1Jublen i HERREN, I rättfärdige; lovsång höves de redliga.
1¶ Kia hari ki a Ihowa, e te hunga tika: he mea ataahua te whakamoemiti ma te hunga kore he.
2Tacken HERREN på harpa, lovsjungen honom till tiosträngad psaltare.
2Whakamoemiti ki a Ihowa i runga i te hapa; himene ki a ia i runga i te hatere kotahi tekau nei nga aho.
3Sjungen honom en ny sång, spelen skönt med jubelklang.
3Waiatatia ki a ia he waiata hou: kia tika te whakatangi, kia nui te reo.
4Ty HERRENS ord är rätt, och allt vad han gör är gjort i trofasthet.
4No te mea he tika te kupu a Ihowa, a kei runga i te pono ana mahi katoa.
5Han älskar rättfärdighet och rätt; jorden är full av HERRENS nåd.
5E paingia ana e ia te tika me te whakawa: ki tonu te whenua i te atawhai a Ihowa.
6Himmelen är gjord genom HERRENS ord och all dess här genom hans muns anda.
6Na te kupu a Ihowa nga rangi i hanga; ko nga mano katoa hoki o reira na te ha o tona mangai.
7Han samlar havets vatten såsom i en hög; han lägger djupen i deras förvaringsrum.
7He mea huihui e ia nga wai o te moana, ano he puranga; he mea whawhao e ia te rire ki nga pakoro.
8Hela jorden frukte HERREN; för honom bäve alla som bo på jordens krets.
8Kia wehi te whenua katoa ki a Ihowa; kia ohooho nga tangata katoa o te ao ki a ia.
9Ty han sade, och det vart; han bjöd, och det stod där.
9I ki hoki ia, a kua oti: i whakahau, a tu tonu iho.
10HERREN gjorde hedningarnas råd om intet, han lät folkens tankar komma på skam.
10E whakataka ana e Ihowa te whakaaro o nga tauiwi: e whakakahoretia ana e ia nga meatanga a nga iwi.
11Men HERRENS råd består evinnerligen, hans hjärtas tankar från släkte till släkte.
11Ko te whakaaro o Ihowa, tu tonu ake ake; ko nga meatanga a tona ngakau kei tena whakatupuranga, kei tena whakatupuranga.
12Saligt är det folk vars Gud HERREN är, det folk som han har utvalt till arvedel åt sig.
12¶ Ka hari te iwi no ratou nei Atua a Ihowa, te iwi kua whiriwhiria e ia hei taonga tupu mona.
13Ja, från himmelen skådade HERREN ned, han såg alla människors barn.
13E titiro iho ana a Ihowa i te rangi: e kite ana ia i nga tama katoa a te tangata.
14Från sin boning blickade han ned till alla dem som bo på jorden,
14Kei tona wahi nohoanga ia e matakitaki iho ana ki nga tangata katoa o te whenua.
15han som har danat allas deras hjärtan, han som aktar på alla deras verk.
15Nana i hanga nga ngakau o ratou katoa, e mohiotia ana e ia a ratou mahi katoa.
16En konung segrar icke genom sin stora styrka, en hjälte räddas icke genom sin stora kraft.
16E kore tetahi kingi e ora i te nui o te ope, e kore e ora te marohirohi i te nui o te kaha.
17Förgäves väntar man sig seger genom hästar, med all sin styrka rädda de icke.
17He mea teka te hoiho hei whakaora; ehara ano tona kaha nui i te mea e mawhiti ai.
18Se, HERRENS öga är vänt till dem som frukta honom, till dem som hoppas på hans nåd;
18Nana, kei runga i te hunga e wehi ana i a ia te kanohi o Ihowa, kei te hunga e tumanako ana ki tana mahi tohu;
19han vill rädda deras själ från döden och behålla dem vid liv i hungerns tid.
19Hei whakaora i o ratou wairua kei mate, hei mea i a ratou kia ora i te wa o te hemokai.
20Vår själ väntar efter HERREN; han är vår hjälp och sköld.
20Kua tatari nei o tatou wairua ki a Ihowa; ko ia to tatou kaiawhina, to tatou whakangungu rakau.
21Ty i honom gläder sig vårt hjärta, vi förtrösta på hans heliga namn.
21Hari tonu to tatou ngakau ki a ia; no tatou hoki i whakawhirinaki ki tona ingoa tapu.
22Din nåd, HERRE, vare över oss, såsom vi hoppas på dig.
22E Ihowa, hei runga i a matou tau mahi tohu; kia rite hoki ki ta matou tumanako ki a koe.