1Detta är Salomos ordspråk, Davids sons, Israels konungs.
1Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego,
2Av dem kan man lära vishet och tukt,
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
3så ock att förstå förståndigt tal. Av dem kan man undfå tuktan till insikt och lära rättfärdighet, rätt och redlighet.
3Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;
4De kunna giva åt de fåkunniga klokhet, åt den unge kunskap och eftertänksamhet.
4Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.
5Genom att höra på dem förökar den vise sin lärdom och förvärvar den förståndige rådklokhet.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
6Av dem lär man förstå ordspråk och djupsinnigt tal, de vises ord och deras gåtor.
6Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.
7HERRENS fruktan är begynnelsen till kunskap; vishet och tuktan föraktas av oförnuftiga.
7Bojaźó Paóska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
8Hör, min son, din faders tuktan, och förkasta icke din moders undervisning.
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
9Ty sådant är en skön krans för ditt huvud och en kedja till prydnad för din hals.
9Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łaócuchem kosztownym szyi twojej.
10Min son, om syndare locka dig, så följ icke.
10Synu mój! jeżliby cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj.
11Om de säga: »Kom med oss; vi vilja lägga oss på lur efter blod, sätta försåt för de oskyldiga, utan sak;
11Jeźlićby rzekli: Pójdź z nami, czyhajmy na krew, zasadźmy się na niewinnego bez przyczyny;
12såsom dödsriket vilja vi uppsluka dem levande, friska och sunda, såsom fore de ned i graven;
12Pożremyż ich żywo, jako grób, a całkiem, jako zstępujących w dół;
13allt vad dyrbart är skola vi vinna, vi skola fylla våra hus med byte;
13Wszelkiej majętności kosztownej nabędziemy, napełnimy domy nasze korzyścią;
14dela du med oss vår lott, alla skola vi hava samma pung» --
14Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy.
15då, min son, må du ej vandra samma väg som de. Nej, håll din fot ifrån deras stig,
15Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.
16ty deras fötter hasta till vad ont är, och äro snara, när det gäller att utgjuta blod.
16Albowiem nogi ich ku złemu bieżą, i spieszą się na wylanie krwi.
17Ty väl är det fåfängt, då man vill fånga fåglar, att breda ut nätet i hela flockens åsyn.
17Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:
18Men dessa ligga på lur efter sitt eget blod, de sätta försåt för sina egna liv.
18Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję.
19Så går det envar som söker orätt vinning: sin egen herre berövar den livet.
19Takieć są ścieszki każdego czyhającego na zysk, który duszę pana swego odbiera.
20Visheten höjer sitt rop på gatan, på torgen låter hon höra sin röst.
20Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.
21I bullrande gathörn predikar hon; där portarna i staden öppna sig, där talar hon sina ord:
21W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:
22Huru länge, I fåkunnige, skolen I älska fåkunnighet? Huru länge skola bespottarna hava sin lust i bespottelse och dårarna hata kunskap?
22Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?
23Vänden om och akten på min tillrättavisning; se, då skall jag låta min ande flöda för eder jag skall låta eder förnimma mina ord.
23Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.
24Eftersom I icke villen höra, när jag ropade, eftersom ingen aktade på, när jag räckte ut min hand,
24Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał;
25eftersom I läten allt mitt råd fara och icke villen veta av min tillrättavisning
25Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;
26därför skall ock jag le vid eder ofärd och bespotta, när det kommer, som I frukten,
26Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.
27ja, när det I frukten kommer såsom ett oväder, när ofärden nalkas eder såsom en storm och över eder kommer nöd och ångest.
27Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;
28Då skall man ropa till mig, men jag skall icke svara, man skall söka mig, men icke finna mig.
28Tedy mię wzywać będą, a nie nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię.
29Därför att de hatade kunskap och icke funno behag i HERRENS fruktan,
29Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Paóskiej nie obrali sobie,
30ej heller ville följa mitt råd, utan föraktade all min tillrättavisning,
30Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:
31därför skola de få äta sina gärningars frukt och varda mättade av sina egna anslag.
31Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.
32Ty av sin avfällighet skola de fåkunniga dräpas. och genom sin säkerhet skola dårarna förgås.
32Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.
33Men den som hör mig, han skall bo i trygghet och vara säker mot olyckans skräck.
33Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.