1 Alleluya! Wa saabu Rabbi se, zama nga ya booriyankoy no. Zama a baakasinay suujo go no hal abada.
1Halleluja! Pris Herren, for han er god, hans miskunnhet varer evindelig.
2 May no ka bara nda hina a ma Rabbi goy bambatey ci, Wala mo a m'a sifawey kulu bangandi?
2Hvem kan utsi Herrens veldige gjerninger, forkynne all hans pris?
3 Albarkanteyaŋ no gumo borey kaŋ yaŋ ga cimi ciiti haggoy, Da borey kaŋ yaŋ ga adilitaray te waati kulu mo.
3Salige er de som tar vare på det som rett er, den som gjør rettferdighet til enhver tid.
4 Ya Rabbi, ma fongu ay gaa. Waati kaŋ ni ga gomni te ni borey se, M'ay kunfa nda ni faaba.
4Kom mig i hu, Herre, efter din nåde mot ditt folk, se til mig med din frelse,
5 Zama ay ma di ni wane suubanantey arzaka, Zama ay ma farhã mo da ni jama wane bine kaani, Ay ma zankam ni wane borey banda.
5så jeg kan se på dine utvalgtes lykke, glede mig med ditt folks glede, rose mig med din arv!
6 Iri na zunubi te sanda iri kaayey cine, Iri na taali te, iri na laala goy te.
6Vi har syndet med våre fedre, vi har gjort ille, vi har vært ugudelige.
7 Iri kaayey mana faham da ni dambara goyey Misira laabo ra, I mana fongu ni baakasinay suuji booba gaa mo. Amma i murte teeko me gaa, kaŋ ga ti Teeku Cira.
7Våre fedre i Egypten aktet ikke på dine undergjerninger, de kom ikke i hu dine mange nådegjerninger, men var gjenstridige ved havet, ved det Røde Hav.
8 Kulu nda yaadin a n'i faaba nga maa sabbay se, Zama a ma nga hin beero bangandi.
8Dog frelste han dem for sitt navns skyld, for å kunngjøre sitt velde,
9 A kaseeti Teeku Cira gaa mo, hal a haro sundu. A n'i candi i ma gana hari guusey ra danga day saaji fimbi ra cine.
9og han truet det Røde Hav, og det blev tørt, og han lot dem gå gjennem dypene som i en ørken,
10 A n'i faaba mo k'i kaa borey kaŋ yaŋ wang'ey kambe ra, A n'i fansa* k'i kaa ngey ibarey kambe ra.
10og han frelste dem av hans hånd som hatet dem, og forløste dem av fiendens hånd,
11 Haro n'i yanjekaarey daabu, Kaŋ yaŋ ra sinda boro kaŋ cindi.
11og vannet skjulte deres motstandere, det blev ikke én av dem tilbake.
12 Waato din gaa no i n'a sanney cimandi, I n'a sifaw baytu te mo.
12Da trodde de på hans ord, de sang hans pris.
13 A mana baa gay kaŋ i dinya a goyey gaa, I si g'a saawarey hangan koyne.
13Men snart glemte de hans gjerninger, de bidde ikke på hans råd;
14 I bini gumo saajo ra, i na Irikoy si saajo ra mo.
14men de blev grepet av begjærlighet i ørkenen, og de fristet Gud på det øde sted.
15 A na i no haya kaŋ i ŋwaaray, Amma a na faabiri samba i se i fundey ra.
15Da gav han dem det de vilde ha, men sendte tærende sykdom over deres liv.
16 Waato kaŋ i canse da Musa gata ra, Hala nda Haruna, Rabbi wane hananta,
16Og de blev avindsyke mot Moses i leiren, mot Aron, Herrens hellige.
17 Kala laabo feeri ka Datan gon, A na Abiram jama mo daabu.
17Jorden oplot sig og slukte Datan og skjulte Abirams hop,
18 Danji mo di i jama ra, danji beela na laalakoyey ŋwa.
18og en ild satte deres hop i brand, en lue brente op de ugudelige.
19 I na handayze te Horeb ra, I sududu tooru soogante se.
19De gjorde en kalv ved Horeb og tilbad et støpt billede,
20 Yaadin cine no i na ngey darza barmay d'a k'a himandi yeeji kaŋ ga subu ŋwa.
20og de byttet sin ære* mot billedet av en okse, som eter gress. / {* 5MO 10, 21.}
21 I dinya Irikoy, kaŋ ti i Faabakwa, Nga kaŋ na dambara goyey te Misira laabo ra,
21De glemte Gud, sin frelser, som hadde gjort store ting i Egypten,
22 Da goy kaŋ ga dambarandi Ham laabo ra, Da muraadu yaŋ kaŋ ga humburandi Teeku Cira me gaa.
22undergjerninger i Kams land, forferdelige ting ved det Røde Hav.
23 Woodin se no a ne nga g'i halaci, Da manti kaŋ a wane suubananta Musa kay a jine ka te i se kosaray, Zama nga ma Rabbi futa bare, hal a ma s'i halaci.
23Da sa han at han vilde ødelegge dem, dersom ikke Moses, hans utvalgte, hadde stilt sig i gapet for hans åsyn for å avvende hans vrede fra å ødelegge dem.
24 Oho, i donda laabu kaana, I mana Rabbi sanno cimandi,
24Og de foraktet det herlige land, de trodde ikke hans ord,
25 Amma i soobay ka guunu-guunu ngey bukkey ra, I mana hangan Rabbi sanno se.
25og de knurret i sine telt, de hørte ikke på Herrens røst.
26 Woodin se no a ze i se ka ne nga g'i zeeri saajo ra,
26Da opløftet han sin hånd og svor at han vilde la dem falle i ørkenen
27 Nga m'i banda mo jindaw dumi cindey game ra, Nga m'i say-say laabey ra.
27og la deres avkom falle iblandt hedningene og sprede dem i landene.
28 I te me fo mo koyne da Baal-Peyor ka buukoy se sargayey ŋwa.
28Og de bandt sig til Ba'al-Peor og åt av offere til døde*, / {* d.e. de livløse avgudsbilleder.}
29 Yaadin cine no i soobay ka Rabbi yanje ceeci nd'a ngey goyey do, Balaaw binde kaa ka furo i game ra.
29og de vakte harme ved sine gjerninger, og en plage brøt inn iblandt dem.
30 Waato din gaa no Fineyas tun ka kay, A na kosaray te, hala balaawo kay.
30Da stod Pinehas frem og holdt dom, og plagen stanset;
31 I na woodin lasaabu a se adilitaray, Hala ka koy zamaney kulu me hal abada.
31og det blev regnet ham til rettferdighet fra slekt til slekt evindelig.
32 Meriba haro do haray mo i na Rabbi bine tunandi koyne, Hala Musa taabi gumo i sabbay se.
32Og de vakte vrede ved Meribas vann, og det gikk Moses ille for deres skyld;
33 Zama i murte Rabbi Biya gaa, Musa binde na nga me fiti nda sanni kaŋ si hagu.
33for de var gjenstridige mot hans* Ånd, og han talte tankeløst med sine leber. / {* d.e. Guds.}
34 I mana dumey din halaci, Sanda mate kaŋ cine Rabbi ci i se din,
34De ødela ikke de folk som Herren hadde talt til dem om,
35 Amma ngey da dumi woodin yaŋ diibi care ra, Hal i na dumey din goyey dondon.
35men de blandet sig med hedningene og lærte deres gjerninger,
36 I may mo i toorey se. Haya binde ciya i se hirrimi.
36og de tjente deres avguder, og disse blev dem til en snare,
37 Oho, hal i na ngey ize arey da ize wayey salle sargay ganjiyaŋ se.
37og de ofret sine sønner og sine døtre til maktene*. / {* d.e. avgudene.}
38 I na borey kaŋ yaŋ sinda taali kuri mun, Kaŋ ga ti i ize arey d'i ize wayey. I n'i te sargay Kanaana toorey se, Hala laabo ziibi nda kuro.
38og de utøste uskyldig blod, sine sønners og sine døtres blod, som de ofret til Kana'ans avguder, og landet blev vanhelliget ved blod.
39 Yaadin cine no i ziibi nd'a ngey goyey do, I ciya zina-teeriyaŋ ngey goyey ra.
39De blev urene ved sine gjerninger og drev hor ved sin adferd.
40 Woodin se no Rabbi futa koroŋ nga borey gaa, Hal a na nga jama fanta.
40Da optendtes Herrens vrede mot hans folk, og han fikk avsky for sin arv.
41 A n'i nooyandi mo dumi cindey se, I konnakoy mo n'i may.
41Og han gav dem i hedningers hånd, og de som hatet dem, hersket over dem,
42 I ibarey n'i kankam, i n'i kayna mo ngey kambey cire.
42og deres fiender trengte dem, og de blev ydmyket under deres hånd.
43 Sorro boobo no a g'i faaba, Amma i saawarey ra i go ga murte. I tibi mo ngey laalayaŋo ra.
43Mange ganger utfridde han dem; men de var gjenstridige i sine råd, og de sank ned i usseldom for sin misgjernings skyld.
44 Kulu nda yaadin a goono g'i taabey saal waati kaŋ a maa i hẽeno.
44Og han så til dem når de var i nød, idet han hørte deres klagerop.
45 A fongu nga alkawlo kaŋ nga te i se din gaa, A baakasinay suuji beero boŋ mo a jalla i gaa.
45Og i sin godhet mot dem kom han sin pakt i hu, og det gjorde ham ondt efter hans store miskunnhet,
46 A naŋ mo i ma du bakaraw borey kulu kaŋ yaŋ kond'ey tamtaray do.
46og han lot dem finne barmhjertighet for alle deres åsyn som hadde ført dem i fangenskap.
47 Ya Rabbi iri Irikoyo, m'iri faaba. M'iri margu, iri ma fun dumi cindey ra, Zama iri ma saabu ni maa hanna se, Iri ma fooma mo ni sifayaŋ ra.
47Frels oss, Herre vår Gud, og samle oss fra hedningene til å love ditt hellige navn, rose oss av å kunne prise dig!
48 Wa Rabbi, Israyla Irikoyo sifa, Za doŋ-doŋ kaŋ sinda me ka koy hal abada abadin. Jama kulu mo ma ne: "Amin!" Alleluya!
48Lovet være Herren, Israels Gud, fra evighet og til evighet! Og alt folket sier: Amen. Halleluja!