¹"Ja, tërë këtë syri im e pa dhe veshi im e dëgjoi dhe e kuptoi.

¹Vaata, kõike seda on mu silm näinud, kõrv kuulnud ja tähele pannud.

²Atë që ju dini e di edhe unë; nuk vij pas jush.

²Mida teie teate, seda tean minagi, ma ei jää teist maha.

³Por do të dëshiroja të flas me të Plotfuqishmin, do të më pëlqente të diskutoja me Perëndinë;

³Aga ma tahaksin Kõigevägevamaga rääkida ja meeleldi ennast kaitsta Jumala ees.

⁴sepse ju jeni trillues gënjeshtrash, jeni të gjithë mjekë pa asnjë vlerë.

⁴Sest teie olete valega võõpajad, ebaarstid olete teie kõik!

⁵Oh, sikur të heshtnit fare, kjo do të ishte dituria juaj.

⁵Oleks küll parem, kui te vaikiksite, siis võiks seda pidada teie tarkuseks.

⁶Dëgjoni tani mbrojtjen time dhe vini re deklaratat e buzëve të mia.

⁶Kuulge ometi mu manitsust ja pange tähele mu huulte väiteid!

⁷A doni vallë të flisni në mënyrë të mbrapshtë në mbrotje të Perëndisë dhe të flisni në favor të tij me mashtrime?

⁷Kas tahate Jumala kasuks valet rääkida ja tema heaks pettust sõnastada?

⁸A doni të përdorni anësi me të ose të mbroni një kauzë të Perëndisë?

⁸Kas tahate olla tema poolt, Jumala kasuks asja ajada?

⁹Do të ishte më mirë për ju që ai t'ju hetonte, apo talleni me të ashtu si talleni me një njeri?

⁹Ons see hea, kui ta teid läbi katsub? Või tahate teda petta nagu inimest?

¹⁰Me siguri ai do t'ju qortojë, në rast se fshehurazi veproni me anësi.

¹⁰Ta karistab teid karmilt, kui te oma poolehoidu osutate salalikult.

¹¹Madhëria e tij vallë a nuk do t'ju kallë frikë dhe tmerri i tij a nuk do të bjerë mbi ju?

¹¹Kas tema auväärsus ei teegi teile hirmu ja kartus tema ees ei valda teid?

¹²Thëniet tuaja moralizuese janë proverba prej hiri, argumentet tuaja më të mira nuk janë veçse argumente prej argjila.

¹²Teie väited on tuhka kirjutatud, teie kilbid on savikilbid.

¹³Heshtni dhe më lini mua të flas, pastaj le të më ndodhë çfarë të dojë.

¹³Olge vait mu ees ja laske mind rääkida, tulgu siis mu peale mis tahes!

¹⁴Pse duhet ta mbaj mishin tim me dhëmbët dhe ta vë jetën time në duart e mia?

¹⁴Ma võtan oma ihu hammaste vahele ja panen oma hinge pihku.

¹⁵Ja, ai do të më vrasë, nuk kam më shpresë; sidoqoftë, do ta mbroj para tij qëndrimin tim.

¹⁵Vaata, ta tapab mu! Ma ei looda enam! Ma tahan tema ees ainult õigustada oma teed.

¹⁶Ai do të jetë edhe shpëtimi im, sepse një i pabesë nuk do të guxonte të paraqitej para tij.

¹⁶Seegi on mulle abiks, et jumalatu ei pääse tema palge ette.

¹⁷Dëgjoni me vëmendje fjalimin tim dhe deklaratat e mia me veshët tuaj.

¹⁷Kuulge hästi mu sõnu ja võtke kõrvu mu seletus!

¹⁸Ja, unë e kam përgatitur kauzën time; e di që do të njihem si i drejtë.

¹⁸Vaata ometi, ma olen asunud õigust jalule seadma: ma tean, et mul on õigus.

¹⁹Kush kërkon, pra, të hahet me mua? Sepse atëherë do të heshtja dhe do të vdisja.

¹⁹Kes tahaks mulle vastu vaielda? Siis ma vaikiksin nüüd ja heidaksin hinge.

²⁰Vetëm mos bëj dy gjëra me mua, dhe nuk do t'i fshihem pranisë sate;

²⁰Ainult kaks asja tee mulle, siis pole mul vaja ennast sinu eest peita:

²¹largoje dorën nga unë dhe tmerri yt të mos më kallë më frikë.

²¹võta käsi mu pealt ära ja hirm sinu ees ärgu heidutagu mind!

²²Pastaj mund edhe të më thërrasësh edhe unë do të përgjigjem, ose do të flas unë, dhe ti do të përgjigjesh.

²²Hüüa siis ja mina vastan, või räägin mina ja sina vasta mulle!

²³Sa janë fajet e mia dhe mëkatet e mia? Më bëj të ditur shkeljet e mia dhe mëkatin tim!

²³Kui palju on mul süütegusid ja patte? Tee mulle teatavaks mu üleastumine ja patt!

²⁴Pse më fsheh fytyrën tënde dhe më konsideron si armikun tënd?

²⁴Miks peidad oma palge ja pead mind oma vaenlaseks?

²⁵Mos do vallë të trembësh një gjethe të shtyrë sa andej dhe këndej dhe të ndjekësh ca kashtë të thatë?

²⁵Kas tahad hirmutada lendlevat lehte ja taga ajada kuivanud kõrt,

²⁶Pse shkruan kundër meje gjëra të hidhura dhe bën që të rëndojë mbi mua trashëgimia e fajeve të rinisë sime?

²⁶et sa mu vastu kirja paned kibedaid asju ja lased mind tasuda mu noorpõlve süütegusid,

²⁷Ti i vë këmbët e mia në pranga dhe kqyr me kujdes rrugët e mia; ti vendos një cak për tabanin e këmbëve të mia,

²⁷paned mu jalad pakku, valvad kõiki mu radu ja märgid enesele mu jalajälgi?

²⁸Ndërkaq trupi im po shpërbëhet si një send i kalbur, si një rrobë që e ka grirë mola".

²⁸Jah, inimene on kõdunenud nahklähkri sarnane, otsekui koi järatud riie.