¹Elihu vazhdoi edhe më, duke thënë:

¹Prosseguiu ainda Eliú e disse:

²"Prit edhe pak dhe do të të tregoj që ka ende gjëra për të thënë nga ana e Perëndisë.

²Espera-me um pouco, e mostrar-te-ei que ainda há razões a favor de Deus.

³Do ta sjell larg atë që di dhe do t'i jap hak atij që më ka krijuar.

³De longe trarei o meu conhecimento, e ao meu criador atribuirei a justiça.

⁴Sigurisht fjalët e mia nuk janë të rreme; para teje ke një njeri me njohuri të përsosur.

⁴Pois, na verdade, as minhas palavras não serão falsas; contigo está um que tem perfeito conhecimento.

⁵Ja, Perëndia është i fuqishëm, por nuk përçmon njeri; është i fuqishëm në forcën e diturisë së tij.

⁵Eis que Deus é mui poderoso, contudo a ninguém despre grande é no poder de entendimento.

⁶Ai nuk e lë të jetojë njeriun e keq dhe u siguron drejtësinë të shtypurve.

⁶Ele não preserva a vida do ímpio, mas faz justiça aos aflitos.

⁷Nuk i heq sytë nga të drejtët, por bën që të ulen për gjithnjë me mbretërit mbi fronin; kështu ata rrinë lart.

⁷Do justo não aparta os seus olhos; antes com os reis no trono os faz sentar para sempre, e assim são exaltados.

⁸Por në rast se janë të lidhur me zinxhira dhe të mbajtur me veriga pikëllimi,

⁸E se estão presos em grilhões, e amarrados com cordas de aflição,

⁹atëherë u tregon veprat e tyre dhe shkeljet e tyre, sepse u është rritur mendja.

⁹então lhes faz saber a obra deles, e as suas transgressões, porquanto se têm portado com soberba.

¹⁰Kështu ai ua hap veshët për t'u ndrequr dhe i nxit të largohen nga e keqja.

¹⁰E abre-lhes o ouvido para a instrução, e ordena que se convertam da iniqüidade.

¹¹Në rast se ata e dëgjojnë dhe nënshtrohen, do t'i mbarojnë ditët e tyre në mirëqënie dhe vitet e tyre në gëzime;

¹¹Se o ouvirem, e o servirem, acabarão seus dias em prosperidade, e os seus anos em delícias.

¹²por, në rast se nuk e dëgjojnë, do të vdesin nga shpata, do të vdesin pa ardhur në vete.

¹²Mas se não o ouvirem, � espada serão passados, e expirarão sem conhecimento.

¹³Por të pabesët nga zemra mbledhin zemërimin, nuk bërtasin për të kërkuar ndihmë,

¹³Assim os ímpios de coração amontoam, a sua ira; e quando Deus os põe em grilhões, não clamam por socorro.

¹⁴kështu ata vdesin ende të rinj, dhe jeta e tyre mbaron midis Sodomitëve.

¹⁴Eles morrem na mocidade, e a sua vida perece entre as prostitutas.

¹⁵Perëndia çliron të pikëlluarit me anë të pikëllimit të tyre dhe u hap veshët me anë të fatkeqësisë.

¹⁵Ao aflito livra por meio da sua aflição, e por meio da opressão lhe abre os ouvidos.

¹⁶Ai dëshiron të të largojë edhe ty nga kafshimi i fatkeqësisë, që të të çojë në një vend të gjerë pa kufizim, me një tryezë të shtruar me ushqime të shijshme.

¹⁶Assim também quer induzir-te da angústia para um lugar espaçoso, em que não há aperto; e as iguarias da tua mesa serão cheias de gordura.

¹⁷Por ti je mbushur me mendimin e njeriut të keq, dhe gjykimi e drejtësia do të të kapin.

¹⁷Mas tu estás cheio do juízo do ímpio; o juízo e a justiça tomam conta de ti.

¹⁸Në rast se ekziston zemërimi, ki kujdes që ai të mos të të fshijë me një goditje të vetme, sepse një shumë e madhe parash nuk do të mund të largonte.

¹⁸Cuida, pois, para que a ira não te induza a escarnecer, nem te desvie a grandeza do resgate.

¹⁹Vallë a do t'i çmojë pasuritë e tua, kur ai ka ar dhe të gjitha burimet e fuqisë?

¹⁹Prevalecerá o teu clamor, ou todas as forças da tua fortaleza, para que não estejas em aperto?

²⁰Mos dëshiro natën, gjatë së cilës njerëzia çohet larg nga vendi i saj.

²⁰Não suspires pela noite, em que os povos sejam tomados do seu lugar.

²¹Ki kujdes të mos anosh nga paudhësia, sepse ti ke preferuar këtë pikëllim.

²¹Guarda-te, e não declines para a iniqüidade; porquanto isso escolheste antes que a aflição.

²²Ja, Perëndia ka shkëlqyer në fuqinë e tij; kush mund të na mësojë si ai?

²²Eis que Deus é excelso em seu poder; quem é ensinador como ele?

²³Vallë, kush mund t'i imponojë rrugën që duhet ndjekur dhe kush mund t'i thotë: "Ti ke bërë keq"?

²³Quem lhe prescreveu o seu caminho? Ou quem poderá dizer: Tu praticaste a injustiça?

²⁴Kujtohu të lartësosh veprat e tij, që njerëzit i kanë kënduar;

²⁴Lembra-te de engrandecer a sua obra, de que têm cantado os homens.

²⁵tërë njerëzit i admirojnë, vdekatari mund t'i soditë nga larg.

²⁵Todos os homens a vêem; de longe a contempla o homem.

²⁶Po, Perëndia është i madh, por ne nuk e njohim, dhe numri i viteve të tij është i panjohshëm.

²⁶Eis que Deus é grande, e nós não o conhecemos, e o número dos seus anos não se pode esquadrinhar.

²⁷Ai tërheq atje lart pikat e ujit në formë avulli, i cili dëndësohet pastaj në shi,

²⁷Pois atrai a si as gotas de água, e do seu vapor as destila em chuva,

²⁸që retë zbrazin dhe lëshojnë mbi njeriun në sasi të madhe.

²⁸que as nuvens derramam e gotejam abundantemente sobre o homem.

²⁹Kush mund të kuptojë shtjellimin e reve, shungullimën që shpërthen në çadrën e tij?

²⁹Poderá alguém entender as dilatações das nuvens, e os trovões do seu pavilhão?

³⁰Ja, ai përhap rreth vetes dritën e tij dhe mbulon thellësitë e detit.

³⁰Eis que ao redor de si estende a sua luz, e cobre o fundo do mar.

³¹Me anë të tyre dënon popujt dhe jep ushqime me shumicë.

³¹Pois por estas coisas julga os povos e lhes dá mantimento em abundância.

³²Mbulon duart me rrufetë dhe i urdhëron ato të godasin shenjën.

³²Cobre as mãos com o relâmpago, e dá-lhe ordem para que fira o alvo.

³³Bubullima flet për të, edhe bagëtia e ndjen furtunën që po vjen.

³³O fragor da tempestade dá notícia dele; até o gado pressente a sua aproximação.