¹Edhe këto janë fjalë të urta të Salomonit, të transkriptuara nga njerëzit e Ezekias, mbretit të Judës.

¹TAMBIÉN estos son proverbios de Salomón, los cuales copiaron los varones de Ezechîas, rey de Judá.

²Éshtë lavdi e Perëndisë të fshehësh një gjë, por është lavdi e mbretërve ta hetosh atë.

²Gloria de Dios es encubrir la palabra; Mas honra del rey es escudriñar la palabra.

³Qiejtë për lartësinë e tyre, toka për thellësinë e saj dhe zemra e mbretërve janë të panjohshëm.

³Para la altura de los cielos, y para la profundidad de la tierra, Y para el corazón de los reyes, no hay investigación.

⁴Hiq zgjyrën nga argjendi dhe ka për të dalë një enë për argjendarin.

⁴Quita las escorias de la plata, Y saldrá vaso al fundidor.

⁵Largo të pabesin nga prania e mbretit dhe froni i tij do të bëhet i qëndrueshëm në drejtësi.

⁵Aparta al impío de la presencia del rey, Y su trono se afirmará en justicia.

⁶Mos u përlëvdo në prani të mbretit dhe mos zër vendin e njerëzve të mëdhenj,

⁶No te alabes delante del rey, Ni estés en el lugar de los grandes:

⁷sepse është më mirë të thuhet: "Ngjitu këtu lart", se sa të të ulin përpara princit, që sytë e tu kanë parë.

⁷Porque mejor es que se te diga, Sube acá, Que no que seas humillado delante del príncipe Que miraron tus ojos.

⁸Mos bëj padi me tepër nxitim, sepse në fund nuk do të dish çfarë të bësh, kur i afërmi yt do të të ketë bërë me turp.

⁸No salgas á pleito presto, No sea que no sepas qué hacer al fin, Después que tu prójimo te haya dejado confuso.

⁹Diskutoje padinë tënde kundër të afërmit tënd, por mos e zbulo sekretin e një tjetri,

⁹Trata tu causa con tu compañero Y no descubras el secreto á otro.

¹⁰me qëllim që ai që të dëgjon të mos të të diskreditojë dhe nami yt të njolloset për gjithnjë.

¹⁰No sea que te deshonre el que lo oyere, Y tu infamia no pueda repararse.

¹¹Një fjalë e thënë në kohën e duhur është si molla të arta mbi një enë argjendi.

¹¹Manzana de oro con figuras de plata Es la palabra dicha como conviene.

¹²Për një vesh të bindur, një i urtë që qorton është si një vath i artë, një zbukurim prej ari të kulluar.

¹²Como zarcillo de oro y joyel de oro fino, Es el que reprende al sabio que tiene oído dócil.

¹³Një lajmëtar besnik është, për ata që e dërgojnë, si freskia e borës në kohën e korrjes, sepse ai e freskon shpirtin e zotit të tij.

¹³Como frío de nieve en tiempo de la siega, Así es el mensajero fiel á los que lo envían: Pues al alma de su señor da refrigerio.

¹⁴Ai që mburret duke gënjyer se ka bërë një dhuratë është si retë dhe era pa shi.

¹⁴Como nubes y vientos sin lluvia, Así es el hombre que se jacta de vana liberalidad.

¹⁵Me durimin i mbushet mendja një princi dhe gjuha e ëmbël thyen kockat.

¹⁵Con larga paciencia se aplaca el príncipe; Y la lengua blanda quebranta los huesos.

¹⁶Në rast se gjen mjaltë, ha aq sa të mjafton, me qëllim që të mos dendesh dhe pastaj të vjellësh.

¹⁶¿Hallaste la miel? come lo que te basta; No sea que te hartes de ella, y la vomites.

¹⁷Shko rrallë në shtëpinë e të afërmit tënd, që ai të mos mërzitet me ty sa të të urrejë.

¹⁷Detén tu pie de la casa de tu vecino, Porque harto de ti no te aborrezca.

¹⁸Njeriu që deponon gënjeshtra kundër të afërmit të tij është si një topuz, një shpatë dhe një shigjetë e mprehtë.

¹⁸Martillo y cuchillo y saeta aguda, Es el hombre que habla contra su prójimo falso testimonio.

¹⁹Besimi te një njeri i pabesë ditën e fatkeqësisë është si një dhëmb i thyer dhe një këmbë e ndrydhur.

¹⁹Diente quebrado y pie resbalador, Es la confianza en el prevaricador en tiempo de angustia.

²⁰Kush i këndon këngë një zemre të pikëlluar është si ai që heq rrobat e tij në një ditë të ftohtë dhe si uthulla mbi sodën.

²⁰El que canta canciones al corazón afligido, Es como el que quita la ropa en tiempo de frío, ó el que sobre el jabón echa vinagre.

²¹Në qoftë se armiku yt ka uri, jepi bukë për të ngrënë, dhe në se ka etje, jepi ujë për të pirë,

²¹Si el que te aborrece tuviere hambre, dale de comer pan; Y si tuviere sed, dale de beber agua:

²²sepse kështu do të grumbullosh thëngjij mbi kokën e tij, dhe Zoti do të të shpërblejë.

²²Porque ascuas allegas sobre su cabeza, Y Jehová te lo pagará.

²³Era e veriut sjell shiun, dhe gjuha që shpif tinëz e bën fytyrën të indinjuar.

²³El viento del norte ahuyenta la lluvia, Y el rostro airado la lengua detractora.

²⁴Éshtë më mirë të banosh në cep të një çatie se sa në një shtëpi bashkë me një grua grindavece.

²⁴Mejor es estar en un rincón de casa, Que con la mujer rencillosa en espaciosa casa.

²⁵Një lajm i mirë nga një vend i largët është si ujë i freskët për një njeri të lodhur dhe të etur.

²⁵Como el agua fría al alma sedienta, Así son las buenas nuevas de lejanas tierras.

²⁶I drejti që dridhet përpara të pabesit është si një burim i turbullt dhe një pus i ndotur.

²⁶Como fuente turbia y manantial corrompido, Es el justo que cae delante del impío.

²⁷Të hash shumë mjaltë nuk është mirë, dhe të kërkosh lavdinë tënde nuk është lavdi.

²⁷Comer mucha miel no es bueno: Ni el buscar la propia gloria es gloria.

²⁸Njeriu që nuk di të frenojë zemërimin e tij është si një qytet i shkrehur pa mure.

²⁸Como ciudad derribada y sin muro, Es el hombre cuyo espíritu no tiene rienda.