¹Dëgjoni gjithë popujt, vini veshin, o banorë të botës,

¹For the Chief Musician. A Psalm of the sons of Korah. Hear this, all ye peoples; Give ear, all ye inhabitants of the world,

²qofshin njerëz të popullit dhe fisnikë, të pasur dhe të varfër tok.

²Both low and high, Rich and poor together.

³Nga goja ime do të dalin fjalë diturie dhe kredhja në mendime e zemrës sime do të sjellë mirëkuptim.

³My mouth shall speak wisdom; And the meditation of my heart shall be of understanding.

⁴Unë do ta ndjek një proverb, do ta paraqes enigmën time me harpë.

⁴I will incline mine ear to a parable: I will open my dark saying upon the harp.

⁵Pse duhet të kem frikë nga ditët e fatkeqësisë, kur më rrethon ligësia e kundërshtarëve të mi,

⁵Wherefore should I fear in the days of evil, When iniquity at my heels compasseth me about?

⁶ata që kanë besim në pasuritë e tyre dhe mburren me bollëkun e pasurisë së tyre?

⁶They that trust in their wealth, And boast themselves in the multitude of their riches;

⁷Asnjeri nuk mund të shpengojë kurrsesi vëllanë e tij, as t'i japë Perëndisë çmimin e shpengimit të tij,

⁷None [of them] can by any means redeem his brother, Nor give to God a ransom for him;

⁸sepse shpengimi i shpirtit të tij është shumë i shtrenjtë, dhe çmimi i saj nuk do të mjaftonte kurrë,

⁸(For the redemption of their life is costly, And it faileth for ever;)

⁹për të bërë që ai të jetojë përjetë dhe të mos shohë gropën.

⁹That he should still live alway, That he should not see corruption.

¹⁰Në fakt të gjithë shohin që njerëzit e urtë vdesin dhe që po në atë mënyrë vdesin njerëzit e pamend a mendjeshkurtër, duke ua lënë të tjerëve pasuritë e tyre.

¹⁰For he shall see it. Wise men die; The fool and the brutish alike perish, And leave their wealth to others.

¹¹Me mendjen e tyre ata pandehin se shtëpitë e tyre do të qëndrojnë për gjithnjë, që banesat e tyre janë të përjetshme; dhe kështu u vënë tokave emrin e tyre.

¹¹Their inward thought is, [that] their houses [shall continue] for ever, [And] their dwelling-places to all generations; They call their lands after their own names.

¹²Megjithatë edhe njeriu që jeton në mes të pasurive nuk e ka të gjatë; ai është njëlloj si kafshët që mbarojnë.

¹²But man [being] in honor abideth not: He is like the beasts that perish.

¹³Kjo është sjellja e njerëzve pa mend dhe e atyre që u shkojnë dhe miratojnë fjalimet e tyre. (Sela)

¹³This their way is their folly: Yet after them men approve their sayings. Selah

¹⁴Shtyhen si dele në drejtim të Sheolit; vdekja do t'i përpijë dhe në mëngjes njerëzit e drejtë do të sundojnë mbi ta. Luksi i tyre do të marrë fund në Sheol, larg banesës së tyre.

¹⁴They are appointed as a flock for Sheol; Death shall be their shepherd; And the upright shall have dominion over them in the morning; And their beauty shall be for Sheol to consume, That there be no habitation for it.

¹⁵Por Perëndia im do ta shpengojë shpirtin tim nga pushteti i Sheolit, sepse ai do të më pranojë. (Sela)

¹⁵But God will redeem my soul from the power of Sheol; For he will receive me. Selah

¹⁶Mos kij frikë kur dikush pasurohet, kur lavdia e shtëpisë së tij rritet,

¹⁶Be not thou afraid when one is made rich, When the glory of his house is increased.

¹⁷sepse kur do të vdesë, nuk do të marrë asgjë me vete; lavdia e tij nuk do të zbresë pas tij.

¹⁷For when he dieth he shall carry nothing away; His glory shall not descend after him.

¹⁸Edhe në se në jetë e ndjente veten të lumtur (në fakt njerëzia të lavdëron kur pasurohesh),

¹⁸Though while he lived he blessed his soul (And men praise thee, when thou doest well to thyself,)

¹⁹ai do të arrijë brezin e etërve të tij, që nuk do ta shohin kurrë më dritën.

¹⁹He shall go to the generation of his fathers; They shall never see the light.

²⁰Njeriu që jeton në mes të pasurive pa pasur gjykim është njëlloj si kafshët që zhduken.

²⁰Man that is in honor, and understandeth not, Is like the beasts that perish.