¹"Unë kisha bërë një besëlidhje me sytë e mi; si mund ta fiksoja, pra, shikimin mbi një virgjëreshë?

¹Fiz pacto com os meus olhos; como, pois, os fixaria numa virgem?

²Cili është fati që më ka caktuar Perëndia nga atje lart dhe trashëgimia e të Plotfuqishmit nga vendet e larta?

²Pois que porção teria eu de Deus lá de cima, e que herança do Todo-Poderoso lá do alto?

³A nuk është vallë fatkeqësia për njeriun e çoroditur dhe mjerimi për atë që kryen të keqen?

³Não é a destruição para o perverso, e o desastre para os obradores da iniqüidade?

⁴Nuk i shikon ai tërë rrugët e mia dhe nuk i numëron të gjitha hapat që bëj?

⁴Não vê ele os meus caminhos, e não conta todos os meus passos?

⁵Në rast se kam vepruar me falsitet, ose në rast se këmba ime është shpejtuar të ndjekë mashtrimin,

⁵Se eu tenho andado com falsidade, e se o meu pé se tem apressado após o engano

⁶le të më peshojë me një peshore të saktë, dhe Perëndia do ta njohë ndershmërinë time.

⁶(pese-me Deus em balanças fiéis, e conheça a minha integridade);

⁷Në qoftë se hapat e mia kanë dalë nga rruga e drejtë, dhe në qoftë se zemra ime ka ndjekur sytë e mi, apo në se ndonjë njollë u është ngjitur duarve të mia,

⁷se os meus passos se têm desviado do caminho, e se o meu coraçao tem seguido os meus olhos, e se qualquer mancha se tem pegado �s minhas mãos;

⁸le të mbjell unë dhe një tjetër të hajë, dhe pasardhësit e mi u çrrënjofshin.

⁸então semeie eu e outro coma, e seja arrancado o produto do meu campo.

⁹Në rast se zemra ime është mashtruar nga një grua dhe kam përgjuar në portën e të afërmit tim,

⁹Se o meu coração se deixou seduzir por causa duma mulher, ou se eu tenho armado traição � porta do meu próximo,

¹⁰gruaja ime le të bluajë për një tjetër dhe të tjerë u përkulshin mbi të.

¹⁰então moa minha mulher para outro, e outros se encurvem sobre ela.

¹¹Sepse kjo do të ishte një mbrapshti, një faj që duhet të dënohet nga gjyqtarët,

¹¹Pois isso seria um crime infame; sim, isso seria uma iniqüidade para ser punida pelos juízes;

¹²një zjarr që konsumon deri në Abadon, dhe do të kishte shkatërruar deri në rrënjë gjithë të korrat e mia.

¹²porque seria fogo que consome até Abadom, e desarraigaria toda a minha renda.

¹³Në rast se kam hedhur poshtë të drejtën e shërbëtorit tim dhe të shërbëtores sime, kur po grindeshin me mua,

¹³Se desprezei o direito do meu servo ou da minha serva, quando eles pleitearam comigo,

¹⁴çfarë do të bëja kur Perëndia të ngrihej kundër meje, dhe si do t'i përgjigjesha kur të më kërkonte llogari?

¹⁴então que faria eu quando Deus se levantasse? E quando ele me viesse inquirir, que lhe responderia?

¹⁵Ai që më ka bërë mua në barkun e nënës, a nuk e ka bërë edhe atë? A nuk ka qenë po ai Perëndi që na ka krijuar në bark?

¹⁵Aquele que me formou no ventre não o fez também a meu servo? E não foi um que nos plasmou na madre?

¹⁶Në rast se u kam refuzuar të varfërve atë që dëshironin dhe bëra të veniten sytë e gruas së ve,

¹⁶Se tenho negado aos pobres o que desejavam, ou feito desfalecer os olhos da viúva,

¹⁷në rast se e hëngra vetëm copën e bukës pa i dhënë një pjesë jetimit,

¹⁷ou se tenho comido sozinho o meu bocado, e não tem comido dele o órfão também

¹⁸(por që në rininë time unë e rrita si një baba, dhe që në bark të nënës sime e kam ndihmuar gruan e ve)

¹⁸(pois desde a minha mocidade o órfão cresceu comigo como com seu pai, e a viúva, tenho-a guiado desde o ventre de minha mãe);

¹⁹në rast se kam parë dikë të vdesë për mungesë rrobash ose një të varfër që nuk kishte me se të mbulohej,

¹⁹se tenho visto alguém perecer por falta de roupa, ou o necessitado não ter com que se cobrir;

²⁰në rast se ijet e tij nuk më kanë bekuar, dhe nuk është ngrohur me leshin e qengjave të mi,

²⁰se os seus lombos não me abençoaram, se ele não se aquentava com os velos dos meus cordeiros;

²¹në qoftë se kam ngritur dorën kundër jetimit, sepse e dija që do të ndihmohesha tek porta,

²¹se levantei a minha mão contra o órfao, porque na porta via a minha ajuda;

²²supi im u ndaftë nga shpatulla, krahu im u theftë në bërryl!

²²então caia do ombro a minha espádua, e separe-se o meu braço da sua juntura.

²³Sepse fatkeqësia që vjen nga Perëndia më kall drithma, dhe për shkak të madhështisë së tij nuk mund të bëj asgjë.

²³Pois a calamidade vinda de Deus seria para mim um horror, e eu não poderia suportar a sua majestade.

²⁴Në qoftë se kam pasur besim tek ari, dhe arit të kulluar i kam thënë: "Ti je shpresa ime",

²⁴Se do ouro fiz a minha esperança, ou disse ao ouro fino: Tu és a minha confiança;

²⁵në rast se jam gëzuar sepse pasuritë e mia ishin të mëdha, dhe sepse dora ime ka grumbulluar shumë pasuri,

²⁵se me regozijei por ser grande a minha riqueza, e por ter a minha mão alcança o muito;

²⁶në qoftë se kam shikuar diellin kur shkëlqen ose hënën që shkonte përpara duke ndritur, dhe zemra ime u mashtrua tinëz dhe goja ime puthi dorën time;

²⁶se olhei para o sol, quando resplandecia, ou para a lua, quando ela caminhava em esplendor,

²⁷edhe ky do të ishte një faj që duhet të dënohet nga gjyqtarët, sepse do të kisha mohuar Perëndinë që rri aty lart.

²⁷e o meu coração se deixou enganar em oculto, e a minha boca beijou a minha mão;

²⁸Në rast se jam gëzuar për fatkeqësinë e armikut tim dhe u ngrita, sepse e kishte goditur fakeqësia

²⁸isso também seria uma iniqüidade para ser punida pelos juízes; pois assim teria negado a Deus que está lá em cima.

²⁹(por unë nuk e lejova gojën time të mëkatonte, duke i uruar të vdesë me një mallkim);

²⁹Se me regozijei com a ruína do que me tem ódio, e se exultei quando o mal lhe sobreveio

³⁰në qoftë se njerëzit e çadrës sime nuk kanë thënë: "Kush mund të gjejë një që nuk është ngopur me mishin e tij?".

³⁰(mas eu não deixei pecar a minha boca, pedindo com imprecação a sua morte);

³¹(përveç kësaj asnjë i huaj nuk e kalonte natën jashtë, sepse i hapja portat e mia udhëtarit);

³¹se as pessoas da minha tenda não disseram: Quem há que não se tenha saciado com carne provida por ele?

³²në rast se i kam mbuluar mëkatet e mia si Adami, duke e fshehur fajin tim në gji,

³²O estrangeiro não passava a noite na rua; mas eu abria as minhas portas ao viandante;

³³sepse kisha frikë nga turma e madhe dhe përbuzja e familjeve më tmerronte, kështu që rrija i heshtur pa dalë nga shtëpia.

³³se, como Adão, encobri as minhas transgressões, ocultando a minha iniqüidade no meu seio,

³⁴Ah, sikur të kisha një që të më dëgjonte! Ja firma ime! I Plotfuqishmi të më përgjigjet! Kundërshtari im të shkruajë një dokument,

³⁴porque tinha medo da grande multidão, e o desprezo das famílias me aterrorizava, de modo que me calei, e não saí da porta...

³⁵dhe unë do ta mbaja me siguri mbi shpatullat e mia, dhe do ta mbaja si një diademë

³⁵Ah! quem me dera um que me ouvisse! Eis a minha defesa, que me responda o Todo-Poderoso! Oxalá tivesse eu a acusação escrita pelo meu adversário!

³⁶do t'i jepja llogari për të gjitha hapat e mia, duke iu paraqitur si një princ.

³⁶Por certo eu a levaria sobre o ombro, sobre mim a ataria como coroa.

³⁷Në qoftë se toka ime bërtet kundër meje dhe brazdat e saj qajnë bashkë me të,

³⁷Eu lhe daria conta dos meus passos; como príncipe me chegaria a ele

³⁸në rast se kam ngrënë frytin e saj pa paguar, në rast se u kam nxjerrë frymën e fundit zotërve të saj,

³⁸Se a minha terra clamar contra mim, e se os seus sulcos juntamente chorarem;

³⁹në vend të grurit u rritshin ferra dhe barëra të këqija në vend të elbit".

³⁹se comi os seus frutos sem dinheiro, ou se fiz que morressem os seus donos;

⁴⁰Këtu mbarojnë fjalët e Jobit.

⁴⁰por trigo me produza cardos, e por cevada joio. Acabaram-se as palavras de Jó.