¹En sång, en psalm av Koras söner; för sångmästaren, till Mahalat-leannót; en sång av esraiten Heman.

¹(Pieśó a psalm synów Korego przedniejszemu śpiewakowi na Machalat ku śpiewaniu, nauczający, (złożony)od Hemana Ezrahytczyka.)

²HERRE, min frälsnings Gud, dag och natt ropar jag inför dig.

²Panie, Boże zbawienia mego! we dnie i w nocy wołam do ciebie.

³Låt min bön komma inför ditt ansikte, böj ditt öra till mitt rop.

³Niech przyjdzie przed oblicze twoje modlitwa moja; nakłoó ucha twego do wołania mego.

⁴Ty min själ är mättad med lidanden, och mitt liv har kommit nära dödsriket.

⁴Bo nasycona jest utrapieniem dusza moja, a żywot mój przybliżył się aż do grobu.

⁵Jag är aktad lik dem som hava farit ned i graven, jag är såsom en man utan livskraft.

⁵Poczytano mię między tych, którzy zstępują do dołu; byłem jako człowiek bez wszelakiej mocy.

⁶Jag är övergiven bland de döda, lik de slagna som ligga i graven, dem på vilka du icke mer tänker, och som äro avskilda från din hand.

⁶Policzony jestem między umarłymi; jestem jako pobici, leżący w grobie, na których więcej nie pamiętasz, którzy są od ręki twojej wytraceni.

⁷Ja, du har sänkt mig ned underst i graven, ned i mörkret, ned i djupet.

⁷Spuściłeś mię w dół najgłębszy, do najciemniejszego i najgłębszego miejsca.

⁸Den vrede vilar tung på mig, och alla dina böljors svall låter du gå över mig. Sela.

⁸Doległa mię zapalczywość twoja, a wszystkiemi nawałnościami twemi przytłoczyłeś mię. Sela.

⁹Du har drivit mina förtrogna långt bort ifrån mig; du har gjort mig till en styggelse för dem; jag ligger fången och kan icke komma ut.

⁹Dalekoś oddalił znajomych moich odemnie, którymeś mię bardzo obrzydził, a takiem zawarty, że mi nie lza wynijść.

¹⁰Mitt öga förtvinar av lidande; HERRE, jag åkallar dig dagligen, jag uträcker mina händer till dig.

¹⁰Oko moje zemdlało od utrapienia mego; wzywam cię, Panie! na każdy dzieó, wyciągając do ciebie ręce moje.

¹¹Gör du väl under för de döda, eller kunna skuggorna stå upp och tacka dig? Sela.

¹¹Izali przed umarłymi cuda czynić będziesz? izali umarli powstaną, aby cię wysławiali? Sela.

¹²Förtäljer man i graven om din nåd, i avgrunden om din trofasthet?

¹²Izali opowiadane będzie w grobie miłosierdzie twoje? a prawda twoja w zginieniu?

¹³Känner man i mörkret dina under, och din rättfärdighet i glömskans land?

¹³Izali poznają w ciemnościach cuda twoje? a sprawiedliwość twoję w ziemi zapamiętania?

¹⁴Men jag ropar till dig, HERRE, och bittida kommer min bön dig till mötes.

¹⁴Lecz ja, Panie! do ciebie wołam, a z poranku uprzedza cię modlitwa moja.

¹⁵Varför förkastar du, HERRE, min själ, varför döljer du ditt ansikte för mig?

¹⁵Przeczże, o Panie! odrzucasz duszę moję, a zakrywasz oblicze twoje przedemną?

¹⁶Betryckt är jag och döende allt ifrån min ungdom; jag måste bära dina förskräckelser, så att jag är nära att förtvivla.

¹⁶Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą.

¹⁷Din vredes lågor gå över mig, dina fasor förgöra mig.

¹⁷Powstał przeciwko mnie srogi gniew twój, a strachy twoje wytraciły mię.

¹⁸De omgiva mig beständigt såsom vatten, de kringränna mig allasammans.

¹⁸Ogarniają mię jako woda przez cały dzieó; otaczają mię gromadno.

¹⁹Du har drivit vän och frände långt bort ifrån mig; i mina förtrognas ställe har jag nu mörkret.

¹⁹Oddaliłeś odemnie przyjaciela i towarzysza, a znajomym moim jestem jako w ciemności.