1Dituria ka ndërtuar shtëpinë e saj, ka gdhendur shtatë shtyllat e saj.
1LA sabiduría edificó su casa, Labró sus siete columnas;
2Ka vrarë kafshët e saj, ka përzier verën e saj dhe shtruar tryezën e saj.
2Mató sus víctimas, templó su vino, Y puso su mesa.
3Ka dërguar jashtë shërbëtoret e saj; nga vendet më të larta të qytetit ajo thërret:
3Envió sus criadas; Sobre lo más alto de la ciudad clamó:
4"Ai që është budalla të vijë këtu!". Atij që i mungon gjykimi i thotë:
4Cualquiera simple, venga acá. A los faltos de cordura dijo:
5"Ejani, hani nga buka ime dhe pini verën që kam përzier.
5Venid, comed mi pan, Y bebed del vino que yo he templado.
6Lëreni budallallëkun dhe do të jetoni, ecni në rrugën e arsyes".
6Dejad las simplezas, y vivid; Y andad por el camino de la inteligencia.
7Ai që korrigjon tallësin tërheq mbi vete të shara, dhe ai që qorton të pabesin merr të shara.
7El que corrige al escarnecedor, afrenta se acarrea: El que reprende al impío, se atrae mancha.
8Mos qorto tallësin sepse ai do të të urrejë; qorto të urtin dhe ai do të të dojë.
8No reprendas al escarnecedor, porque no te aborrezca: Corrige al sabio, y te amará.
9Mësoje të urtin dhe ai do të bëhet edhe më i urtë. Mësoje të drejtin dhe ai do të rritë diturinë e tij.
9Da al sabio, y será más sabio: Enseña al justo, y acrecerá su saber.
10Frika e Zotit është parimi i diturisë, dhe njohja e të Shenjtit është zgjuarsia.
10El temor de Jehová es el principio de la sabiduría; Y la ciencia de los santos es inteligencia.
11Sepse nëpërmjet meje do të shumohen ditët e tua dhe do të të shtohen vite jete.
11Porque por mí se aumentarán tus días, Y años de vida se te añadirán.
12Në rast se je i urtë, je i urtë për veten tënde; në rast se je tallës, pasojat do t'i kesh vetëm ti.
12Si fueres sabio, para ti lo serás: Mas si fueres escarnecedor, pagarás tú solo.
13Gruaja budallaqe është zhurmëmadhe, aspak e zgjuar dhe nuk di asgjë.
13La mujer loca es alborotadora; Es simple é ignorante.
14Rri ulur te porta e shtëpisë së saj, mbi një fron në vendet e larta të qytetit,
14Siéntase en una silla á la puerta de su casa, En lo alto de la ciudad,
15për të ftuar ata që kalojnë nëpër rrugë, që shkojnë drejt në rrugën e tyre:
15Para llamar á los que pasan por el camino, Que van por sus caminos derechos.
16"Ai që është budalla të vijë këtu!". Dhe atij që i mungon arsyeja i thotë:
16Cualquiera simple, dice, venga acá. A los faltos de cordura dijo:
17"Ujërat e vjedhura janë të ëmbla; buka që hahet fshehurazi është e shijshme".
17Las aguas hurtadas son dulces, Y el pan comido en oculto es suave.
18Por ai nuk e di që atje janë të vdekurit, që të ftuarit e saj janë në thellësinë e Sheolit.
18Y no saben que allí están los muertos; Que sus convidados están en los profundos de la sepultura.