¹Salmo de Asaph. OH Dios, vinieron las gentes á tu heredad; El templo de tu santidad han contaminado; Pusieron á Jerusalem en montones.

¹Ey Tanrı, uluslar senin yurduna saldırdı,Kutsal tapınağını kirletti,Yeruşalimi taş yığınına çevirdi.

²Dieron los cuerpos de tus siervos por comida á las aves de los cielos; La carne de tus santos á las bestias de la tierra.

²Kullarının ölülerini yem olarak yırtıcı kuşlara,Sadık kullarının etini yabanıl hayvanlara verdiler.

³Derramaron su sangre como agua en los alrededores de Jerusalem; Y no hubo quien los enterrase.

³Kanlarını su gibi akıttılar Yeruşalimin çevresine,Onları gömecek kimse yok.

⁴Somos afrentados de nuestros vecinos, Escarnecidos y burlados de los que están en nuestros alrededores.

⁴Komşularımıza yüzkarası,Çevremizdekilere eğlence ve oyuncak olduk.

⁵¿Hasta cuándo, oh Jehová? ¿has de estar airado para siempre? ¿Arderá como fuego tu celo?

⁵Ne zamana dek, ya RAB?Sonsuza dek mi sürecek öfken,Alev gibi yanan kıskançlığın?

⁶Derrama tu ira sobre las gentes que no te conocen, Y sobre los reinos que no invocan tu nombre.

⁶Öfkeni seni tanımayan ulusların,Adını anmayan ülkelerin üzerine dök.

⁷Porque han consumido á Jacob, Y su morada han asolado.

⁷Çünkü onlar Yakup soyunu yiyip bitirdiler,Yurdunu viraneye çevirdiler.

⁸No recuerdes contra nosotros las iniquidades antiguas: Anticípennos presto tus misericordias, Porque estamos muy abatidos.

⁸Atalarımızın suçlarını artık önümüze sürme,Sevecenliğini hemen göster bize,Çünkü tükendikçe tükendik.

⁹Ayúdanos, oh Dios, salud nuestra, por la gloria de tu nombre: Y líbranos, y aplácate sobre nuestros pecados por amor de tu nombre.

⁹Yardım et bize yüce adın uğruna, ey bizi kurtaran Tanrı,Kurtar bizi adın uğruna, bağışla günahlarımızı!

¹⁰Porque dirán las gentes: ¿Dónde está su Dios? Sea notoria en las gentes, delante de nuestros ojos, La venganza de la sangre de tus siervos, que fué derramada.

¹⁰Niçin uluslar, ‹‹Nerede onların Tanrısı?›› diye konuşsun,Kullarının dökülen kanının öcünü alacağını bilsinler,Gözlerimizle bunu görelim!

¹¹Entre ante tu acatamiento el gemido de los presos: Conforme á la grandeza de tu brazo preserva á los sentenciados á muerte.

¹¹Tutsakların iniltisi senin katına erişsin,Koru büyük gücünle ölüme mahkûm olanları.

¹²Y torna á nuestros vecinos en su seno siete tantos De su infamia, con que te han deshonrado, oh Jehová.

¹²Komşularımızın sana ettikleri hakaretiYedi kat iade et bağırlarına, ya Rab!

¹³Y nosotros, pueblo tuyo, y ovejas de tu dehesa, Te alabaremos para siempre: Por generación y generación cantaremos tus alabanzas.

¹³Bizler, kendi halkın, otlağının koyunlarıSonsuza dek şükredeceğiz sana,Kuşaklar boyunca övgülerini dilimizden düşürmeyeceğiz.