1De tre männen upphörde nu att svara Job, eftersom han höll sig själv för rättfärdig.
1Böylece bu üç kişi Eyüpe yanıt vermekten vaz geçti, çünkü Eyüp kendi doğruluğundan emindi.
2Då blev Elihu, Barakels son, från Bus, av Rams släkt, upptänd av vrede. Mot Job upptändes han av vrede, därför att denne menade sig hava rätt mot Gud;
2Ram ailesinden Bûzlu Barakel oğlu Elihu Eyüpe çok öfkelendi. Çünkü Eyüp kendini Tanrıdan haklı görüyordu.
3och mot hans tre vänner upptändes hans vrede, därför att de icke funno något svar varmed de kunde vederlägga Job.
3Elihu Eyüpün üç arkadaşına da öfkelendi, çünkü Eyüpü suçlamalarına karşın sağlam bir yanıt bulamamışlardı.
4Hittills hade Elihu dröjt att tala till Job, därför att de andra voro äldre till åren än han.
4Elihu Eyüple konuşmak için sırasını beklemişti, çünkü ötekiler yaşça kendisinden büyüktü.
5Men då nu Elihu såg att de tre männen icke mer hade något att svara, upptändes hans vrede.
5Bu üç kişinin başka bir şey söyleyemeyeceğini görünce öfkesi alevlendi. ‹‹Tanrıyı››.
6Så tog då Elihu, Barakels son, från Bus, till orda och sade; Ung till åren är jag, I däremot ären gamla. Därför höll jag mig tillbaka och var försagd och lade ej fram för eder min mening.
6Bûzlu Barakel oğlu Elihu şöyle konuştu: ‹‹Ben yaşça küçüğüm, sizse yaşlısınız.Bu yüzden çekindim, bildiğimi söylemekten korktum.
7Jag tänkte: »Må åldern tala, och må årens mängd förkunna visdom.»
7‹Çok gün görenler konuşsun› dedim,‹Çok yıl yaşayanlar bilgeliği öğretsin.›
8Dock, på anden i människorna kommer det an, den Allsmäktiges livsfläkt giver dem förstånd.
8Oysa insana ruh,Her Şeye Gücü Yetenin soluğu akıl verir.
9Icke de åldriga äro alltid visast, icke de äldsta förstå bäst vad rätt är.
9Akıl yaşta değil baştadır.Adaleti anlamak yaşa bakmaz.
10Därför säger jag nu: Hör mig; jag vill lägga fram min mening, också jag.
10‹‹Bu yüzden, ‹Beni dinleyin› diyorum,Ben de bildiğimi söyleyeyim.
11Se, jag väntade på vad I skullen tala, jag lyssnade efter förstånd ifrån eder, efter skäl som I skullen draga fram.
11Siz konuşurken ben bekledim,Siz ne diyeceğinizi araştırırkenDüşüncelerinizi dinledim.
12Ja, noga aktade jag på eder. Men se, ingen fanns, som vederlade Job, ingen bland eder, som kunde svara på hans ord.
12Bütün dikkatimi size çevirdim.Ama hiçbiriniz Eyüpün haksızlığını kanıtlayamadı,Onun söylediklerine karşılık veremedi.
13Nu mån I icke säga: »Vi möttes av vishet; Gud, men ingen människa, kan nedslå denne.»
13‹Biz bilgeliğe eriştik,Bırakın Tanrı onu haksız çıkarsın, insan değil› demeyin.
14Skäl mot min mening har han icke lagt fram, ej heller skall jag bemöta honom med edra bevis.
14Ama Eyüpün sözlerinin hedefi ben değildim,Bu yüzden onu sizin sözlerinizle yanıtlamayacağım.
15Se, nu stå de bestörta och svara ej mer, målet i munnen hava de mist.
15‹‹Onlar yıldı, yanıt veremiyorlar artık,Söyleyecek şeyleri kalmadı.
16Och jag skulle vänta, då de nu intet kunna säga, då de stå där och ej mer hava något svar!
16Onlar konuşmuyor diye ben beklemeli miyim,Duruyor, yanıt vermiyorlar diye?
17Nej, också jag vill svara i min ordning, jag vill lägga fram min mening, också jag.
17Benim de söyleyecek sözüm var,Ben de bildiğimi söyleyeceğim.
18Ty, fullt upp har jag av skäl, anden i mitt inre vill spränga mig sönder.
18Çünkü içim dolu,İçimdeki ruh beni zorluyor.
19Ja, mitt inre är såsom instängt vin, likt en lägel med nytt vin är det nära att brista.
19İçim açılmamış şarap gibi,Yeni şarap tulumları gibi patlamak üzere.
20Så vill jag då tala och skaffa mig luft, jag vill upplåta mina läppar och svara.
20Konuşup rahatlamalıyım,Ağzımı açıp yanıtlamalıyım.
21Jag får ej hava anseende till personen, och jag skall ej till någon tala inställsamma ord.
21Kimseye ayrıcalık göstermeyecek,Kimseye yaltaklanmayacağım.
22Nej, jag förstår ej att tala inställsamma ord; huru lätt kunde ej eljest min skapare rycka mig bort!
22Çünkü yaltaklanmayı bilsem,Yaratıcım beni hemen yok ederdi.