün gücüdür.

⁵El testigo verdadero no mentirá: Mas el testigo falso hablará mentiras.

⁵Güvenilir tanık yalan söylemez,Yalancı tanıksa yalan solur.

⁶Busca el escarnecedor la sabiduría, y no la halla: Mas la sabiduría al hombre entendido es fácil.

⁶Alaycı bilgeliği arasa da bulamaz,Akıllı içinse bilgi edinmek kolaydır.

⁷Vete de delante del hombre necio, Porque en él no advertirás labios de ciencia.

⁷Akılsız kişiden uzak dur,Çünkü sana öğretecek bir şeyi yok.

⁸La ciencia del cuerdo es entender su camino: Mas la indiscreción de los necios es engaño.

⁸İhtiyatlı kişinin bilgeliği, ne yapacağını bilmektir,Akılsızların ahmaklığıysa aldanmaktır.

⁹Los necios se mofan del pecado: Mas entre los rectos hay favor.

⁹Ahmaklar suç sunusuyla alay eder,Dürüstler ise iyi niyetlidir.

¹⁰El corazón conoce la amargura de su alma; Y extraño no se entrometerá en su alegría.

¹⁰Yürek kendi acısını bilir,Sevinciniyse kimse paylaşmaz.

¹¹La casa de los impíos será asolada: Mas florecerá la tienda de los rectos.

¹¹Kötü kişinin evi yerle bir edilecek,Doğru kişinin konutuysa bayındır olacak.

¹²Hay camino que al hombre parece derecho; Empero su fin son caminos de muerte.

¹²Öyle yol var ki, insana düz gibi görünür,Ama sonu ölümdür.

¹³Aun en la risa tendrá dolor el corazón; Y el término de la alegría es congoja.

¹³Gülerken bile yürek sızlayabilir,Sevinç bitince acı yine görünebilir.

¹⁴De sus caminos será harto el apartado de razón: Y el hombre de bien estará contento del suyo.

¹⁴Yüreği dönek olan tuttuğu yolun,İyi kişi de yaptıklarının ödülünü alacaktır.

¹⁵El simple cree á toda palabra: Mas el avisado entiende sus pasos.

¹⁵Saf kişi her söze inanır,İhtiyatlı olansa attığı her adımı hesaplar.

¹⁶El sabio teme, y se aparta del mal: Mas el necio se arrebata, y confía.

¹⁶Bilge kişi korktuğu için kötülükten uzaklaşır,Akılsızsa büyüklük taslayıp kendine güvenir.

¹⁷El que presto se enoja, hará locura: Y el hombre malicioso será aborrecido.

¹⁷Çabuk öfkelenen ahmakça davranır,Düzenbazdan herkes nefret eder.

¹⁸Los simples heredarán necedad: Mas los cuerdos se coronarán de sabiduría.

¹⁸Saf kişilerin mirası akılsızlıktır,İhtiyatlı kişilerin tacı ise bilgidir.

¹⁹Los malos se inclinarán delante de los buenos, Y los impíos á las puertas del justo.

¹⁹Alçaklar iyilerin önünde,Kötüler doğruların kapısında eğilirler.

²⁰El pobre es odioso aun á su amigo: Pero muchos son los que aman al rico.

²⁰Komşusu bile yoksulu sevmez,Oysa zenginin dostu çoktur.

²¹Peca el que menosprecia á su prójimo: Mas el que tiene misericordia de los pobres, es bienaventurado.

²¹Komşuyu hor görmek günahtır,Ne mutlu mazluma lütfedene!

²²¿No yerran los que piensan mal? Misericordia empero y verdad alcanzarán los que piensan bien.

²²Kötülük tasarlayan yolunu şaşırmaz mı?Oysa iyilik tasarlayan sevgi ve sadakat kazanır.

²³En toda labor hay fruto: Mas la palabra de los labios solamente empobrece.

²³Her emek kazanç getirir,Ama boş lakırdı yoksulluğa götürür.

²⁴Las riquezas de los sabios son su corona: Mas es infatuación la insensatez de los necios.

²⁴Bilgelerin tacı servetleridir,Akılsızlarsa ahmaklıklarıyla tanınır. ‹‹Akılsızların çelengiyse ahmaklıktır››.

²⁵El testigo verdadero libra las almas: Mas el engañoso hablará mentiras.

²⁵Dürüst tanık can kurtarır,Yalancı tanık aldatıcıdır.

²⁶En el temor de Jehová está la fuerte confianza; Y esperanza tendrán sus hijos.

²⁶RABden korkan tam güvenliktedir,RAB onun çocuklarına da sığınak olacaktır.

²⁷El temor de Jehová es manantial de vida, Para apartarse de los lazos de la muerte.

²⁷RAB korkusu yaşam kaynağıdır,İnsanı ölüm tuzaklarından uzaklaştırır.

²⁸En la multitud de pueblo está la gloria del rey: Y en la falta de pueblo la flaqueza del príncipe.

²⁸Kralın yüceliği halkının çokluğuna bağlıdır,Halk yok olursa hükümdar da mahvolur.

²⁹El que tarde se aira, es grande de entendimiento: Mas el corto de espíritu engrandece el desatino.

²⁹Geç öfkelenen akıllıdır,Çabuk sinirlenen ahmaklığını gösterir.

³⁰El corazón apacible es vida de las carnes: Mas la envidia, pudrimiento de huesos.

³⁰Huzurlu yürek bedenin yaşam kaynağıdır,Hırs ise insanı için için yer bitirir.

³¹El que oprime al pobre, afrenta á su Hacedor: Mas el que tiene misericordia del pobre, lo honra.

³¹Muhtacı ezen, Yaradanını hor görüyor demektir.Yoksula acıyansa Yaradanı yüceltir.

³²Por su maldad será lanzado el impío: Mas el justo en su muerte tiene esperanza.

³²Kötü kişi uğradığı felaketle yıkılır,Doğru insanın ölümde bile sığınacak yeri var.

³³En el corazón del cuerdo reposa la sabiduría; Y es conocida en medio de los necios.

³³Bilgelik akıllı kişinin yüreğinde barınır,Akılsızlar arasında bile kendini belli eder.

³⁴La justicia engrandece la nación: Mas el pecado es afrenta de las naciones.

³⁴Doğruluk bir ulusu yüceltir,Oysa günah herhangi bir halk için utançtır.

³⁵La benevolencia del rey es para con el ministro entendido: Mas su enojo contra el que lo avergüenza.

³⁵Kral sağduyulu kulunu beğenir,Utanç getirene öfkelenir.