¹A e di ti kohën kur pjellin dhitë e malit apo ke vërejtur vallë pjelljen e drenushave?

¹Kas sa tead kaljukitsede poegimisaega, kas valvad hirvede sünnitust?

²A di ti të numërosh muajt kur merr fund barra e tyre, apo njeh ti kohën kur duhet të pjellin?

²Kas sa loed nende tiinuskuid ja tead aega, millal nad poegivad,

³Mblidhen dhe pjellin të vegjlit e tyre, duke u dhënë fund kështu dhembjeve të tyre.

³kui nad kõveraks tõmbudes vasikaid heites oma ihuviljast vabanevad?

⁴Të vegjlit e tyre bëhen të fortë, rriten jashtë, shkëputen dhe nuk kthehen më pranë tyre.

⁴Nende vasikad kosuvad, kasvavad avaral aasal, lähevad ära ega tule tagasi nende juurde.

⁵Kush lë të lirë gomarin e egër, kush e ka zgjidhur gomarin e egër,

⁵Kes on sebra lahti lasknud ja kes on valla päästnud metseesli köidikud,

⁶të cilit i kam caktuar të rrijë në shkretëtirë dhe tokën e kripur si banesë?

⁶kellele ma olen seadnud koduks lagendiku ja elukohaks soolakõrbe?

⁷Ai përçmon zhurmën e qytetit dhe nuk dëgjon britmat e asnjë zotërie.

⁷Ta naerab linna kära, sundija kisa ta ei kuule.

⁸Hapësirat e gjera të maleve janë kullota e tij, dhe ai shkon dhe kërkon çdo gjë që është e gjelbër.

⁸Ta uitab mägedel, oma karjamaal, ja otsib kõike, mis aga haljas on.

⁹Bualli vallë a pranon të të shërbejë ose të kalojë natën pranë grazhdit tënd?

⁹Kas metshärg tahab sind teenida? Kas ta jääb ööseks su sõime juurde?

¹⁰A mund ta lidhësh vallë buallin me litar që të lërojë tokën në hulli, ose të lesojë luginat pas teje?

¹⁰Kas sa saad metshärja siduda köiega vaole? Kas ta äestab su järel orumaad?

¹¹A do t'i kesh besim atij, sepse forca e tij është e madhe, ose do t'ia lësh atij punën tënde?

¹¹Kas sa võid loota tema peale, kuigi ta rammult on suur, ja jätta oma töö tema hooleks?

¹²A do të mbështetesh tek ai për të çuar në shtëpi grurin dhe për ta mbledhur në lëmë?

¹²Kas sa usud, et ta toob tagasi ja kogub su seemne rehealusesse?

¹³Krahët e strucit rrahin tërë gaz, por ato nuk janë me siguri krahët dhe pendët e lejlekut.

¹³Jaanalinnu tiivad lehvivad rõõmsasti, aga ons need tiivad ja suled tegusad?

¹⁴Ai në fakt i braktis vezët e tij për tokë dhe i lë të ngrohen në pluhur.

¹⁴Sest ta jätab ju oma munad maa peale ja laseb neid liivas soojeneda,

¹⁵duke harruar që një këmbë mund t'i shtypë ose një kafshë e fushave mund t'i shkelë.

¹⁵unustades, et jalg võib need purustada ja metsloom tallata.

¹⁶I trajton ashpër të vegjlit e tij, sikur të mos ishin të vetët; por lodhja e tij pa asnjë interes është e kotë,

¹⁶Ta on oma poegade vastu vali, nagu ei olekski need ta omad; see pole tema mure, et ta vaev võiks olla asjatu.

¹⁷sepse Perëndia e ka lënë pa dituri dhe nuk i ka dhënë zgjuarsi.

¹⁷Sest Jumal on teda lasknud unustada tarkuse ega ole jaganud temale mõistust.

¹⁸Por kur ngrihet më këmbë për të ikur, tallet me kalin dhe me kalorësin e tij.

¹⁸Aga kui ta siis üles kargab, ta naerab hobust ja ratsanikku.

¹⁹A je ti ai që i ke dhënë forcën kalit dhe ia ke veshur qafën me jele që valëviten?

¹⁹Kas sina annad hobusele jõu, ehid ta kaela lakaga?

²⁰A je ti ai që e bën të kërcejë si një karkalec? Hingëllima e tij krenare të kall tmerr.

²⁰Kas sina paned ta hüppama nagu rohutirtsu? Tema võimas nooskamine on kohutav.

²¹Çukërmon në luginë duke u kënaqur nga forca e tij; sulet në mes të kacafytjes me armë.

²¹Ta kaabib orus ja tunneb rõõmu, ta läheb jõuliselt relvadele vastu.

²²Përbuz frikën dhe nuk trembet, as zmbrapset përpara shpatës.

²²Ta naerab hirmu, ta ei kohku ega tagane mõõga eest.

²³Mbi të kërcet këllëfi i shigjetave, shtiza që vetëtin dhe ushta.

²³Ta kohal kõliseb nooletupp, piigitera ja viskoda.

²⁴Me zjarr dhe vrull i zhduk distancat dhe nuk qëndron në vend kur bie buria.

²⁴Ta kihutab tuhinal ja hoogsasti ega püsi paigal, kui sarv hüüab.

²⁵Që në dëgjimin e parë të burisë, ai thotë: "Aha"!, dhe e nuhat nga larg betejën, zërin kumbues të kapitenëve dhe britmën e luftës.

²⁵Siis kui puhutakse sarve, hirnub tema: iihahaa! Juba kaugelt haistab ta võitlust, pealikute kisa ja hõikeid.

²⁶Mos vallë për shkak të zgjuarsisë sate ngrihet e fluturon krahathati dhe i hap krahët e tij drejt jugut?

²⁶Kas sinu mõistuse abil lendab kull kõrgele, laotab oma tiibu lõuna poole?

²⁷Éshtë vallë nën komandën tënde që shqiponja ngrihet lart dhe e bën folenë e saj në vende të larta?

²⁷Kas sinu käsul kerkib kotkas kõrgustesse ja teeb oma pesa kõrgele?

²⁸Banon mbi shkëmbinj dhe qëndron mbi krepa të rrëpirta.

²⁸Ta elab ja ööbib kalju peal, kaljuserval ja ligipääsmatus paigas.

²⁹Nga lart ajo përgjon gjahun dhe sytë e saj vrojtojnë larg.

²⁹Sealt ta luurab saaki ja ta silmad näevad kaugele.

³⁰Të vegjlit e saj thithin gjak dhe, ku ka të vrarë, atje ndodhet ajo".

³⁰Ta pojad rüübivad verd, ja kus on mahalööduid, seal on temagi.'