¹Elihu vazhdoi edhe më, duke thënë:

¹Elihu also proceeded, and said,

²"Prit edhe pak dhe do të të tregoj që ka ende gjëra për të thënë nga ana e Perëndisë.

²Suffer me a little, and I will show thee; For I have yet somewhat to say on God's behalf.

³Do ta sjell larg atë që di dhe do t'i jap hak atij që më ka krijuar.

³I will fetch my knowledge from afar, And will ascribe righteousness to my Maker.

⁴Sigurisht fjalët e mia nuk janë të rreme; para teje ke një njeri me njohuri të përsosur.

⁴For truly my words are not false: One that is perfect in knowledge is with thee.

⁵Ja, Perëndia është i fuqishëm, por nuk përçmon njeri; është i fuqishëm në forcën e diturisë së tij.

⁵Behold, God is mighty, and despiseth not any: He is mighty in strength of understanding.

⁶Ai nuk e lë të jetojë njeriun e keq dhe u siguron drejtësinë të shtypurve.

⁶He preserveth not the life of the wicked, But giveth to the afflicted [their] right.

⁷Nuk i heq sytë nga të drejtët, por bën që të ulen për gjithnjë me mbretërit mbi fronin; kështu ata rrinë lart.

⁷He withdraweth not his eyes from the righteous: But with kings upon the throne He setteth them for ever, and they are exalted.

⁸Por në rast se janë të lidhur me zinxhira dhe të mbajtur me veriga pikëllimi,

⁸And if they be bound in fetters, And be taken in the cords of afflictions;

⁹atëherë u tregon veprat e tyre dhe shkeljet e tyre, sepse u është rritur mendja.

⁹Then he showeth them their work, And their transgressions, that they have behaved themselves proudly.

¹⁰Kështu ai ua hap veshët për t'u ndrequr dhe i nxit të largohen nga e keqja.

¹⁰He openeth also their ear to instruction, And commandeth that they return from iniquity.

¹¹Në rast se ata e dëgjojnë dhe nënshtrohen, do t'i mbarojnë ditët e tyre në mirëqënie dhe vitet e tyre në gëzime;

¹¹If they hearken and serve [him], They shall spend their days in prosperity, And their years in pleasures.

¹²por, në rast se nuk e dëgjojnë, do të vdesin nga shpata, do të vdesin pa ardhur në vete.

¹²But if they hearken not, they shall perish by the sword, And they shall die without knowledge.

¹³Por të pabesët nga zemra mbledhin zemërimin, nuk bërtasin për të kërkuar ndihmë,

¹³But they that are godless in heart lay up anger: They cry not for help when he bindeth them.

¹⁴kështu ata vdesin ende të rinj, dhe jeta e tyre mbaron midis Sodomitëve.

¹⁴They die in youth, And their life [perisheth] among the unclean.

¹⁵Perëndia çliron të pikëlluarit me anë të pikëllimit të tyre dhe u hap veshët me anë të fatkeqësisë.

¹⁵He delivereth the afflicted by their affliction, And openeth their ear in oppression.

¹⁶Ai dëshiron të të largojë edhe ty nga kafshimi i fatkeqësisë, që të të çojë në një vend të gjerë pa kufizim, me një tryezë të shtruar me ushqime të shijshme.

¹⁶Yea, he would have allured thee out of distress Into a broad place, where there is no straitness; And that which is set on thy table would be full of fatness.

¹⁷Por ti je mbushur me mendimin e njeriut të keq, dhe gjykimi e drejtësia do të të kapin.

¹⁷But thou art full of the judgment of the wicked: Judgment and justice take hold [on thee].

¹⁸Në rast se ekziston zemërimi, ki kujdes që ai të mos të të fshijë me një goditje të vetme, sepse një shumë e madhe parash nuk do të mund të largonte.

¹⁸For let not wrath stir thee up against chastisements; Neither let the greatness of the ransom turn thee aside.

¹⁹Vallë a do t'i çmojë pasuritë e tua, kur ai ka ar dhe të gjitha burimet e fuqisë?

¹⁹Will thy cry avail, [that thou be] not in distress, Or all the forces of [thy] strength?

²⁰Mos dëshiro natën, gjatë së cilës njerëzia çohet larg nga vendi i saj.

²⁰Desire not the night, When peoples are cut off in their place.

²¹Ki kujdes të mos anosh nga paudhësia, sepse ti ke preferuar këtë pikëllim.

²¹Take heed, regard not iniquity: For this hast thou chosen rather than affliction.

²²Ja, Perëndia ka shkëlqyer në fuqinë e tij; kush mund të na mësojë si ai?

²²Behold, God doeth loftily in his power: Who is a teacher like unto him?

²³Vallë, kush mund t'i imponojë rrugën që duhet ndjekur dhe kush mund t'i thotë: "Ti ke bërë keq"?

²³Who hath enjoined him his way? Or who can say, Thou hast wrought unrighteousness?

²⁴Kujtohu të lartësosh veprat e tij, që njerëzit i kanë kënduar;

²⁴Remember that thou magnify his work, Whereof men have sung.

²⁵tërë njerëzit i admirojnë, vdekatari mund t'i soditë nga larg.

²⁵All men have looked thereon; Man beholdeth it afar off.

²⁶Po, Perëndia është i madh, por ne nuk e njohim, dhe numri i viteve të tij është i panjohshëm.

²⁶Behold, God is great, and we know him not; The number of his years is unsearchable.

²⁷Ai tërheq atje lart pikat e ujit në formë avulli, i cili dëndësohet pastaj në shi,

²⁷For he draweth up the drops of water, Which distil in rain from his vapor,

²⁸që retë zbrazin dhe lëshojnë mbi njeriun në sasi të madhe.

²⁸Which the skies pour down And drop upon man abundantly.

²⁹Kush mund të kuptojë shtjellimin e reve, shungullimën që shpërthen në çadrën e tij?

²⁹Yea, can any understand the spreadings of the clouds, The thunderings of his pavilion?

³⁰Ja, ai përhap rreth vetes dritën e tij dhe mbulon thellësitë e detit.

³⁰Behold, he spreadeth his light around him; And he covereth the bottom of the sea.

³¹Me anë të tyre dënon popujt dhe jep ushqime me shumicë.

³¹For by these he judgeth the peoples; He giveth food in abundance.

³²Mbulon duart me rrufetë dhe i urdhëron ato të godasin shenjën.

³²He covereth his hands with the lightning, And giveth it a charge that it strike the mark.

³³Bubullima flet për të, edhe bagëtia e ndjen furtunën që po vjen.

³³The noise thereof telleth concerning him, The cattle also concerning [the storm] that cometh up.