1O Zot, mos më shaj në indinjatën tënde dhe mos më dëno në zemërimin tënd.
1Taaveti laul patu tunnistamisel.
2Sepse shigjtat e tua më kanë shpuar dhe dora jote më shtyp.
2Issand, ära nuhtle mind oma vihas ja ära karista mind oma vihaleegis!
3Nuk ka asgjë të shëndoshë në mishin tim për shkak të zemërimit tënd; nuk ka qetësi në kockat e mia për shkak të mëkatit tim.
3Sest sinu nooled on alla tulnud mu sisse ja su käsi vajub mu peale.
4Paudhësitë e mia e kalojnë në fakt kohën time, janë si një barrë e madhe, shumë e rëndë për mua.
4Ei ole midagi tervet mu lihas sinu pahameele pärast; ei ole rahu mu kontides mu patu pärast.
5Plagët e mia janë të fëlliqura dhe të qelbëzuara nga marrëzia ime.
5Sest kõik mu pahateod ulatuvad üle mu pea; nagu raske koorem on need läinud rängemaks, kui ma suudan kanda.
6Jam krejt i kërrusur dhe i dëshpëruar; sillem tërë ditën rreth e qark duke mbajtur zi,
6Mu haavad haisevad ja mädanevad mu jõleduste pärast.
7sepse ijet e mia janë të pezmatuara dhe nuk ka asgjë të shëndoshë në mishin tim.
7Ma olen küürus ja kõnnin kummargil, ma käin kurvalt kogu päeva.
8Jam i sfilitur dhe i vrarë; vrumbulloj nga drithma e zemrës sime.
8Sest mu puusad on täis põletikku ega ole midagi tervet mu lihas.
9O Zot, çdo dëshirë që kam është para teje dhe psherëtimat e mia nuk të janë fshehur.
9Ma olen jõuetu ja puruks pekstud koguni; ma oigan oma südame ägamise pärast.
10Zemra ime rreh, fuqia po më lë; vetë drita e syve të mi ka ikur.
10Issand, kõik mu igatsus on sinu ees, ja mu ohkamine pole peidetud sinu eest.
11Miqtë e mi dhe shokët e mi rrinë larg plagës sime, dhe fqinjët e mi ndalojnë larg meje.
11Mu süda peksleb väga, mu ramm on mu hüljanud ja mu silma selgustki ei ole mul enam.
12Ata që kërkojnë jetën time më ngrejnë kurthe dhe ata që duan të më bëjnë të keqen flasin për shkatërrimin dhe mendojnë mashtrime tërë ditën.
12Mu armsad ja mu sõbrad hoiduvad eemale mu hädast ja mu omaksed seisavad kaugel.
13Por unë jam si një i shurdhër që nuk dëgjon dhe një memec që nuk e hap gojën.
13Kes mu hinge püüavad, need seavad mulle võrke, ja kes mulle paha otsivad, need kõnelevad hukatusest, ja nad mõtlevad pettusele kogu päeva.
14Po, jam si një njeri që nuk dëgjon dhe që nuk mund të përgjigjet me gojën e tij.
14Ent mina olen nagu kurt, ei ma kuule, ja nagu keeletu, kes ei ava oma suud.
15Sepse shpresoj te ti, o Zot, ti do të përgjigjesh, o Zot, Perëndia im.
15Ja ma olen nagu mees, kes ei kuule ja kelle suus ei ole vasturääkimist.
16Sepse kam thënë: "U gëzofshin me mua, dhe kur këmba ime pengohet, mos u çofshin kundër meje".
16Sest sind, Issand, ma ootan; sina, Issand, mu Jumal, vastad!
17Ndërsa jam duke rënë dhe dhembja ime është vazhdimisht para meje,
17Sest ma ütlen: Ärgu minust rõõmustagu need, kes mu jala vääratusel suurustasid mu vastu!
18ndërsa rrëfej mëkatin tim dhe jam tepër i shqetësuar për mëkatin,
18Ma olen ju kukkumas ja mu valu on alati mu ees.
19armiqtë e mi janë tërë gjallëri dhe janë të fortë, dhe ata që më urrejnë pa shkak shumohen.
19Sest ma pean tunnistama oma pahategu, ma olen mures oma patu pärast.
20Edhe ata që ma shpërblejnë të mirën me të keqen më përndjekin, sepse unë ndjek rrugën e së mirës.
20Aga mu vaenlased elavad hästi, nad on vägevad, ja palju on neid, kes mind asjata vihkavad
21O Zot, mos më braktis; Perëndia im, mos u largo nga unë.
21ja kes head tasuvad kurjaga, kes on mu vastased, sellepärast et ma head taga nõuan.
22Nxito të më ndihmosh, o Zot, o shpëtimi im.
22Ära mind hülga, Issand, mu Jumal, ära ole minust kaugel!
23Tõtta mulle appi, Issand, sa mu pääste!