¹Ne të lëvdojmë, o Perëndi, ne të lëvdojmë, sepse emri yt na është i afërt; njeriu tregon mrekullitë e tua.

¹Laulujuhatajale: viisil 'Ära hävita!'; Aasafi lugu ja laul.

²Kur do të vijë koha e caktuar, unë do të gjykoj me drejtësi.

²Me ülistame sind, Jumal, me ülistame sind, sest su nimi on ligi; sinu imeasju jutustatakse!

³Toka dhe tërë banorët e saj shkrihen, por unë i bëj të qëndrueshme shtyllat e saj. (Sela)

³'Kui ma määran paraja aja, siis ma mõistan kohut õiglaselt.

⁴U kam thënë fodullëve: "Mos u mburrni!", dhe të pabesëve: "Mos u bëni hundëpërpjetë!

⁴Ilmamaa vabiseb ja kõik selle elanikud, aga mina olen selle sambad pannud paigale.' Sela.

⁵Mos e ngrini lart kokën, mos flisni me qafë të fortë".

⁵Ma ütlen hooplejaile: Ärge hoobelge! Ja õelatele: Ärge tõstke sarve üles!

⁶Sepse lëvdimi nuk vjen as nga lindja, as nga perëndimi, as edhe nga shkretëtira.

⁶Ärge tõstke oma sarve kõrgele, ärge rääkige kangekaelselt, jultunult!

⁷Sepse Perëndia është ai që gjykon; ai ul njerin dhe ngre tjetrin.

⁷Sest ei idast ega läänest ega kõrbe poolt tule ülendamist,

⁸Sepse Zoti ka në dorë një kupë vere që shkumon dhe plot me erëza, që ai e zbraz. Me siguri tërë të pabesët e dheut do ta kullojnë dhe do të pinë deri llumin.

⁸vaid Jumal on, kes mõistab kohut; ta alandab ühte ja ülendab teist.

⁹Por unë do të shpall përjetë dhe do t'i këndoj lavde Perëndisë të Jakobit.

⁹Sest Issanda käes on karikas ja see vahutab veinist; see on täis tembitud jooki. Ja tema kallab sealt seest; isegi selle pära peavad kõik õelad maa peal ära jooma viimse tilgani.

¹⁰Dhe do të dërrmoj tërë fuqinë e të pabesëve, por fuqia e të drejtëve do të përlëvdohet.

¹⁰Aga mina kuulutan igavesti, ma mängin Jaakobi Jumalale.

¹¹Ja ma raiun maha kõik õelate sarved, aga õigete sarved tõusevad kõrgele.