¹Unë do të këndoj përjetë mirësitë e Zotit, me gojën time do t'u shpall besnikërinë tënde të gjitha brezave.

¹Esralase Eetani õpetuslaul.

²Sepse kam thënë: "Mirësia jote do të ekzistojë përjetë, ti do të vendosësh besnikërinë tënde në vetë qiejtë".

²Ma laulan Issanda heldusest igavesti, ma kuulutan oma suuga su ustavust põlvest põlve.

³"Unë kam lidhur një besëlidhje me të zgjedhurin tim, i jam betuar Davidit, shërbëtorit tim, duke thënë:

³Sest ma ütlen: Igaveseks sa ehitasid helduse, taevastesse sa rajasid oma ustavuse.

⁴"Do t'i vendos pasardhësit e tu përjetë dhe do të ndërtoj fronin tënd për të gjitha brezat"". (Sela)

⁴'Ma olen teinud lepingu oma valituga, ma olen oma sulasele Taavetile vandunud:

⁵Dhe qiejtë do të kremtojnë mrekullitë e tua, o Zot, dhe besnikërinë tënde në kuvendin e shenjtorëve.

⁵Ma kinnitan su soo igaveseks ja ehitan su aujärje põlvest põlve.' Sela.

⁶Sepse kush mund të krahasohet në qiell me Zotin? Dhe kush është i njëllojtë me Zotin midis bijve të të Fuqishmit?

⁶Ja taevad tunnistavad su imetegusid, Issand, ja sinu ustavust pühade koguduses.

⁷Perëndisë ia kanë frikën shumë në kuvendin e shenjtorëve, dhe respektohet thellë nga tërë ata që e rrethojnë.

⁷Sest kes on pilvedes Issanda taoline? Kes on Issanda sarnane Jumala laste seas?

⁸O Zot, Perëndi i ushtrive, kush është i fuqishëm si ti, o Zot? Besnikëria jote të rrethon kudo.

⁸Jumal on kohutav pühade salajases kogus, ja ta on kardetav üle kõikide, kes teda ümbritsevad.

⁹Ti e sundon tërbimin e detit; kur valët e tij ngrihen, ti i qetëson.

⁹Issand, vägede Jumal, kes on nii võimas kui sina, Issand? Ja sinu ustavus on sinu ümber.

¹⁰Ti e ke bërë copë-copë Egjiptin, duke e plagosur për vdekje; me krah të fuqishëm ke shpërndarë armiqtë e tu.

¹⁰Sina valitsed mere uhkust; kui ta oma lained tõstab, vaigistad sina need.

¹¹Qiejtë janë të tutë, edhe toka është jotja; ti e ke krijuar botën dhe të gjitha atë që janë në të.

¹¹Sina purustasid Rahabi nagu mahalöödu; oma vägeva käsivarrega sa pillutasid laiali oma vaenlased.

¹²Ti ke krijuar veriun dhe jugun; Tabori dhe Hermoni lëshojnë britma gëzimi kur dëgjojnë emrin tënd.

¹²Sinu oma on taevas ja sinu on ka maa; maailmale ja kõigele, mis seda täidab, oled sina rajanud aluse.

¹³Ti ke krah të fuqishëm; dora jote është e fortë, e djathta jote ngrihet në qiell.

¹³Põhja ja lõuna oled sina loonud; Taabor ja Hermon laulavad hõisates sinu nimele.

¹⁴Drejtësia dhe e drejta përbëjnë bazën e fronit tënd; mirësia dhe e vërteta shkojnë përpara fytyrës sate.

¹⁴Sinul on vägev käsivars, tugev on sinu käsi, kõrge su parem käsi.

¹⁵Lum ai popull që njeh britmën e gëzimit, o Zot, sepse ai do të ecë në dritën e fytyrës sate;

¹⁵Õigus ja õiglus on su aujärje alus; heldus ja ustavus käivad su palge ees.

¹⁶do të ngazëllojë tërë ditën me emrin tënd dhe do të gëzohet shumë në drejtësinë tënde.

¹⁶Õnnis on rahvas, kes tunneb püha hõiskamist; nad käivad sinu palge valguses, Issand.

¹⁷Po, ti je mburrja e forcës së tyre, dhe me favorin tënd ti e shton fuqinë tonë.

¹⁷Sinu nimest rõõmutsevad nad iga päev, ja sinu õigluses nad ülendatakse.

¹⁸Sepse mburoja jonë i përket Zotit dhe mbreti ynë të Shenjtit të Izraelit.

¹⁸Sest sina oled nende tugevuse ilu, ja sinu hea meele pärast tõstetakse meie sarv kõrgele.

¹⁹Ti i fole atëherë në vegim të dashurit tënd dhe the: "Ndihmova një të fuqishëm, përlëvdova një të zgjedhur nga populli.

¹⁹Sest Issanda hoolel on meie kilp, ja Iisraeli Püha hoolel on meie kuningas.

²⁰Gjeta Davidin, shërbëtorin tim, dhe e vajosa me vajin tim të shenjtë.

²⁰Kord sa rääkisid nägemuses oma vagadega ning ütlesid: 'Ma olen pannud abi sangari kätte, ma olen valitu suureks tõstnud rahva hulgast.

²¹Dora ime do ta përkrahë me vendosmëri dhe krahu im do ta forcojë.

²¹Ma olen leidnud Taaveti, oma sulase, oma püha õliga olen ma tema võidnud.

²²Armiku nuk do ta shtypë dhe i ligu nuk do ta pikëllojë.

²²Teda toetab mu käsi kõvasti ja mu käsivars tugevdab teda.

²³Do të asgjesoj para tij armiqtë e tij dhe do të godas ata që e urrejnë.

²³Vaenlane ei saa teda üllatada ega ülekohtune inimene teda maha rõhuda,

²⁴Besnikëria ime dhe mirësia ime do të jenë me të, dhe me emrin tim do të bëhet i fuqishëm.

²⁴vaid mina taon puruks ta vaenlased ta eest ja löön maha tema vihkajad.

²⁵Do ta shtrij dorën e tij mbi detin dhe dorën e djathtë të tij mbi lumenjtë.

²⁵Ja mu ustavus ja mu heldus on temaga, ja tema sarv tõstetakse kõrgele minu nimes.

²⁶Ai do të kërkojë ndihmën time, duke thënë: "Ti je Ati im, Perëndia im dhe Kështjella ime e shpëtimit".

²⁶Ja ma panen tema käe mere peale ja ta parema käe jõgede peale.

²⁷Do ta bëj gjithashtu të parëlindurin tim, më të shkëlqyerin ndër mbretërit e dheut.

²⁷Tema hüüab mind: Sina oled minu Isa, mu Jumal, mu päästekalju!

²⁸Do të përdor mirësi ndaj tij përjetë, dhe besëlidhja ime me të do të mbetet e qëndrueshme.

²⁸Ent mina teen ta esmasündinuks ning kõige kõrgemaks kuningaks üle ilmamaa.

²⁹Do t'i bëj gjithashtu pasardhësit e tij të përjetshem dhe fronin e tij si ditët e qiejve.

²⁹Ma hoian oma helduse temale igavesti ja mu leping temaga jääb püsima.

³⁰Në rast se bijtë e tij braktisin ligjin tim dhe nuk ecin, sipas urdhërimeve të mia,

³⁰Ma sean tema soo igaveseks ja tema aujärje nii kauaks kui taeva päevad.

³¹në rast se shkelin statutet e mia dhe nuk respektojnë urdhërimet e mia,

³¹Kui ta lapsed hülgavad mu Seaduse ega käi mu määruste järgi,

³²unë do ta dënoj shkeljen e tyre me shufër dhe paudhësinë e tyre me të rrahura,

³²kui nad teotavad mu korraldusi ega pea mu käske,

³³por nuk do ta heq mirësinë time prej tij dhe nuk do të lë që besnikëria ime të jetë e mangët.

³³siis ma küll nuhtlen nende üleastumisi vitsaga ja nende pahategusid hoopidega,

³⁴Nuk do të shkel besëlidhjen time dhe nuk do t'i ndryshoj fjalët që kanë dalë nga goja ime.

³⁴kuid oma heldust ma ei tühista ega tee valeks oma ustavust.

³⁵Jam betuar një herë për shenjtërinë time dhe nuk do ta gënjej Davidin;

³⁵Ma ei riku oma lepingut ega muuda seda, mis on lähtunud mu huulilt.

³⁶pasardhësit e tij do të jenë përjetë dhe froni i tij do të jetë si dielli para meje,

³⁶Ma olen korra vandunud oma pühaduse juures; tõesti, ma ei valeta Taavetile.

³⁷do të jenë të qëndrueshëm si hëna, dhe dëshmitari në qiell është besnik". (Sela)

³⁷Tema sugu püsib igavesti ja tema aujärg nagu päike minu ees;

³⁸Por ti na ke braktisur dhe na ke kthyer; je zemëruar shumë kundër të vajosurin tënd.

³⁸nagu kuu peab ta jääma igavesti kindlaks ja nagu ustav tunnistaja pilvedes!' Sela.

³⁹Ti ke përçmuar besëlidhjen e lidhur me shërbëtorin tënd dhe ke përdhosur kurorën e tij, duke bërë që të bjerë për tokë.

³⁹Ja ometi oled sa tema ära tõuganud ja ära põlanud, sa oled saanud täis raevu oma võitud mehe vastu.

⁴⁰Ke shembur gjithë mbrojtjet e tij dhe i ke katandisur në gërmadha kalatë e tij.

⁴⁰Sa oled tühistanud oma sulase lepingu, sa oled maani häbistanud tema krooni.

⁴¹Tërë kalimtarët e kanë plaçkitur dhe ai është bërë gazi i fqinjëve të tij.

⁴¹Sa oled kiskunud maha kõik tema müürid, sa oled tema kindlused teinud varemeiks.

⁴²Ke lavdëruar dorën e djathtë të kundërshtarëve të tij dhe ke bërë të gëzohen tërë armiqtë e tu.

⁴²Kõik, kes seda teed mööda käivad, rüüstavad teda, ta on saanud teotuseks oma naabritele.

⁴³Ke prishur tehun e shpatës së tij dhe nuk e ke ndihmuar në betejë.

⁴³Sa oled suureks tõstnud tema rõhujate parema käe, sa oled rõõmustanud kõiki tema vaenlasi.

⁴⁴I ke dhënë fund madhështisë së tij dhe ke hedhur për tokë fronin e tij.

⁴⁴Sa oled tagasi pööranud ka tema mõõgatera ega ole teda püsti hoidnud sõjas.

⁴⁵Ke shkurtuar ditët e rinisë së tij dhe e ke mbuluar me turp. (Sela)

⁴⁵Sa oled lõpetanud tema hiilguse ja oled lükanud maha tema aujärje.

⁴⁶Deri kur, o Zot? A do të fshihesh ti përjetë? A do të flakërojë si zjarr zemërimi yt?

⁴⁶Sa oled lühendanud tema nooruspäevi ja oled katnud teda häbiga. Sela.

⁴⁷Kujto sa e shkurtër është jeta ime. Për çfarë kotësie ke krijuar gjithë bijtë e njerëzve?

⁴⁷Kui kaua sa, Issand, peidad ennast? Kui kaua su viha peab leegitsema nagu tuli?

⁴⁸Cili është njeriu që jeton, pa parë vdekjen dhe që mund ta shkëputë jetën e tij nga pushteti Sheolit? (Sela)

⁴⁸Mõtle, kui lühike on mu eluiga! Kui tühisteks sa oled loonud kõik inimlapsed!

⁴⁹Ku janë, o Zot, mirësitë e tua të lashta, për të cilat iu betove Davidit në besnikërinë tënde?

⁴⁹Kus on inimene, kes jääb elama ega näe surma, kes päästab oma elu surmavalla käest? Sela.

⁵⁰Kujto, o Zot, fyerjen që iu bë shërbëtorëve të tu, dhe si unë mbaj në zemër fyerjen e rëndë të të gjitha kombeve,

⁵⁰Kus on su endised heldused, Issand, mis sa vandusid Taavetile oma ustavuses?

⁵¹me të cilën armiqtë e tu kanë fyer, o Zot, me të cilën kanë fyer hapat e të vajosurit tënd.

⁵¹Mõtle, Issand, oma sulase teotusele kõigi suurte rahvaste poolt, mida ma kannan oma põues,

⁵²I bekuar qoftë Zoti përjetë. Amen, po, amen!

⁵²millega sinu vaenlased sind, Issand, teotavad, kui nad teotavad su võitud mehe jälgi!

⁵³Tänu olgu Issandale igavesti! Aamen ja aamen!