¹Av Salomo. Gud, giv åt konungen dina rätter och din rättfärdighet åt konungasonen.

¹¶ Na Horomona. Homai, e te Atua, au whakaritenga ki te kingi, me tou tika ki te tama a te kingi.

²Han döme ditt folk med rättfärdighet och dina betryckta med rätt.

²¶ Mana e whakawa tou iwi i runga i te tika, au rawakore i runga i te whakawa tika.

³Bergen bäre frid åt folket, så ock höjderna, genom rättfärdighet.

³Ka kawea mai e nga maunga te rongo mau ki te iwi, e nga pukepuke i runga i te tika.

⁴Han skaffe rätt åt de betryckta i folket, han frälse de fattiga och krosse förtryckaren.

⁴Ka whakawa ia mo nga ware o te iwi: ka whakaorangia e ia nga tamariki a te rawakore; mongamonga noa i a ia te kaitukino.

⁵Dig frukte man, så länge solen varar, och så länge månen skiner, från släkte till släkte.

⁵I te ra e mau ana, i te marama hoki, ka pera te mau o to ratou wehi ki a koe i nga whakatupuranga katoa.

⁶Han vare lik regnet som faller på ängen, lik en regnskur som vattnar jorden.

⁶E heke iho ia ano he ua ki runga ki te kotinga tarutaru, me nga ua e whakamakuku nei i te whenua.

⁷I hans dagar blomstre den rättfärdige, och stor frid råde, till dess ingen måne mer finnes.

⁷Ka tupu te tangata tika i ona ra: tona roa ano o te ata noho, a kore noa te marama.

⁸Må han härska från hav till hav och ifrån floden intill jordens ändar.

⁸Ka kingi ia i tenei moana, a tae noa ki tetahi moana, i te awa, a nga pito atu ano o te whenua.

⁹För honom buge sig öknens inbyggare, och hans fiender slicke stoftet.

⁹Ka piko ki tona aroaro te hunga o te koraha: a ka mitimiti ona hoariri i te puehu.

¹⁰Konungarna från Tarsis och havsländerna hembäre skänker, konungarna av Saba och Seba bäre fram gåvor.

¹⁰Ka maua mai he hakari e nga kingi o Tarahihi, o nga motu: ka kawea mai he tahua e nga kingi o Hepa, o Tepa.

¹¹Ja, alla konungar falle ned för honom, alla hedningar tjäne honom.

¹¹Ae, ka koropiko nga kingi katoa ki a ia: ka mahi nga iwi katoa ki a ia.

¹²Ty han skall rädda den fattige som ropar och den betryckte och den som ingen hjälpare har.

¹²Ka ora hoki i a ia te rawakore ua tangi atu, te ware hoki me te tangata kahore nei ona kaiawhina.

¹³Han skall vara mild mot den arme och fattige; de fattigas själar skall han frälsa.

¹³E tohu ia i te tangata iti, i te rawakore; ka ora ano i a ia nga wairua o nga rawakore.

¹⁴Ifrån förtryck och våld skall han förlossa deras själ, och deras blod skall aktas dyrt i hans ögon.

¹⁴Ka hokona e ia to ratou wairua i roto i te tukino, i te tutu, he mea utu nui hoki o ratou toto ki tana titiro.

¹⁵Må han leva; må man föra till honom guld från Saba. Ständigt bedje man för honom, alltid välsigne man honom.

¹⁵A e ora ratou; ka hoatu ano ki a ia he koura no Hepa: ka tukua tonutia hoki te inoi mona; ka whakapaingia ia i tenei ra, i tenei ra.

¹⁶Ymnigt växe säden i landet, ända till bergens topp; dess frukt må susa likasom Libanons skog; och folk blomstre upp i städerna såsom örter på marken.

¹⁶He kutanga witi tera i runga i te whenua, i te tihi o nga maunga; ngarue ana ona hua, ano ko Repanona, a ka rite te tupu o nga tangata o te pa ki to te tarutaru o te whenua.

¹⁷Hans namn förblive evinnerligen; så länge solen skiner, fortplante sig hans namn. Och i honom välsigne man sig; alla hedningar prise honom säll.

¹⁷Ka mau tonu tona ingoa ake ake; ka rite tona ingoa ki te ra te pumau: kei roto i a ia te manaaki mo te tangata; ka korerotia tona koa e nga iwi katoa.

¹⁸Lovad vare HERREN Gud, Israels Gud, som allena gör under!

¹⁸¶ Kia whakapaingia a Ihowa, te Atua, te Atua o Iharaira: ko ia nei anake hei mahi i nga mahi whakamiharo;

¹⁹Och lovat vare hans härliga namn evinnerligen, och hela jorden vare full av hans ära! Amen, Amen.

¹⁹Kia whakapaingia ano tona ingoa kororia mo ake tonu atu; kia ki katoa hoki te whenua i tona kororia. Amine, ae Amine.

²⁰Slut på Davids, Isais sons, böner. Tredje boken

²⁰Ko te mutunga tenei o nga inoi a Rawiri, a te tama a Hehe.