1Ashtu si bora nuk i shkon verës as shiu të korrave, kështu nuk i shkon lavdia budallait.
1COMO la nieve en el verano, y la lluvia en la siega, Así conviene al necio la honra.
2Ashtu si harabeli fluturon andej e këtej dhe dallëndyshja fluturon, kështu mallkimi pa arsye nuk ka efekt.
2Como el gorrión en su vagar, y como la golondrina en su vuelo, Así la maldición sin causa nunca vendrá.
3Kamxhiku për kalin, kapistra për gomarin dhe shkopi për kurrizin e budallenjve.
3El látigo para el caballo, y el cabestro para el asno, Y la vara para la espalda del necio.
4Mos iu përgjegj budallait simbas budallallëkut të tij, që të mos bëhesh edhe ti si ai.
4Nunca respondas al necio en conformidad á su necedad, Para que no seas tú también como él.
5Përgjigjju budallait simbas budallallëkut të tij, që ai të mos mendojë se është i urtë.
5Responde al necio según su necedad, Porque no se estime sabio en su opinión.
6Kush dërgon një mesazh me anë të një budallai pret këmbët e tij dhe pi dhunë.
6Como el que se corta los pies y bebe su daño, Así es el que envía algo por mano de un necio.
7Ashtu si këmbët e çalamanit janë pak të qëndrueshme, kështu është një fjalë e urtë në gojën e budallenjve.
7Alzar las piernas del cojo. Así es el proverbio en la boca del necio.
8Kush i jep lavdi një budallai është si ai që lidh një gur te hobeja.
8Como quien liga la piedra en la honda, Así hace el que al necio da honra.
9Një fjalë e urtë në gojën e budallenjve është si një gjemb që hyn në dorën e një të dehuri.
9Espinas hincadas en mano del embriagado, Tal es el proverbio en la boca de los necios.
10Perëndia i madh që ka krijuar të gjitha gjërat është ai që i jep shpërblimin budallait dhe shkelësve.
10El grande cría todas las cosas; y da la paga al insensato, Y la da á los transgresores.
11Ashtu si një qen kthehet në të vjellat e tij, kështu budallai e përsërit budallallëkun e tij.
11Como perro que vuelve á su vómito, Así el necio que repite su necedad.
12A ke parë një njeri që e pandeh veten të urtë? Ka më tepër shpresë për një budalla se sa për të.
12¿Has visto hombre sabio en su opinión? Más esperanza hay del necio que de él.
13Përtaci thotë: "Ka një luan në rrugë, ka një luan nëpër rrugë!".
13Dice el perezoso: El león está en el camino; El león está en las calles.
14Ashtu si lëviz porta në menteshat e saj, kështu sillet përtaci në shtrat të tij.
14Las puertas se revuelven en sus quicios: Así el perezoso en su cama.
15Përtaci e fut dorën në pjatën e tij, por lodhet edhe ta çojë te goja.
15Esconde el perezoso su mano en el seno; Cánsase de tornarla á su boca.
16Përtaci pandeh se është më i urtë se shtatë persona që japin përgjigje me mend.
16A su ver es el perezoso más sabio Que siete que le den consejo.
17Kalimtari që përzihet në një grindje që nuk i përket, është si ai që kap nga veshët një qen.
17El que pasando se deja llevar de la ira en pleito ajeno, Es como el que toma al perro por las orejas.
18Ashtu si një i marrë që gjuan me ura zjarri, me shigjeta dhe me vdekje,
18Como el que enloquece, y echa llamas Y saetas y muerte,
19kështu është ai që mashtron të afërmin dhe thotë: "E bëra për shaka!".
19Tal es el hombre que daña á su amigo, Y dice: Ciertamente me chanceaba.
20Kur mungojnë drutë, zjarri shuhet; dhe kur nuk ka një gojë të keqe, grindja merr fund.
20Sin leña se apaga el fuego: Y donde no hay chismoso, cesa la contienda.
21Ashtu si qymyri jep shpuzën dhe drutë zjarrin, kështu njeriu grindavec i nxit grindjet.
21El carbón para brasas, y la leña para el fuego: Y el hombre rencilloso para encender contienda.
22Fjalët e gojëkeqit janë si ushqime shumë të shijshme dhe depërtojnë deri në thellësi të zorrëve.
22Las palabras del chismoso parecen blandas; Mas ellas entran hasta lo secreto del vientre.
23Buzët e zjarrta dhe zemra e keqe janë si zgjyra të argjendit të vendosura mbi një enë balte.
23Como escoria de plata echada sobre el tiesto, Son los labios enardecidos y el corazón malo.
24Ai që urren shtiret me buzët e tij, por në zemër të vet përgatit mashtrimin.
24Otro parece en los labios al que aborrece; Mas en su interior pone engaño.
25Kur ai flet në mënyrë të sjellshme mos i ki besim, sepse ka shtatë gjëra të neveritshme në zemër.
25Cuando hablare amigablemente, no le creas; Porque siete abominaciones hay en su corazón.
26Edhe sikur urrejtja e tij të jetë fshehur me tinëzi; ligësia e tij do të dalë hapur në kuvend.
26Encúbrese el odio con disimulo; Mas su malicia será descubierta en la congregación.
27Kush hap një gropë do të bjerë brenda dhe kush rrokullis një gur do të bjerë përsëri mbi të.
27El que cavare sima, caerá en ella: Y el que revuelva la piedra, á él volverá.
28Gjuha gënjeshtare urren ata që ka plagosur, dhe goja lajkatare sjell shkatërrimin.
28La falsa lengua atormenta al que aborrece: Y la boca lisonjera hace resbaladero.