¹O Zot, dëgjo lutjen time dhe britma ime arriftë tek ty.

¹Hädalise palve, kui ta on minestamas ja valab oma kaebuse Issanda ette.

²Mos ma fshih fytyrën tënde ditën e fatkeqësisë sime. Zgjate ndaj meje veshin tënd; kur unë të kërkoj, nxito të më përgjigjesh.

²Issand, kuule mu palvet, ja mu appihüüd tulgu su ette!

³Sepse ditët e mia davariten si tymi dhe kockat e mia digjen si urë zjarri.

³Ära pane oma palet varjule minu eest, kui mul on kitsas käes! Pööra oma kõrv mu poole! Päeval, mil ma hüüan, tõtta mulle vastama!

⁴Zemra ime është goditur dhe thahet si bari, dhe unë harroj madje të ha ushqim.

⁴Sest mu päevad on lõppenud suitsus ja mu kondid õhkuvad nagu lee.

⁵Duke vajtuar vazhdimisht, lëkura ime po u ngjitet kockave të mia.

⁵Mu süda on kõrbenud ja kuivanud nagu rohi, ma olen unustanud oma leivagi söömata.

⁶I ngjaj pelikanit të shketëtirës dhe jam bërë si bufi i vendeve të shkretuara.

⁶Mu valjust oigamisest on mu luud liha küljes kinni.

⁷Jam pa gjumë dhe si harabeli i vetmuar mbi çati.

⁷Ma olen nagu kaaren kõrbes, nagu öökull varemetes.

⁸Armiqtë e mi tallen me mua tërë ditën; ata që më përqeshin flasin kundër meje.

⁸Ma olen uneta ja nagu üksik lind katusel.

⁹Sepse e ha hirin si buka dhe përzjej lotët me atë që pi.

⁹Iga päev teotavad mind mu vaenlased, mu hooplejad vastased vannuvad mu nime juures.

¹⁰Po, për shkak të indinjatës sate dhe të zemërimit tënd, më ngrite dhe më hodhe larg.

¹⁰Sest ma söön tuhka nagu leiba ja tembin oma jooki nutuga

¹¹Ditët e mia janë si hija që zgjatet, dhe unë po thahem si bari.

¹¹sinu suure meelepaha ja su viha pärast; sest sina oled mind tõstnud üles ja visanud maha.

¹²Por ti, o Zot, mbetesh përjetë, dhe kujtimi yt zgjat brez pas brezi.

¹²Mu päevad on veninud pikaks nagu vari ja ma kuivan ära nagu rohi.

¹³Ti do të ngrihesh dhe do të të vijë keq për Sionin, sepse erdhi koha të tregosh dhembshuri ndaj tij; dhe koha e caktuar erdhi.

¹³Aga sina, Issand, istud aujärjel igavesti ja sinu mälestus kestab põlvest põlve.

¹⁴Sepse shërbëtorët e tu i duan edhe gurët e tij dhe u vjen keq për pluhurin e tij.

¹⁴Küll sa tõused ja halastad Siioni peale, sest aeg on käes temale armu anda, paras aeg on juba kätte jõudnud.

¹⁵Po, kombet do të kenë frikë nga emri i Zotit dhe gjithë mbretërit e dheut nga lavdia jote,

¹⁵Sest sinu sulastele meeldivad tema kivid ja nad haletsevad tema põrmu.

¹⁶kur Zoti do të rindërtojë Sionin dhe do të duket në lavdinë e tij.

¹⁶Siis paganad hakkavad kartma Issanda nime ja kõik ilmamaa kuningad sinu au.

¹⁷Ai do të dëgjojë lutjen e njerëzve të braktisur dhe nuk do ta përbuzë lutjen e tyre.

¹⁷Sest kui Issand on üles ehitanud Siioni, siis ilmub ta oma auhiilguses.

¹⁸Kjo do të shkruhet për brezin e ardhshmëm, dhe populli që do të krijohet do të lëvdojë Zotin,

¹⁸Ta on kaldunud nende palve poole, kes on tehtud puupaljaks, ega ole põlanud nende palvet.

¹⁹sepse ai shikon nga lartësia e shenjtërores së tij; nga qielli Zoti këqyr dheun,

¹⁹Pandagu see kirja tulevase põlve rahva jaoks; siis rahvas, kes luuakse, kiidab Issandat,

²⁰për të dëgjuar vajtimin e robërve, për të çliruar të dënuarit me vdekje;

²⁰et ta on vaadanud oma pühast kõrgusest, Issand on taevast vaadanud ilmamaad,

²¹me qëllim që në Sion të shpallin emrin e Zotit dhe në Jeruzalem lavdinë e tij,

²¹et kuulda vangide ägamist ja vabastada surmalapsed,

²²kur popujt dhe mbretëritë do të mblidhen bashkë për t'i shërbyer Zotit.

²²et Siionis kuulutataks Issanda nime ja Jeruusalemmas tema kiitust,

²³Rrugës ai ka pakësuar fuqinë time dhe ka shkurtuar ditët e mia.

²³kui kõik rahvad ja riigid kogutakse kokku teenima Issandat.

²⁴Kam thënë: "O Perëndia im, mos më merr në mes të ditëve të mia. Vitet e tua zgjasin brez pas brezi.

²⁴Tema on teel nõrgestanud mu rammu, lühendanud mu päevi.

²⁵Së lashti ti ke vendosur tokën dhe qiejtë janë vepër e duarve të tua;

²⁵Ma ütlen: 'Mu Jumal, ära võta mind ära keset mu eluiga; sinu aastad kestavad põlvest põlve!

²⁶ata do të zhduken, por ti do të mbetesh; do të konsumohen të gjithë si një rrobe; ti do t'i ndërrosh si një rrobe dhe ata do të ndryshohen.

²⁶Muiste sa panid maale aluse ja taevas on su kätetöö.

²⁷Por ti je gjithnjë po ai dhe vitet e tua nuk do të kenë kurrë fund.

²⁷Need hävivad, aga sina püsid; nad kõik kuluvad nagu kuub; sa vahetad neid nagu riideid ja nad muutuvad.

²⁸Bijtë e shërbëtorëve të tu do të kenë një vendbanim dhe pasardhësit e tyre do të jenë të qëndrueshëm para teje".

²⁸Aga sina oled seesama ja sinu aastad ei lõpe.

²⁹Su sulaste lapsed leiavad eluaseme ja nende sugu on kinnitatud sinu ees.'