¹Fjalët e urta të Salomonit, birit të Davidit, mbret i Izraelit,

¹LOS proverbios de Salomón, hijo de David, rey de Israel:

²për të njohur diturinë dhe për të mësuar gjykimet e mënçura;

²Para entender sabiduría y doctrina; Para conocer las razones prudentes;

³për të ditur si të veprosh me urti, me drejtësi, me gjykim dhe ndershmëri,

³Para recibir el consejo de prudencia, Justicia, y juicio y equidad;

⁴për t'u dhënë shkathtësi njerëzve të thjeshtë, njohje dhe reflektim të riut.

⁴Para dar sagacidad á los simples, Y á los jóvenes inteligencia y cordura.

⁵I urti do të dëgjojë dhe do të rritë diturinë e tij; njeriu i zgjuar do të përfitojë këshilla të urta,

⁵Oirá el sabio, y aumentará el saber; Y el entendido adquirirá consejo;

⁶për të kuptuar një sentencë dhe një enigmë, fjalët e të urtëve dhe thëniet e tyre të errëta.

⁶Para entender parábola y declaración; Palabras de sabios, y sus dichos oscuros.

⁷Frika e Zotit është fillimi i njohjes; por njerëzit e pamend përçmojnë diturinë dhe arsimin.

⁷El principio de la sabiduría es el temor de Jehová: Los insensatos desprecian la sabiduría y la enseñanza.

⁸Dëgjo, o biri im, mësimet e atit tënd dhe mos i lër pas dore mësimet e nënes sate,

⁸Oye, hijo mío, la doctrina de tu padre, Y no desprecies la dirección de tu madre:

⁹sepse janë një nur që zbukuron kokën tënde dhe një stoli në qafën tënde.

⁹Porque adorno de gracia serán á tu cabeza, Y collares á tu cuello.

¹⁰Biri im, në qoftë se mëkatarët duan të të mashtrojnë, mos prano,

¹⁰Hijo mío, si los pecadores te quisieren engañar, No consientas.

¹¹në qoftë se thonë: "Eja me ne; kemi ngritur një pritë për të derdhur gjak; i ngritëm gracka të pafajmit pa ndonjë shkak;

¹¹Si dijeren: Ven con nosotros, Pongamos asechanzas á la sangre, Acechemos sin motivo al inocente;

¹²le t'i kapërdimë të gjallë, ashtu si Sheoli, tërësisht si ata që zbresin në gropë;

¹²Los tragaremos vivos como el sepulcro, Y enteros, como los que caen en sima;

¹³ne do të gjejmë lloj-lloj pasurish të çmueshme, do t'i mbushim shtëpitë tona me plaçka;

¹³Hallaremos riquezas de todas suertes, Henchiremos nuestras casas de despojos;

¹⁴ti do ta hedhësh në short pjesën tënde me ne, dhe të gjithë ne do të kemi një qese të vetme";

¹⁴Echa tu suerte entre nosotros; Tengamos todos una bolsa:

¹⁵biri im, mos shko me ta në po atë rrugë, ndale hapin nga shtegu i tyre,

¹⁵Hijo mío, no andes en camino con ellos; Aparta tu pie de sus veredas:

¹⁶sepse këmbët e tyre turren drejt së keqes dhe ata nxitojnë të derdhin gjak.

¹⁶Porque sus pies correrán al mal, E irán presurosos á derramar sangre.

¹⁷Shtrihet më kot rrjeta përpara çdo lloji zogjsh;

¹⁷Porque en vano se tenderá la red Ante los ojos de toda ave;

¹⁸por këta kurdisin prita kundër gjakut të vet dhe ngrenë kurthe kundër vetë jetës së tyre.

¹⁸Mas ellos á su propia sangre ponen asechanzas, Y á sus almas tienden lazo.

¹⁹Të tilla janë rrugët e çdo njeriu të etur për pasuri; ajo ia heq jetën atyre që e kanë.

¹⁹Tales son las sendas de todo el que es dado á la codicia, La cual prenderá el alma de sus poseedores.

²⁰Dituria bërtet nëpër rrugë, zëri i saj dëgjohet nëpër sheshe;

²⁰La sabiduría clama de fuera, Da su voz en las plazas:

²¹ajo thërret në vendet ku ka turma dhe ligjëron në hyrje të portave të qytetit;

²¹Clama en los principales lugares de concurso; En las entradas de las puertas de la ciudad dice sus razones:

²²"Deri kur, o njerëz të thjeshtë, do t'ju pëlqejë thjeshtësia dhe tallësit do të kënaqen duke u tallur dhe budallenjtë do të urrejnë dijen?

²²¿Hasta cuándo, oh simples, amaréis la simpleza, Y los burladores desearán el burlar, Y los insensatos aborrecerán la ciencia?

²³Ejani në vete nga qortimi im; ja, unë do të derdh mbi ju Frymën time dhe do t'ju bëj të njohura fjalët e mia.

²³Volveos á mi reprensión: He aquí yo os derramaré mi espíritu, Y os haré saber mis palabras.

²⁴Sepse unë thirra dhe ju nuk keni dashur, shtriva dorën time dhe askush prej jush nuk i kushtoi vëmendje,

²⁴Por cuanto llamé, y no quisisteis: Extendí mi mano, y no hubo quien escuchase;

²⁵përkundrazi hodhët poshtë të gjitha këshillat e mia dhe nuk pranuat ndreqjen time,

²⁵Antes desechasteis todo consejo mío, Y mi reprensión no quisisteis:

²⁶edhe unë do të qesh me fatkeqësinë tuaj, do të tallem kur të vijë ajo që ju druani,

²⁶También yo me reiré en vuestra calamidad, Y me burlaré cuando os viniere lo que teméis;

²⁷kur ajo që druani të vijë si një furtunë, dhe fatkeqësia juaj të vijë si një stuhi, kur t'ju mbulojnë fatkeqësia dhe ankthi.

²⁷Cuando viniere como una destrucción lo que teméis, Y vuestra calamidad llegare como un torbellino; Cuando sobre vosotros viniere tribulación y angustia.

²⁸Atëherë ata do të më thërrasin mua, por unë nuk do të përgjigjem; do të më kërkojnë me kujdes, por nuk do të më gjejnë.

²⁸Entonces me llamarán, y no responderé; Buscarme han de mañana, y no me hallarán:

²⁹Sepse kanë urryer dijen dhe nuk kanë zgjedhur frikën e Zotit,

²⁹Por cuanto aborrecieron la sabiduría, Y no escogieron el temor de Jehová,

³⁰nuk kanë dashur të pranojnë këshillën time dhe kanë përbuzur të gjitha qortimet e mia.

³⁰Ni quisieron mi consejo, Y menospreciaron toda reprensión mía:

³¹Prandaj do të hanë frytin e sjelljes së tyre dhe do të ngopen me këshillat e tyre.

³¹Comerán pues del fruto de su camino, Y se hartarán de sus consejos.

³²Sepse përdalja e njerëzve të thjeshtë i vret dhe qetësia e rreme e budallenjve i zhduk;

³²Porque el reposo de los ignorantes los matará, Y la prosperidad de los necios los echará á perder.

³³por ai që më dëgjon do të banojë një vend të sigurt, do të jetë me të vërtetë i qetë, pa frikë nga çfarëdo e keqe".

³³Mas el que me oyere, habitará confiadamente, Y vivirá reposado, sin temor de mal.