¹O Zot, Perëndi i shpëtimit tim, unë bërtas ditë e natë para teje.

¹A Song, a Psalm of the sons of Korah; for the Chief Musician; set to Mahalath Leannoth. Maschil of Heman the Ezrahite. O Jehovah, the God of my salvation, I have cried day and night before thee.

²Arriftë deri te ti lutja ime, vëri veshin britmës time,

²Let my prayer enter into thy presence; Incline thine ear unto my cry.

³sepse shpirti im është ngopur me të keqen, dhe jeta ime ka arritur deri në Sheol.

³For my soul is full of troubles, And my life draweth nigh unto Sheol.

⁴Tanimë përfshihem ndër ata që do të zbresin në gropë, jam si një njeri që nuk ka më forcë.

⁴I am reckoned with them that go down into the pit; I am as a man that hath no help,

⁵Jam braktisur midis të vdekurve ashtu si të vrarët që janë në varr, të cilët ti nuk i mban mend dhe që janë prerë e janë larguar nga dora jote.

⁵Cast off among the dead, Like the slain that lie in the grave, Whom thou rememberest no more, And they are cut off from thy hand.

⁶Ti më ke shtënë në gropën më të thellë, në vënde të errëta, në humnerat.

⁶Thou hast laid me in the lowest pit, In dark places, in the deeps.

⁷Mbi mua ka shpërthyer zemërimi yt, dhe ti më ke marrë me vete megjithë valët tua. (Sela)

⁷Thy wrath lieth hard upon me, And thou hast afflicted me with all thy waves. Selah

⁸Ti më ke lënë pa miqtë e mi; më ke bërë për ta një objekt të neveritshëm; jam mbyllur dhe nuk mund të dal.

⁸Thou hast put mine acquaintance far from me; Thou hast made me an abomination unto them: I am shut up, and I cannot come forth.

⁹Syri im venitet nga dhembja; të kërkoj çdo ditë, o Zot, dhe i zgjat drejt teje duart e mia.

⁹Mine eye wasteth away by reason of affliction: I have called daily upon thee, O Jehovah; I have spread forth my hands unto thee.

¹⁰A do të bësh vallë mrekulli për të vdekurit? A do të ringjallen të vdekurit për të të lëvduar? (Sela)

¹⁰Wilt thou show wonders to the dead? Shall they that are decreased arise and praise thee? Selah

¹¹A do të kremtohet mirësia jote në varr dhe besnikëria jote në vendin e shkatërrimit?

¹¹Shall thy lovingkindness be declared in the grave? Or thy faithfulness in Destruction?

¹²A do të njihen mrekullitë e tua në terr dhe drejtësia jote mbi tokën e harresës?

¹²Shall thy wonders be known in the dark? And thy righteousness in the land of forgetfulness?

¹³Por unë të këlthas ty, o Zot, dhe lutja ime të drejtohet në mëngjes.

¹³But unto thee, O Jehovah, have I cried; And in the morning shall my prayer come before thee.

¹⁴Pse më refuzon, o Zot, pse më fsheh fytyrën tënde?

¹⁴Jehovah, why castest thou off my soul? Why hidest thou thy face from me?

¹⁵Kam qenë i pikëlluar dhe duke vdekur qysh në rini; kam vuajtur nga tmerret e tua dhe e kam humbur.

¹⁵I am afflicted and ready to die from my youth up: While I suffer thy terrors I am distracted.

¹⁶Mbi mua ka kaluar zemërimi yt i zjarrtë; tmerret e tua më kanë asgjesuar,

¹⁶Thy fierce wrath is gone over me; Thy terrors have cut me off.

¹⁷më kanë rrethuar si ujërat gjatë gjithë ditës dhe të gjitha së bashku më kanë mbytur.

¹⁷They came round about me like water all the day long; They compassed me about together.

¹⁸Ke larguar nga unë miqtë dhe të njohurit e mi; miku im më i ngushtë është errësira.

¹⁸Lover and friend hast thou put far from me, And mine acquaintance into darkness.