¹O Perëndi i hakmarrjes, o Zot, Perëndi i hakmarrjeve, shkëlqe.

¹Sa kättemaksu Jumal, Issand! Sa kättemaksu Jumal, hakka kiirgama!

²Çohu, o gjykatës i tokës, dhe jepu shpërblimin mëndjemëdhenjve.

²Tõuse, sa ilmamaa kohtumõistja, tasu kätte uhketele!

³Deri kur të pabesët, o Zot, deri kur të pabesët do të triumfojnë?

³Kui kaua õelad, kui kaua, Issand, õelad tohivad ilutseda?

⁴Ata vjellin fjalë dhe mbajnë fjalime të paturpshme; të gjithë ata që kryejnë paudhësi flasin me arrogancë.

⁴Nad ajavad suust välja, räägivad jultunud sõnu, nad suurustavad, kõik need ülekohtutegijad.

⁵Ata marrin nëpër këmbë popullin tënd, o Zot, dhe shtypin trashëgiminë tënde.

⁵Nad rõhuvad su rahvast, Issand, ja vaevavad su pärisosa.

⁶Vrasin gruan e ve dhe të huajin, dhe vrasin jetimët,

⁶Lesknaisi ja võõraid nad tapavad ja löövad maha vaeslapsi,

⁷dhe thonë: "Zoti nuk shikon, Perëndia i Jakobit nuk kupton".

⁷ja mõtlevad: 'Issand ei näe, Jaakobi Jumal ei saa aru.'

⁸Kërkoni të kuptoni, o njerëz të pamend midis popullit; dhe ju budallenj, kur do të bëheni të zgjuar?

⁸Saage aru, te sõgedad rahva seast ja te albid! Millal te saate targaks?

⁹Ai që ka vënë veshin, a nuk dëgjon? Ai që ka formuar syrin, a nuk shikon?

⁹Kes kõrva on istutanud, kas tema ei peaks kuulma? Kes silma on valmistanud, kas tema ei peaks nägema?

¹⁰Ai që ndreq kombet, a nuk do t'i dënojë ata, ai që i mëson diturinë njeriut?

¹⁰Kas rahvaste karistaja ei peaks nuhtlema, tema, kes õpetab inimesele teadmist?

¹¹Zoti i njeh mendimet e njeriut dhe e di që nuk janë veçse kotësi.

¹¹Issand teab inimese mõtteid, et need on tühised.

¹²Lum ai njeri që ti ndreq, o Zot, dhe që ti mëson sipas ligjit tënd,

¹²Õnnis on mees, keda sina, Issand, karistad ja kellele sina õpetad oma Seadust,

¹³për t'i dhënë prehje në ditët e fatkeqësisë, deri sa t'i hapet gropa të pabesit.

¹³et temale anda vaikset elu kurjal ajal, kuni õelale kaevatakse auku.

¹⁴Sepse Zoti nuk ka për të hedhur poshtë popullin e tij dhe nuk ka për të braktisur trashëgiminë e tij.

¹⁴Sest Issand ei tõuka ära oma rahvast ega jäta maha oma pärisosa,

¹⁵Gjykimi do të mbështetet përsëri mbi drejtësinë, dhe tërë ata që janë të drejtë nga zemra do t'i shkojnë pas.

¹⁵vaid kohus taotleb jälle õigust ja selle järgi käivad kõik, kes on õiglased südamelt.

¹⁶Kush do të ngrihet në favorin tim kundër njerëzve të këqij? Kush do të më dalë krah kundër atyre që kryejnë paudhësi?

¹⁶Kes seisab minu eest tigedate vastu? Kes astub välja minu eest ülekohtutegijate vastu?

¹⁷Në qoftë se Zoti nuk do të më kishte ndihmuar, do të kisha përfunduar shpejt në vendin e heshtjes.

¹⁷Kui Issand ei oleks olnud mulle abiks, siis oleks mu hing peagi leidnud aseme surmavaikuses.

¹⁸Kur thashë: "Këmba ime ngurron", mirësia jote, o Zot, më ka përkrahur.

¹⁸Kui ma ütlesin: 'Mu jalg vääratab', siis sinu heldus, Issand, toetas mind.

¹⁹Kur një numër i madh shqetësimesh më mbysnin, përdëllimet e tua më jepnin zemër.

¹⁹Kui mu südames oli palju muremõtteid, siis sinu lohutused trööstisid mu hinge.

²⁰Do të jetë vallë aleati yt gjykata e padrejtë, që thur padrejtësi në emër të ligjit?

²⁰Kas peaks sinul olema ühist õnnetuse kohtujärjega, kus tehakse kurja seaduse varju all,

²¹Ata mblidhen tok kundër të drejtit dhe dënojnë gjakun e pafajshëm.

²¹kus tungitakse hulgana õige inimese hinge kallale ja mõistetakse hukka vaga veri?

²²Por Zoti është kështjella ime dhe Perëndia im është kalaja në të cilën gjej strehë.

²²Aga Issand on saanud mulle kindlaks varjupaigaks ja mu Jumal mu kaitsekaljuks, kus ma pelgupaika otsin.

²³Ai do të lëshojë mbi ta ligësinë e tyre dhe do t'i bëjë të vdesin për shkak të paudhësisë së tyre; Zoti, Perëndia ynë, do t'i shkatërrojë.

²³Tema tasub neile kätte nende nurjatuse ja ta hukkab nad nende kurjuse pärast. Issand, meie Jumal, hukkab nad.