¹En vallfartssång. Mycken nöd hava de vållat mig allt ifrån min ungdom -- så säge Israel --

¹Pieśó stopni. Bardzoć mię utrapili zaraz od młodości mojej, powiedz teraz Izraelu.

²mycken nöd hava de vållat mig allt ifrån min ungdom, dock blevo de mig ej övermäktiga.

²Bardzoć mię utrapili od młodości mojej, wszakże mię nie przemogli.

³På min rygg hava plöjare plöjt och dragit upp långa fåror.

³Po grzbiecie moim orali oracze, i długie przeganiali brózdy swoje.

⁴Men HERREN är rättfärdig och har huggit av de ogudaktigas band.

⁴Ale Pan sprawiedliwy poprzecinał powrozy niezbożników.

⁵De skola komma på skam och vika tillbaka, så många som hata Sion.

⁵Zawstydzeni i nazad obróceni będą wszyscy, którzy Syon mają w nienawiści.

⁶De skola bliva lika gräs på taken, som vissnar, förrän det har vuxit upp;

⁶Będą jako trawa na dachu, która pierwej, niż odrośnie, usycha.

⁷ingen skördeman fyller därmed sin hand, ingen kärvbindare sin famn,

⁷Z której żeóca nie może garści swej napełnić; ani naręcza swego ten, który wiąże snopy.

⁸och de som gå där fram kunna icke säga: »HERRENS välsignelse vare över eder! Vi välsigna eder i HERRENS namn.»

⁸I mimo idący nie rzeką: Błogosławieóstwo Paóskie niech będzie z wami; albo: Błogosławimy wam w imieniu Paóskiem.