¹Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:

¹Then Job answered and said,

²"Deri kur do të hidhëroni shpirtin tim dhe do të më mundoni me ligjëratat tuaja?

²How long will ye vex my soul, And break me in pieces with words?

³U bënë dhjetë herë që më përqeshni dhe nuk keni turp që më fyeni.

³These ten times have ye reproached me: Ye are not ashamed that ye deal hardly with me.

⁴Edhe sikur të ishte e vërtetë që kam gabuar, gabimi im më përket vetëm mua.

⁴And be it indeed that I have erred, Mine error remaineth with myself.

⁵Por në rast se doni pikërisht të bëheni kryelartë me mua duke më qortuar për objektin e turpit tim,

⁵If indeed ye will magnify yourselves against me, And plead against me my reproach;

⁶mësoni atëherë që Perëndia më ka trajtuar në mënyrë të padrejtë dhe më ka zënë në rrjetat e tij.

⁶Know now that God hath subverted me [in my cause], And hath compassed me with his net.

⁷Ja, unë bërtas: "Dhunë!", por nuk kam asnjë përgjigje; bërtas për ndihmë, por drejtësi nuk ka!

⁷Behold, I cry out of wrong, but I am not heard: I cry for help, but there is no justice.

⁸Më ka prerë rrugën dhe kështu nuk mund të kaloj; përhapi terrin në rrugën time.

⁸He hath walled up my way that I cannot pass, And hath set darkness in my paths.

⁹Më ka zhveshur nga nderi im dhe më ka hequr nga koka kurorën.

⁹He hath stripped me of my glory, And taken the crown from my head.

¹⁰Më ka shkatërruar nga të gjitha anët dhe unë po shkoj; e ka shkulur si një dru shpresën time.

¹⁰He hath broken me down on every side, and I am gone; And my hope hath he plucked up like a tree.

¹¹Zemërimi i tij kundër meje është, ndezur dhe më konsideron si armik të tij.

¹¹He hath also kindled his wrath against me, And he counteth me unto him as [one of] his adversaries.

¹²Ushtarët e tij kanë ardhur të gjithë së bashku dhe kanë ndërtuar rrugën e tyre kundër meje; kanë ngritur kampin e tyre rreth çadrës sime.

¹²His troops come on together, And cast up their way against me, And encamp round about my tent.

¹³Ai ka larguar nga unë vëllezërit e mi, dhe të njohurit e mi janë bërë plotësisht të huaj me mua.

¹³He hath put my brethren far from me, And mine acquaintance are wholly estranged from me.

¹⁴Farefisi im më ka braktisur dhe miqtë e mi të ngushtë më kanë harruar.

¹⁴My kinsfolk have failed, And my familiar friends have forgotten me.

¹⁵Shërbëtorët dhe shërbëtoret e mi më trajtojnë si një njeri të huaj, në sytë e tyre jam një i huaj.

¹⁵They that dwell in my house, and my maids, count me for a stranger; I am an alien in their sight.

¹⁶Thërras shërbëtorin tim, por ai nuk përgjigjet; duhet t'i lutem me gojën time.

¹⁶I call unto my servant, and he giveth me no answer, [Though] I entreat him with my mouth.

¹⁷Fryma ime është e neveritshme për gruan time, dhe jam i neveritshëm edhe për fëmijët e barkut tim.

¹⁷My breath is strange to my wife, And my supplication to the children of mine own mother.

¹⁸Edhe fëmijët më përçmojnë; në rast se provoj të ngrihem, flasin kundër meje.

¹⁸Even young children despise me; If I arise, they speak against me.

¹⁹Tërë miqtë më të ngushtë kanë lemeri prej meje, edhe ata që doja janë ngritur kundër meje.

¹⁹All my familiar friends abhor me, And they whom I loved are turned against me.

²⁰Kockat e mia i ngjiten lëkurës sime dhe mishit tim dhe nuk më ka mbetur veç se lëkura e dhëmbëve.

²⁰My bone cleaveth to my skin and to my flesh, And I am escaped with the skin of my teeth.

²¹Mëshiromëni, mëshiromëni, të paktën ju, miqtë e mi, sepse dora e Perëndisë më ka goditur.

²¹Have pity upon me, have pity upon me, O ye my friends; For the hand of God hath touched me.

²²Pse më persekutoni si bën Perëndia dhe nuk ngopeni kurrë me mishin tim?

²²Why do ye persecute me as God, And are not satisfied with my flesh?

²³Ah sikur fjalët e mia të ishin të shkruara; ah sikur të kishin zënë vend në një libër;

²³Oh that my words were now written! Oh that they were inscribed in a book!

²⁴sikur të ishin të gdhendura përjetë mbi një shkëmb me një stil prej hekuri dhe me plumb!

²⁴That with an iron pen and lead They were graven in the rock for ever!

²⁵Por unë e di që Shpëtimtari im jeton dhe që në fund do të ngrihet mbi tokë.

²⁵But as for me I know that my Redeemer liveth, And at last he will stand up upon the earth:

²⁶Mbas shkatërrimit të lëkurës sime, në mishin tim do të shoh Perëndinë.

²⁶And after my skin, [even] this [body], is destroyed, Then without my flesh shall I see God;

²⁷Do ta shoh unë vetë; sytë e mi do ta sodisin, dhe jo një tjetër. Po më shkrihet zemra.

²⁷Whom I, even I, shall see, on my side, And mine eyes shall behold, and not as a stranger. My heart is consumed within me.

²⁸Në rast se thoni: "Pse e persekutojmë?"; kur rrënja e këtyre të këqijave ndodhet tek unë,

²⁸If ye say, How we will persecute him! And that the root of the matter is found in me;

²⁹ju druani për veten tuaj shpatën, sepse zemërimi sjell ndëshkimin e shpatës, me qëllim që të dini që ekziston një gjykim".

²⁹Be ye afraid of the sword: For wrath [bringeth] the punishments of the sword, That ye may know there is a judgment.