¹Atëherë Zofari nga Naamathi u përgjigj dhe tha:

¹Then answered Zophar the Naamathite, and said,

²"Një mori e tillë fjalësh a do të mbetet pa përgjigje? A duhet të ketë të drejtë një njeri fjalëshumë?

²Should not the multitude of words be answered? And should a man full of talk be justified?

³Llafet e tua a do t'ua mbyllin gojën njerëzve? Ti do të tallesh dhe asnjë mos të të bëjë me turp?

³Should thy boastings make men hold their peace? And when thou mockest, shall no man make thee ashamed?

⁴Ti ke thënë: "Doktrina ime është e pastër dhe jam i pakritikueshëm para teje".

⁴For thou sayest, My doctrine is pure, And I am clean in thine eyes.

⁵Por po të donte Perëndia të fliste dhe të hapte gojën e tij kundër teje,

⁵But oh that God would speak, And open his lips against thee,

⁶për të treguar të fshehtat e diturisë, sepse dituria e vërtetë është e shumëtrajtshme, atëherë do të mësoje se Perëndia harron një pjesë të fajit tënd.

⁶And that he would show thee the secrets of wisdom! For he is manifold in understanding. Know therefore that God exacteth of thee less than thine iniquity deserveth.

⁷A mundesh ti të hulumtosh thellësitë e Perëndisë? A mund të depërtosh në përsosmërinë e të Plotfuqishmit?

⁷Canst thou by searching find out God? Canst thou find out the Almighty unto perfection?

⁸Janë më të larta se qielli; çfarë mund të bësh? janë më të thella se Sheoli: çfarë mund të dish?

⁸It is high as heaven; what canst thou do? Deeper than Sheol; what canst thou know?

⁹Madhësia e tyre është më e gjatë se toka dhe më e gjerë se deti.

⁹The measure thereof is longer than the earth, And broader than the sea.

¹⁰Në rast se Perëndia kalon, burgos dhe nxjerr në gjyq, kush mund t'ia pengojë këtë veprim?

¹⁰If he pass through, and shut up, And all unto judgment, then who can hinder him?

¹¹Sepse ai i njeh njerëzit e rremë; e sheh padrejtësinë dhe e kqyr.

¹¹For he knoweth false men: He seeth iniquity also, even though he consider it not.

¹²Njeriu i pamend do të bëhet i urtë, kur kërriçi i gomares së egër të bëhet njeri.

¹²But vain man is void of understanding, Yea, man is born [as] a wild ass's colt.

¹³Në rast se e përgatit zemrën tënde dhe shtrin ndaj saj duart e tua,

¹³If thou set thy heart aright, And stretch out thy hands toward him;

¹⁴në rast se largon padrejtësinë që është në duart e tua dhe nuk lejon që çoroditja të zërë vend në çadrat e tua,

¹⁴If iniquity be in thy hand, put it far away, And let not unrighteousness dwell in thy tents.

¹⁵atëherë do të mund të lartosh ballin tënd pa njollë, do të jesh i patundur dhe nuk do të kesh frikë,

¹⁵Surely then shalt thou lift up thy face without spot; Yea, thou shalt be stedfast, and shalt not fear:

¹⁶sepse do të harrosh hallet e tua, do t'i kujtosh si uji që ka rrjedhur;

¹⁶For thou shalt forget thy misery; Thou shalt remember it as waters that are passed away,

¹⁷jeta jote do të jetë më e ndritur se mesdita, edhe errësira për ty do të ishte si mëngjesi.

¹⁷And [thy] life shall be clearer than the noonday; Though there be darkness, it shall be as the morning.

¹⁸Do të jesh i sigurt sepse ka shpresë; do të shikosh rreth e qark dhe do të pushosh në siguri.

¹⁸And thou shalt be secure, because there is hope; Yea, thou shalt search [about thee], and shalt take thy rest in safety.

¹⁹Do të biesh të flesh dhe nuk do të ketë njeri që të të trembë dhe shumë persona do të kërkojnë favorin tënd.

¹⁹Also thou shalt lie down, and none shall make thee afraid; Yea, many shall make suit unto thee.

²⁰Por sytë e të pabesëve do të treten; çdo shpëtim do t'u pritet, dhe shpresa e tyre do të jetë grahma e fundit".

²⁰But the eyes of the wicked shall fail, And they shall have no way to flee; And their hope shall be the giving up of the ghost.