¹O Zot, ti ke qenë për ne një strehë brez pas brezi.

¹Moosese, jumalamehe palve. Issand, sina oled meile olnud eluasemeks põlvest põlve.

²Para se të kishin lindur malet dhe para se ti të kishe formuar tokën dhe botën, madje nga mot dhe përjetë ti je Perëndia.

²Enne kui mäed sündisid ja kui maa ja maailm loodi, oled sina, Jumal, igavesest igavesti.

³Ti e kthen njeriun në pluhur dhe thua: "Kthehuni, o bij të njerëzve".

³Sina viid inimese jälle põrmu ja ütled: 'Tulge tagasi, inimlapsed!'

⁴Sepse një mijë vjet në sytë e tu janë si dita e djeshme që ka kaluar, ose sikur të gdhish një natë.

⁴Sest tuhat aastat on sinu silmis nagu eilne päev, kui see on möödunud, ja nagu vahikord öösel.

⁵Ti i përlan si një përmbytje. Ato janë si një ëndërr, janë si barr që gjelbëron në mëngjes.

⁵Sa uhud nad ära, nad on nagu uni, nagu rohi, mis hommikul haljendab.

⁶Në mëngjes ai lulëzon dhe gjelbëron, në mbrëmje kositet dhe thahet.

⁶See õitseb hommikul ja haljendab, õhtul see närtsib ja kuivab ära.

⁷Sepse jemi të konsumuar nga zemërimi yt dhe jemi të tmerruar nga tërbimi yt.

⁷Sest sinu viha tõttu me lõpeme ja su vihaleegist me ehmume.

⁸Ti i vë fajet tona para teje, mëkatet tona të fshehta në dritën e fytyrës sate.

⁸Sa paned meie pahateod enese ette, meie salapatud oma palge valguse ette.

⁹Sepse tërë ditët tona zhduken në zemërimin tënd; ne po i mbarojmë vitet tona si një psherëtimë.

⁹Sest kõik meie päevad mööduvad su raevu all, meie aastad lõpevad nagu ohe.

¹⁰Ditët e viteve tona shkojnë deri në shtatëdhjetë vjet dhe për më të fortët në tetëdhjetë, por ajo që përbën krenarinë e tyre nuk është veçse mundim dhe dëshirë për t'u dukur, sepse kalon me të shpejtë dhe ne fluturojmë tutje.

¹⁰Meie päevade mõõt on seitsekümmend aastat ja kui keegi on tugev, kaheksakümmend aastat, ja parimal puhul on need ometi vaev ja häda. Jah, see möödub kähku ja me lendame ära.

¹¹Kush e njeh forcën e zemërimit tënd dhe mërinë tënde sipas frikës që duhet pasur prej teje?

¹¹Kes tunneb su viha tugevust ja su raevu, nõnda nagu sind tuleb karta?

¹²Na mëso, pra, të numërojmë ditët tona për të pasur një zemër të urtë.

¹²Õpeta meid meie päevi arvestama, et me saaksime targa südame!

¹³Kthehu, o Zot! Deri kur? Dhe ki mëshirë për shërbëtorët e tu.

¹³Pöördu tagasi, Issand! Oh kui kaua? Halasta oma sulaste peale!

¹⁴Na ngop në mëngjes me mirësinë tënde, dhe ne do të ngazëllojmë dhe do të kënaqemi në të gjitha ditët tona.

¹⁴Täida meid hommikul oma heldusega, siis me hõiskame ja oleme rõõmsad kogu oma eluaja!

¹⁵Na gëzo në përpjestim me ditët që na ke pikëlluar dhe në kompensim të viteve që kemi vuajtur nga fatkeqësitë.

¹⁵Rõõmusta meid nii palju päevi, kui sa meid vaevasid, nii palju aastaid, kui me nägime õnnetust!

¹⁶Qoftë e qartë vepra jote shërbëtorëve të tu dhe lavdia jote bijve të tyre.

¹⁶Saagu nähtavaks su töö su sulastele ja nende lastele su auhiilgus!

¹⁷Hiri i Zotit Perëndisë tonë qoftë mbi ne dhe e bëftë të qëndrueshme veprën e duarve tona; po, bëje të qëndrueshme veprën e duarve tona.

¹⁷Issandal, meie Jumalal, olgu lahke meel meie vastu! Meie kätetööd ta kinnitagu meile! Kinnita meie kätetööd!