Shqip

American Standard Version

Job

41

1A mund ta nxjerrësh Leviathanin me grep ose të mbash të palëvizur gjuhën e tij me një litar?
1Canst thou draw out leviathan with a fishhook? Or press down his tongue with a cord?
2A mund t'i vësh një xunkth në flegrat e hundës ose t'i shposh nofullën me një çengel?
2Canst thou put a rope into his nose? Or pierce his jaw through with a hook?
3A do të të lutet ai së tepërmi apo do të të drejtojë fjalë të ëmbla?
3Will he make many supplications unto thee? Or will he speak soft words unto thee?
4A do të lidhë një besëlidhje me ty, që ti ta marrësh si shërbëtor për gjithnjë?
4Will he make a covenant with thee, That thou shouldest take him for a servant for ever?
5A do të lozësh me të si me një zog apo do ta mbash lidhur për vajzat e tua?
5Wilt thou play with him as with a bird? Or wilt thou bind him for thy maidens?
6Miqtë e tu do të bëjnë me të takime të mrekullueshme apo do ta ndajnë vallë midis tregtarëve?
6Will the bands [of fishermen] make traffic of him? Will they part him among the merchants?
7A mund të mbulosh lëkurën e tij me shigjeta dhe kokën e tij me fuzhnja?
7Canst thou fill his skin with barbed irons, Or his head with fish-spears?
8Vëri duart mbi trupin e tij; do të të kujtohet luftimi dhe nuk ke për ta rifilluar.
8Lay thy hand upon him; Remember the battle, and do so no more.
9Ja, shpresa e atij që e sulmon është e rreme; mjafton ta shikosh dhe të zë tmerri.
9Behold, the hope of him is in vain: Will not one be cast down even at the sight of him?
10Askush nuk ka aq guxim sa ta provokojë. Kush, pra, është në gjendje të qëndrojë i fortë para meje?
10None is so fierce that he dare stir him up; Who then is he that can stand before me?
11Kush më ka bërë një shërbim i pari që unë duhet ta shpërblej? Çdo gjë nën qiejt është imja.
11Who hath first given unto me, that I should repay him? [Whatsoever is] under the whole heaven is mine.
12Nuk do t'i kaloj në heshtje gjymtyrët e tij, forcën e tij të madhe dhe bukurinë e armaturës së tij.
12I will not keep silence concerning his limbs, Nor his mighty strength, nor his goodly frame.
13Kush mund ta zhveshë nga parzmorja e tij dhe kush mund t'i afrohet me një fre të dyfishtë?
13Who can strip off his outer garment? Who shall come within his jaws?
14Kush mund të hapë portat e gojës së tij, e rrethuar siç është nga tmerri i dhëmbëve të tij?
14Who can open the doors of his face? Round about his teeth is terror.
15Shumë të bukura janë rreshtat e mburojave të tij, të salduara fort si prej një vule.
15[His] strong scales are [his] pride, Shut up together [as with] a close seal.
16Ato janë aq afër njëra-tjetrës sa nuk kalon as ajri midis tyre.
16One is so near to another, That no air can come between them.
17Janë të ngjitura njëra me tjetrën, të bashkuara fort midis tyre, dhe nuk mund të ndahen.
17They are joined one to another; They stick together, so that they cannot be sundered.
18Teshtimat e tij japin shkreptima drite dhe sytë e tij janë si qepallat e agimit.
18His sneezings flash forth light, And his eyes are like the eyelids of the morning.
19Nga goja e tij dalin flakë, dalin shkëndija zjarri.
19Out of his mouth go burning torches, And sparks of fire leap forth.
20Nga flegrat e hundës së tij del tym, si nga një enë që vlon ose nga një kazan.
20Out of his nostrils a smoke goeth, As of a boiling pot and [burning] rushes.
21Fryma e tij i vë zjarrin qymyrit dhe nga goja e tij del flakë.
21His breath kindleth coals, And a flame goeth forth from his mouth.
22Forca qëndron te qafa e tij dhe para tij hedh valle tmerri.
22In his neck abideth strength, And terror danceth before him.
23Pjesët e flashkëta të mishit të tij janë fort kompakte, janë mjaft të ngjeshura mbi të dhe nuk lëvizin.
23The flakes of his flesh are joined together: They are firm upon him; they cannot be moved.
24Zemra e tij është e fortë si një gur, e fortë si pjesa e poshtme e mokrës.
24His heart is as firm as a stone; Yea, firm as the nether millstone.
25Kur ngrihet, të fuqishmit kanë frikë, dhe nga tmerri mbeten të hutuar.
25When he raiseth himself up, the mighty are afraid: By reason of consternation they are beside themselves.
26Shpata që arrin nuk i bën asgjë, e njëjta gjë ndodh me ushtën, shigjetën dhe shtizën.
26If one lay at him with the sword, it cannot avail; Nor the spear, the dart, nor the pointed shaft.
27E quan hekurin si kashtë dhe bronzin si dru të brejtur nga krimbi.
27He counteth iron as straw, [And] brass as rotten wood.
28Shigjeta nuk e bën të ikë; gurët e hobesë për të janë si kallamishte.
28The arrow cannot make him flee: Sling-stones are turned with him into stubble.
29Topuzi i duket sikur është kashtë, ai tallet me vringëllimën e ushtës.
29Clubs are counted as stubble: He laugheth at the rushing of the javelin.
30Poshtë ka maja të mprehta dhe lë gjurmë si të lesës mbi baltë.
30His underparts are [like] sharp potsherds: He spreadeth [as it were] a threshing-wain upon the mire.
31E bën të ziejë humnerën si ndonjë kazan dhe e bën detin si të ishte një enë me melhem.
31He maketh the deep to boil like a pot: He maketh the sea like a pot of ointment.
32Lë pas vetes një vazhdë drite dhe humnera duket si e mbuluar nga thinjat.
32He maketh a path to shine after him; One would think the deep to be hoary.
33Mbi tokë nuk ka asgjë që t'i ngjajë, që të jetë bërë pa pasur fare frikë.
33Upon earth there is not his like, That is made without fear.
34Shiko në fytyrë tërë njerëzit mendjemëdhenj; ai është mbret mbi të gjitha bishat më madhështore".
34He beholdeth everything that is high: He is king over all the sons of pride.