¹Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:

¹Then Job answered and said,

²"Po, unë e di që është kështu, por si mund të jetë i drejtë njeriu përpara Perëndisë?

²Of a truth I know that it is so: But how can man be just with God?

³Në rast se dikush dëshiron të diskutojë me të, nuk mund t'i përgjigjet veçse një herë mbi një mijë.

³If he be pleased to contend with him, He cannot answer him one of a thousand.

⁴Perëndia është i urtë nga zemra dhe i fuqishëm nga forca, kush, pra, u fortësua kundër tij dhe i shkoi mbarë?

⁴[He is] wise in heart, and mighty in strength: Who hath hardened himself against him, and prospered?-

⁵Ai vendos malet dhe ato nuk e dijnë që ai i përmbys në zemërimin e tij.

⁵[Him] that removeth the mountains, and they know it not, When he overturneth them in his anger;

⁶Ai e tund dheun nga vendi i tij, dhe kollonat e tij dridhen.

⁶That shaketh the earth out of its place, And the pillars thereof tremble;

⁷Urdhëron diellin, dhe ai nuk lind, dhe vulos yjet.

⁷That commandeth the sun, and it riseth not, And sealeth up the stars;

⁸I vetëm shpalos qiejt dhe ecën mbi valët e larta të detit.

⁸That alone stretcheth out the heavens, And treadeth upon the waves of the sea;

⁹Ka bërë Arushën dhe Orionin, Plejadat dhe krahinat e jugut.

⁹That maketh the Bear, Orion, and the Pleiades, And the chambers of the south;

¹⁰Ai bën gjëra të mëdha dhe që nuk mund të hetohen, po, mrekulli të panumërta.

¹⁰That doeth great things past finding out, Yea, marvellous things without number.

¹¹Ja, më kalon afër dhe nuk e shoh, kalon tutje dhe nuk e kuptoj.

¹¹Lo, he goeth by me, and I see him not: He passeth on also, but I perceive him not.

¹²Ja, ai kap gjahun dhe kush mund t'ia rimarrë? Kush mund t'i thotë: "Çfarë po bën?".

¹²Behold, he seizeth [the prey], who can hinder him? Who will say unto him, What doest thou?

¹³Perëndia nuk e tërheq zemërimin e tij; poshtë tij përkulen ndihmësit e Rahabit.

¹³God will not withdraw his anger; The helpers of Rahab do stoop under him.

¹⁴Si mund t'i përgjigjem, pra, dhe të zgjedh fjalët e mia për të diskutuar me të?

¹⁴How much less shall I answer him, And choose out my words [to reason] with him?

¹⁵Edhe sikur të kisha të drejtë, nuk do të kisha mundësi t'i përgjigjem, por do t'i kërkoja mëshirë gjyqtarit tim.

¹⁵Whom, though I were righteous, yet would I not answer; I would make supplication to my judge.

¹⁶Në rast se unë e thërres dhe ai më përgjigjet, nuk mund të besoj akoma se e ka dëgjuar zërin tim,

¹⁶If I had called, and he had answered me, Yet would I not believe that he hearkened unto my voice.

¹⁷ai, që më godet me furtunën, dhe i shumëzon plagët e mia pa shkak.

¹⁷For he breaketh me with a tempest, And multiplieth my wounds without cause.

¹⁸Nuk më lë të marr frymë, përkundrazi më mbush me hidhërime.

¹⁸He will not suffer me to take my breath, But filleth me with bitterness.

¹⁹Edhe në qoftë se bëhet fjalë për forcën, ja, ai është i fuqishëm; por sa për gjykimin, kush do të më caktojë një ditë për t'u paraqitur?

¹⁹If [we speak] of strength, lo, [he is] mighty! And if of justice, Who, [saith he], will summon me?

²⁰Edhe sikur të isha i drejtë, vetë të folurit tim do të më dënonte; edhe sikur të isha i ndershëm, ai do të provonte se jam i çoroditur.

²⁰Though I be righteous, mine own mouth shall condemn me: Though I be perfect, it shall prove me perverse.

²¹Jam i ndershëm, por nuk e çmoj fare veten time dhe e përçmoj jetën time.

²¹I am perfect; I regard not myself; I despise my life.

²²Éshtë e njëjta gjë, prandaj them: "Ai shkatërron njeriun e ndershëm dhe të keqin".

²²It is all one; therefore I say, He destroyeth the perfect and the wicked.

²³Në qoftë se një fatkeqësi mbjell papritur vdekjen, ai qesh me vuajtjen e të pafajmëve.

²³If the scourge slay suddenly, He will mock at the trial of the innocent.

²⁴Toka u është dhënë në dorë të këqijve; ai u vesh sytë gjyqtarëve të saj; po të mos jetë ai, kush mund të ishte, pra?

²⁴The earth is given into the hand of the wicked; He covereth the faces of the judges thereof: If [it be] not [he], who then is it?

²⁵Tani ditët e mia kalojnë më shpejt se një vrapues, ikin pa parë asnjë të mirë.

²⁵Now my days are swifter than a post: They flee away, they see no good,

²⁶Ikin shpejt si anijet prej xunkthi, si shqiponja që sulet mbi gjahun e vet.

²⁶They are passed away as the swift ships; As the eagle that swoopeth on the prey.

²⁷Në qoftë se them: "Dua ta harroj vajtimin, ta lë pamjen time të trishtuar dhe të tregohem i gëzuar",

²⁷If I say, I will forget my complaint, I will put off my [sad] countenance, and be of good cheer;

²⁸më hyn frika për të gjitha dhembjet e mia; e di mirë që ti nuk do të më konsiderosh të pafajshëm.

²⁸I am afraid of all my sorrows, I know that thou wilt not hold me innocent.

²⁹Në qoftë se jam i dënuar tanimë, pse të lodhem më kot?

²⁹I shall be condemned; Why then do I labor in vain?

³⁰Edhe sikur të lahesha me borë dhe të pastroja duart e mia me sodë,

³⁰If I wash myself with snow water, And make my hands never so clean;

³¹ti do të më hidhje në baltën e një grope, edhe vetë rrobat e mia do të më kishin lemeri.

³¹Yet wilt thou plunge me in the ditch, And mine own clothes shall abhor me.

³²Në të vërtetë ai nuk është një njeri si unë, të cilit mund t'i përgjigjemi dhe të dalim në gjyq bashkë.

³²For he is not a man, as I am, that I should answer him, That we should come together in judgment.

³³Nuk ka asnjë arbitër midis nesh, që të vërë dorën mbi ne të dy.

³³There is no umpire betwixt us, That might lay his hand upon us both.

³⁴Le të largojë nga unë shkopin e tij, tmerri i tij të mos më trembë.

³⁴Let him take his rod away from me, And let not his terror make me afraid:

³⁵Atëherë do të mund të flas pa pasur frikë prej tij, sepse nuk jam kështu me veten time.

³⁵Then would I speak, and not fear him; For I am not so in myself.