¹Pse ziejnë kombet dhe pse popujt kurdisin gjëra të kota?

¹Miks paganad möllavad ja rahvad mõtlevad tühja?

²Mbretërit e dheut mblidhen dhe princat këshillohen bashkë kundër Zotit dhe të vajosurit të tij,

²Ilmamaa kuningad astuvad esile ja vürstid peavad üheskoos nõu Issanda ja tema võitud mehe vastu:

³duke thënë: "Le t'i këputim prangat e tyre dhe t'i heqim qafe litarët e tyre".

³'Kiskugem katki nende ahelad ja visakem enestelt ära nende köied!'

⁴Ai që ulet në qiejtë do të qeshë, Zoti do të tallet me ta.

⁴Kes taevas istub, naerab; Issand pilkab neid.

⁵Atëherë do t'u flasë në zemërimin e tij dhe do t'i trembë në indinjatën e tij të madhe,

⁵Oma vihas ta kõneleb siis nendega ja oma raevus ta teeb neile hirmu:

⁶dhe do të thotë: "E vendosa mbretin tim mbi Sion, malin tim të shenjtë.

⁶'Aga mina olen seadnud oma kuninga Siionile, oma pühale mäele.'

⁷Do të shpallë dekretin e Zotit. Ai më ka thënë: "Ti je biri im, sot më linde.

⁷- 'Ma annan teada Issanda otsuse; tema ütles minule: Sina oled mu Poeg, täna ma sünnitasin sinu.

⁸Më kërko dhe unë do të jap kombet si trashëgimi për ty dhe mbarë dheun si zotërim tëndin.

⁸Küsi minult, ja ma annan paganad su pärandiks ning ilmamaa otsad su omandiks.

⁹Ti do t'i copëtosh me një shufër hekuri, do t'i bësh copë-copë si një enë prej argjile"".

⁹Sa peksad nad puruks raudkepiga, sa lööd nad katki nagu potissepa tehtud astjad.'

¹⁰Tani, pra, o mbretër, tregohuni të urtë; pranoni ndreqjen, o gjyqtarë të dheut.

¹⁰Niisiis, teie, kuningad, saage mõistlikuks! Teie, ilmamaa kohtumõistjad, laske endid noomida!

¹¹Shërbeni me frikë Zotin dhe gëzohuni me drithma.

¹¹Teenige Issandat kartusega ja ilutsege värisemisega!

¹²Nënshtrohuni Birit, që të mos zemërohet dhe të mos vdisni rrugës, sepse zemërimi i tij mund të ndizet në një çast. Lum ata që gjejnë strehë tek ai.

¹²Andke suud Pojale, et ta ei vihastaks ja teie ei hukkuks oma teel; sest tema viha süttib pea! Õndsad on kõik, kes tema juures pelgupaika otsivad.