¹Så oförvägen är ingen, att han törs reta denne. Vem vågar då sätta sig upp mot mig själv?

¹‹‹Livyatanı çengelle çekebilir misin,Dilini halatla bağlayabilir misin? olarak bilinmiyor. Timsah ya da soyu tükenmiş bir hayvan olduğu sanılıyor.

²Vem har först givit mig något, som jag alltså bör betala igen? Mitt är ju allt vad som finnes under himmelen.

²Burnuna sazdan ip takabilir misin,Kancayla çenesini delebilir misin?

³Jag vill ej höra upp att tala om hans lemmar, om huru väldig han är, och huru härligt han är danad.

³Yalvarıp yakarır mı sana,Tatlı tatlı konuşur mu?

⁴Vem mäktar rycka av honom hans pansar? Vem vågar sig in mellan hans käkars par?

⁴Seninle antlaşma yapar mı,Onu ömür boyu köle edesin diye?

⁵Hans gaps dörrar, vem vill öppna dem? Runtom hans tänder bor ju förskräckelse.

⁵Kuşla oynar gibi onunla oynayabilir misin,Hizmetçilerin eğlensin diye ona tasma takabilir misin?

⁶Stolta sitta på honom sköldarnas rader; hopslutna äro de med fast försegling.

⁶Balıkçılar onun üzerine pazarlık eder mi?Tüccarlar aralarında onu böler mi?

⁷Tätt fogar sig den ena intill den andra, icke en vindfläkt tränger in mellan dem.

⁷Derisini zıpkınlarla,Başını mızraklarla doldurabilir misin?

⁸Var och en håller ihop med den nästa, de gripa in i varandra och skiljas ej åt.

⁸Elini üzerine koy da, çıkacak çıngarı gör,Bir daha yapmayacaksın bunu.

⁹När han fnyser, strålar det av ljus; hans blickar äro såsom morgonrodnadens ögonbryn.

⁹Onu yakalamak için umutlanma,Görünüşü bile insanın ödünü patlatır.

¹⁰Bloss fara ut ur hans gap, eldgnistor springa fram därur.

¹⁰Onu uyandıracak kadar yürekli adam yoktur.Öyleyse benim karşımda kim durabilir?

¹¹Från hans näsborrar utgår rök såsom ur en sjudande panna på bränslet.

¹¹Kim benden hesap vermemi isteyebilir?Göklerin altında ne varsa bana aittir.

¹²Hans andedräkt framgnistrar eldkol, och lågor bryta fram ur hans gap.

¹²‹‹Onun kolları, bacakları,Zorlu gücü, güzel yapısı hakkındaKonuşmadan edemeyeceğim.

¹³På hans hals har kraften sin boning, och framför honom stapplar försagdhet.

¹³Onun giysisinin önünü kim açabilir?Kim onun iki katlı zırhını delebilir? (bkz. Septuaginta), Masoretik metin ‹‹Kim çift gem takmak için ona yaklaşabilir?››

¹⁴Själva det veka på hans buk är ett stadigt fogverk, det sitter orubbligt, såsom gjutet på honom.

¹⁴Ağzının kapılarını açmaya kim yeltenebilir,Dehşet verici dişleri karşısında?

¹⁵Hans hjärta är fast såsom sten, fast såsom bottenstenen i kvarnen.

¹⁵Sımsıkı kenetlenmiştirSırtındakifö sıra sıra pullar, Masoretik metin ‹‹Gurur duyduğu››.

¹⁶När han reser sig, bäva hjältar, av ångest mista de all sans.

¹⁶Öyle yakındır ki birbirineAralarından hava bile geçmez.

¹⁷Angripes han med ett svärd, så håller det ej stånd, ej heller spjut eller pil eller pansar.

¹⁷Birbirlerine geçmişler,Yapışmış, ayrılmazlar.

¹⁸Han aktar järn såsom halm och koppar såsom murket trä.

¹⁸Aksırması ışık saçar,Gözleri şafak gibi parıldar.

¹⁹Bågskott skrämma honom ej bort, slungstenar förvandlas för honom till strå;

¹⁹Ağzından alevler fışkırır,Kıvılcımlar saçılır.

²⁰ja, stridsklubbor aktar han såsom strå, han ler åt rasslet av lansar.

²⁰Kaynayan kazandan,Yanan sazdan çıkan duman gibiBurnundan duman tüter.

²¹På sin buk bär han skarpa eggar, spår såsom av en tröskvagn ristar han i dyn.

²¹Soluğu kömürleri tutuşturur,Alev çıkar ağzından.

²²Han gör djupet sjudande som en gryta, likt en salvokokares kittel förvandlar han vattnet.

²²Boynu güçlüdür,Dehşet önü sıra gider.

²³Bakom honom strålar vägen av ljus, djupet synes bära silverhår.

²³Etinin katmerleri birbirine yapışmış,Sertleşmiş üzerinde, kımıldamazlar.

²⁴Ja, på jorden finnes intet som är honom likt, otillgänglig för fruktan skapades han.

²⁴Göğsü taş gibi serttir,Değirmenin alt taşı gibi sert.

²⁵På allt vad högt är ser han med förakt, konung är han över alla stolta vilddjur.

²⁵Ayağa kalktı mı güçlüler dehşete düşer,Çıkardığı gürültüden ödleri patlar.

²⁶Üzerine gidildi mi ne kılıç işler,Ne mızrak, ne cirit, ne de kargı.

²⁷Demir saman gibi gelir ona,Tunç çürük odun gibi.

²⁸Oklar onu kaçırmaz,Anız gibi gelir ona sapan taşları.

²⁹Anız sayılır onun için topuzlar,Vınlayan palaya güler.

³⁰Keskin çömlek parçaları gibidir karnının altı,Döven gibi uzanır çamura.

³¹Derin suları kaynayan kazan gibi fokurdatır,Denizi merhem çömleği gibi karıştırır.

³²Ardında parlak bir iz bırakır,İnsan enginin saçları ağarmış sanır.

³³Yeryüzünde bir eşi daha yoktur,Korkusuz bir yaratıktır.

³⁴Kendini büyük gören her varlığı aşağılar,Gururlu her varlığın kralı odur.››