¹Fjalë të mbretit Lemuel, mesazhi profetik me të cilin e mësoi e ëma.

¹PALABRAS del rey Lemuel; la profecía con que le enseñó su madre.

²Çfarë të të them, biri im? Çfarë të të them, biri i barkut tim? Çfarë të të them, bir i zotimeve të mia?

²¿Qué, hijo mío? ¿y qué, hijo de mi vientre? ¿Y qué, hijo de mis deseos?

³Mos ua jep forcën tënde grave as jetën tënde asaj që shkatërron mbretërit.

³No des á las mujeres tu fuerza, Ni tus caminos á lo que es para destruir los reyes.

⁴Nuk u shkon mbretërve, o Lemuel, nuk u shkon mbretërve të pinë verë as princave të dëshirojnë pije dehëse,

⁴No es de los reyes, oh Lemuel, no es de los reyes beber vino, Ni de los príncipes la cerveza.

⁵sepse duke pirë të mos harrojnë ligjin dhe të mos shtrembërojnë të drejtën e të pikëlluarve.

⁵No sea que bebiendo olviden la ley, Y perviertan el derecho de todos los hijos afligidos.

⁶Jepini pije dehëse atij që është duke vdekur dhe verë atij që e ka zemrën të hidhëruar.

⁶Dad la cerveza al desfallecido, Y el vino á los de amargo ánimo:

⁷Le të pijë për të harruar varfërinë e tij dhe për të mos kujtuar më hallet e tij.

⁷Beban, y olvídense de su necesidad, Y de su miseria no más se acuerden.

⁸Hape gojën tënde në favor të memecit, në mbrojtje të të gjithë atyre që janë lënë pas dore.

⁸Abre tu boca por el mudo, En el juicio de todos los hijos de muerte.

⁹Hape gojën tënde, gjyko me drejtësi dhe mbro çështjen e të mjerit dhe të nevojtarit.

⁹Abre tu boca, juzga justicia, Y el derecho del pobre y del menesteroso.

¹⁰Kush do të gjejë një grua të fortë dhe të virtytshme? Vlera e saj është shumë më e madhe nga ajo e margaritarëve.

¹⁰Mujer fuerte, ¿quién la hallará? Porque su estima sobrepuja largamente á la de piedras preciosas.

¹¹Zemra e burrit të saj ka besim tek ajo, dhe do të ketë gjithnjë fitime.

¹¹El corazón de su marido está en ella confiado, Y no tendrá necesidad de despojo.

¹²Ajo i bën të mira dhe jo të keqe tërë ditët e jetës së saj.

¹²Darále ella bien y no mal, Todos los días de su vida.

¹³Gjen lesh dhe li dhe punon me gëzim me duart e veta.

¹³Buscó lana y lino, Y con voluntad labró de sus manos.

¹⁴Ajo u përngjan anijeve të tregëtarëve: e sjell ushqimin e saj nga larg.

¹⁴Fué como navío de mercader: Trae su pan de lejos.

¹⁵Çohet që me natë për t'i ndarë ushqimin familjes së saj dhe për t'u dhënë urdhërat e nevojshme shërbëtoreve të saj.

¹⁵Levantóse aun de noche, Y dió comida á su familia, Y ración á sus criadas.

¹⁶Ajo shikon një arë dhe e ble; me duart e saj mbjell një vresht.

¹⁶Consideró la heredad, y compróla; Y plantó viña del fruto de sus manos.

¹⁷Ngjesh me forcë ijët dhe i bën më të fortë krahët e saj.

¹⁷Ciñó sus lomos de fortaleza, Y esforzó sus brazos.

¹⁸E kupton që tregëtia e saj po shkon mbarë dhe llamba e saj e natës nuk i shuhet.

¹⁸Gustó que era buena su granjería: Su candela no se apagó de noche.

¹⁹Shtrin dorën mbi furkën, pëllëmbat e saj zënë boshtin.

¹⁹Aplicó sus manos al huso, Y sus manos tomaron la rueca.

²⁰I shtrin dorën të varfërit dhe i jep dorën nevojtarit.

²⁰Alargó su mano al pobre, Y extendió sus manos al menesteroso.

²¹Nuk i trembet borës për familjen e saj, sepse tërë ata të shtëpisë së vet kanë një veshje të dyfishtë.

²¹No tendrá temor de la nieve por su familia, Porque toda su familia está vestida de ropas dobles.

²²Bën për vete mbulesa si sixhade dhe rrobat e saj janë prej liri shumë të hollë dhe të purpurta.

²²Ella se hizo tapices; De lino fino y púrpura es su vestido.

²³Burri i saj nderohet te porta, kur ulet bashkë me pleqtë e vendit.

²³Conocido es su marido en las puertas, Cuando se sienta con los ancianos de la tierra.

²⁴Përgatit rroba prej liri dhe i shet, i furnizon me breza tregtarët.

²⁴Hizo telas, y vendió; Y dió cintas al mercader.

²⁵Forca dhe nderi janë rrobat e saj dhe qesh për ditët që do të vijnë.

²⁵Fortaleza y honor son su vestidura; Y en el día postrero reirá.

²⁶Hap gojën e saj me dituri dhe mbi gjuhën e saj është ligji i mirësisë.

²⁶Abrió su boca con sabiduría: Y la ley de clemencia está en su lengua.

²⁷Ajo mbikqyr si shkon shtëpia e vet dhe nuk ha bukën e përtacisë.

²⁷Considera los caminos de su casa, Y no come el pan de balde.

²⁸Bijtë e saj ngrihen dhe e shpallin fatlume; edhe burri i saj e lëvdon duke thënë:

²⁸Levantáronse sus hijos, y llamáronla bienaventurada; Y su marido también la alabó.

²⁹"Shumë bija kanë bërë gjëra të mëdha, por ti i kalon të gjitha ato".

²⁹Muchas mujeres hicieron el bien; Mas tú las sobrepujaste á todas.

³⁰Hiri është i rremë dhe bukuria është e kotë, por gruaja që ka frikë nga Zoti është ajo që do të lëvdohet.

³⁰Engañosa es la gracia, y vana la hermosura: La mujer que teme á Jehová, ésa será alabada.

³¹I jepni frytin e duarve të saj, dhe vet veprat e saj le ta lëvdojnë te portat.

³¹Dadle el fruto de sus manos, Y alábenla en las puertas sus hechos.