1Jobi e mori fjalën përsëri dhe tha:
1Y REASUMIO Job su discurso, y dijo:
2"Ashtu si rron Perëndia që më ka hequr të drejtën time dhe i Plotfuqishmi që më ka hidhëruar shpirtin,
2Vive Dios, el cual ha apartado mi causa, Y el Omnipotente, que amargó el alma mía,
3deri sa të ketë një frymë jete tek unë dhe të jetë fryma e Perëndisë në flegrat e hundës sime,
3Que todo el tiempo que mi alma estuviere en mí, Y hubiere hálito de Dios en mis narices,
4buzët e mia nuk do të thonë asnjë ligësi, as gjuha ime nuk ka për të shqiptuar asnjë gjë të rreme.
4Mis labios no hablarán iniquidad, Ni mi lengua pronunciará engaño.
5Nuk do të pranoj që ju keni të drejtë; deri në regëtimat e fundit nuk do të heq dorë nga ndershmëria ime.
5Nunca tal acontezca que yo os justifique: Hasta morir no quitaré de mí mi integridad.
6Do të qëndroj i patundur në drejtësinë time, pa bërë lëshime; zemra nuk më qorton asnjë nga ditët e mia.
6Mi justicia tengo asida, y no la cederé: No me reprochará mi corazón en el tiempo de mi vida.
7Armiku im qoftë si njeriu i keq, dhe ai që ngrihet kundër meje ashtu si njeriu i padrejtë.
7Sea como el impío mi enemigo, Y como el inicuo mi adversario.
8Çfarë shprese mund të ketë në fakt i pabesi, edhe sikur të arrijë të sigurojë fitime, kur Perëndia i heq jetën?
8Porque ¿cuál es la esperanza del hipócrita, por mucho que hubiere robado, Cuando Dios arrebatare su alma?
9A do ta dëgjojë Perëndia britmën e tij, kur mbi të do të bjerë fatkeqësia?
9¿Oirá Dios su clamor Cuando la tribulación sobre él viniere?
10A do t'i vërë kënaqësitë e tij vallë tek i Plotfuqishmi dhe do të kërkojë ndihmën e Perëndisë në çdo kohë?
10¿Deleitaráse en el Omnipotente? ¿Invocará á Dios en todo tiempo?
11Do t'ju jap mësime mbi fuqinë e Perëndisë, nuk do t'ju fsheh qëllimet e të Plotfuqishmit.
11Yo os enseñaré en orden á la mano de Dios: No esconderé lo que hay para con el Omnipotente.
12Por ju të gjithë i keni vënë re këto gjëra, pse, pra, silleni në mënyrë kaq të kotë?
12He aquí que todos vosotros lo habéis visto: ¿Por qué pues os desvanecéis con fantasía?
13Ky është fati që Perëndia i rezervon njeriut të keq, trashëgimia që njerëzit që përdorin dhunën marrin nga i Plotfuqishmi.
13Esta es para con Dios la suerte del hombre impío, Y la herencia que los violentos han de recibir del Omnipotente.
14Në rast se ka një numër të madh bijsh, këta i destinohen shpatës, dhe trashëgimtarët e tij nuk do të kenë bukë për t'u ngopur.
14Si sus hijos fueren multiplicados, serán para el cuchillo; Y sus pequeños no se hartarán de pan;
15Ata që do të mbijetojnë pas tij do të varrosen nga vdekja dhe të vejat e tyre nuk do të qajnë.
15Los que le quedaren, en muerte serán sepultados; Y no llorarán sus viudas.
16Në rast se grumbullon argjend si pluhur dhe mbledh rrobe si baltë,
16Si amontonare plata como polvo, Y si preparare ropa como lodo;
17ai i grumbullon, por do t'i veshë i drejti, dhe argjendin do ta ndajë i pafajmi.
17Habrála él preparado, mas el justo se vestirá, Y el inocente repartirá la plata.
18Ai ndërton shtëpinë e tij si një mole, si një kasolle që e ka bërë një rojtar.
18Edificó su casa como la polilla, Y cual cabaña que el guarda hizo.
19I pasuri bie në shtrat, por nuk do të bashkohet me njerëzit e tij; hap sytë dhe nuk është më.
19El rico dormirá, mas no será recogido: Abrirá sus ojos, mas él no será.
20Tmerri e kap në befasi si ujërat; në mes të natës një furtunë e rrëmben tinëzisht.
20Asirán de él terrores como aguas: Torbellino lo arrebatará de noche.
21Era e lindjes e merr me vete dhe ai ikën, e fshin nga vendi i tij si një vorbull.
21Lo antecogerá el solano, y partirá; Y tempestad lo arrebatará del lugar suyo.
22Ajo sulet kundër tij pa mëshirë, ndërsa ai kërkon në mënyrë të dëshpëruar të shpëtojë nga ajo dorë,
22Dios pues descargará sobre él, y no perdonará: Hará él por huir de su mano.
23njerëzia duartroket në mënyrë tallëse për të dhe fërshëllen kundër tij nga vendi ku ndodhet".
23Batirán sus manos sobre él, Y desde su lugar le silbarán.