Tajik

Russian 1876

Matthew

14

1ДАР он ҳангом овозаи Исо ба гӯши тетрарх Ҳиродус расид,
1В то время Ирод четвертовластник услышал молву об Иисусе
2Ва ба хизматгузорони худ гуфт: «Ин Яҳьёи Таъмиддиҳанда аст; вай аз мурдагон эҳьё шудааст, ва аз ин сабаб ин мӯъҷизот аз вай ба зуҳур меояд».
2и сказал служащим при нем: это Иоанн Креститель; онвоскрес из мертвых, и потому чудеса делаются им.
3Зеро ки Ҳиродус Яҳьёро дастгир карда ва баста, ба зиндон андохта буд, ба хотири Ҳиродия, зани Филиппус бародараш;
3Ибо Ирод, взяв Иоанна, связал его и посадил в темницу за Иродиаду, жену Филиппа, брата своего,
4Зеро Яҳьё ба вай гуфта буд: «Ба ту раво нест, ки вайро ба занӣ бишрй».
4потому что Иоанн говорил ему: не должно тебе иметь ее.
5Ва мехост ӯро ба қатл расонад, лекин аз мардум тарсид, чунки ӯро набӣ медонистанд.
5И хотел убить его, но боялся народа, потому что его почитали за пророка.
6Аммо вақге ки Ҳиродус рӯзи таваллуди худро ҷашн мегирйфт, духтари Ҳиродия дар пеши аҳли базм рақсид, ва ин ба Ҳиродус бисьёр писанд афтод;
6Во время же празднования дня рождения Ирода дочьИродиады плясала перед собранием и угодила Ироду,
7Аз ин рӯ ба вай қасам ёд карда, ваъда дод, ки ҳар он чи хоҳад, ба вай медиҳад.
7посему он с клятвою обещал ей дать, чего она ни попросит.
8Пас вай, бо талқини модари худ, гуфт: «Каллаи Яҳьёи Таъмиддиҳандаро дар ҳамин ҷо дар табақе ба ман ҳадия бикун».
8Она же, по наущению матери своей, сказала: дай мне здесь на блюде голову Иоанна Крестителя.
9Подшоҳ ғамгин шуд; лекин барои поси савгандаш ва ба хотири ононе ки ҳамроҳаш нишаста буданд, амр фармуд, ки дода шавад,
9И опечалился царь, но, ради клятвы и возлежащих с ним, повелел дать ей,
10Ва ҷаллодеро фиристод, то дар зиндон каллаи Яҳьёро аз танаш ҷудо кунад.
10и послал отсечь Иоанну голову в темнице.
11Ва каллаи ӯро дар табақе оварда, ба духтар доданд, ва онро вай ба модари худ бурд.
11И принесли голову его на блюде и дали девице, а она отнесла матери своей.
12Ва шогирдонаш омада, ҷасади вайро бардошта бурданду гӯр карданд; ва рафта, ба Исо хабар доданд.
12Ученики же его, придя, взяли тело его и погребли его; и пошли, возвестили Иисусу.
13Чун Ӯ инро шунид, ба қаиқ савор шуда, аз он ҷо танҳо ба ҷои хилвате рафт; ва мардум, чун шуниданд, аз акиби Ӯ аз шаҳрҳо пиёда равона шуданд.
13И, услышав, Иисус удалился оттуда на лодке в пустынное место один; а народ, услышав о том, пошел за Ним из городов пешком.
14Ва Исо берун омада, анбӯҳи мардумро дид, ва ба онҳо раҳмаш омад, ва беморони онҳоро шифо дод.
14И, выйдя, Иисус увидел множество людей и сжалился над ними, и исцелил больных их.
15Дар вакти аср шогирдонаш назди Ӯ омада, гуфтанд: «Ин ҷо ҷои хшгват аст, вақт ҳам дер шуд; мардумро ҷавоб деҳ, то ки ба деҳот рафта, барои худ хӯроке бихаранд».
15Когда же настал вечер, приступили к Нему ученики Егои сказали: место здесь пустынное и время уже позднее; отпусти народ, чтобы они пошли в селения и купили себе пищи.
16Ба онҳо гуфт: «Ҳоҷате нест, ки онҳо бираванд: шумо ба онҳо хӯрок диҳед».
16Но Иисус сказал им: не нужно им идти, вы дайте им есть.
17Ба Ӯ гуфтанд: «Мо дар ин ҷо фақат панҷ нон ва ду моҳӣ дорем».
17Они же говорят Ему: у нас здесь только пять хлебов и две рыбы.
18Гуфт: Юнҳоро ин ҷо назди Ман биёред».
18Он сказал: принесите их Мне сюда.
19Ва мардумро фармуд, ки бар сабза биншинанд, ва панҷ нону ду моҳиро гирифта, ба осмон нигаристу баракат дод ва нонро пора карда, ба шогирдон дод, ва шогирдон ба мардум доданд.
19И велел народу возлечь на траву и, взяв пять хлебов и две рыбы, воззрел на небо, благословил и, преломив, дал хлебы ученикам, а ученикинароду.
20Ҳама хӯрданду сер шуданд; ва аз пораҳои боқимонда дувоздаҳ сабадро пур карда бардоштанд;
20И ели все и насытились; и набралиоставшихся кусков двенадцать коробов полных;
21Ва хӯрандагон, ба ғаир аз занону бачагон, тақрибан панҷ ҳазор мард буданд.
21а евших было около пяти тысяч человек, кроме женщин и детей.
22Дарҳол Исо шогирдони Худро фармуд, ки ба қаиқ савор шуда, пеш аз Ӯ ба соҳили дигар равона шаванд, то Ӯ мардумро ҷавоб диҳад.
22И тотчас понудил Иисус учеников Своих войти в лодку и отправиться прежде Его на другую сторону, пока Он отпустит народ.
23Ва чун мардумро ҷавоб дод, барои дуо гуфтан танҳо бар фарози кӯҳебаромад; бегоҳирӯзӣ низ дар он ҷо танҳо буд.
23И, отпустив народ, Он взошел на гору помолиться наедине; и вечером оставался там один.
24Ва қаиқ ҳанӯз дар миёнаи баҳр буд ва аз мавҷҳо лат мехӯрд, зеро ки боди мухолиф мевазид.
24А лодка была уже на средине моря, и ее било волнами, потому что ветер был противный.
25Ва дар поси чоруми шаб Исо бар баҳр қадам зада, назди онҳо омад.
25В четвертую же стражу ночи пошел к ним Иисус, идя по морю.
26Ва шогирдон чун Ӯро диданд, ки бар баҳр қадам мезанад, дар изтироб афтода, гуфтанд: «Ин шабаҳ аст!» Ва аз тарс фарьёд заданд.
26И ученики, увидев Его идущего по морю, встревожились и говорили: это призрак; и от страхавскричали.
27Лекин Исо дарҳол ба онҳо хитоб карда, гуфт: «Ором бошед; ин Манам, ҳаросон нашавед».
27Но Иисус тотчас заговорил с ними и сказал: ободритесь; это Я, не бойтесь.
28Петрус дар ҷавоби Ӯгуфт: «Худовандо! Агар ин Туӣ, ба ман амр деҳ, то ки бар рӯи об назди Ту биеям».
28Петр сказал Ему в ответ: Господи! если это Ты, повели мне придти к Тебе по воде.
29Гуфт: «Биё». Ва Петрус аз қаиқ баромада, бар рӯи об равона пгуд, то ки назди Исо биёяд;
29Он же сказал: иди. И, выйдя из лодки, Петр пошел по воде, чтобы подойти к Иисусу,
30Лекин чун боди шадидро дид, ҳаросон шуд ва дар ҳолате ки ғарқ мепгуд, фарьёд кашид: «Худовандо! Маро халос кун».
30но, видя сильный ветер, испугался и, начав утопать, закричал: Господи! спаси меня.
31Исо фавран дасташро дароз карда, вайро нигоҳ дошт ва гуфт: «Эй сустимон! Чаро шубҳа кардӣ?»
31Иисус тотчас простер руку, поддержал его и говорит ему: маловерный! зачем ты усомнился?
32Вақте ки ба қаиқ даромаданд, бод сокит шуд.
32И, когда вошли они в лодку, ветер утих.
33Онҳое ки дар қаиқ буданд. назди Ӯ омада, саҷда карданд ва гуфтанд: «Ҳақиқатан Ту Писари Худо ҳастй».
33Бывшие же в лодке подошли, поклонились Ему и сказали: истинно Ты Сын Божий.
34Ва аз баҳр гузашта, ба сарзамини Чднесор омаданд.
34И, переправившись, прибыли в землю Геннисаретскую.
35Ва сокинони он мавзеъӮро шинохтанд ва ба тамоми музофот касонеро фиристода, ҳамаи беморонро назди Ӯ оварданд,
35Жители того места, узнав Его, послали во всю окрестность ту и принесли к Нему всех больных,
36Ва аз Ӯ илтимос менамуданд, ки фақат домани ҷомаи Ӯро ламс кунанд; ва ҳар кӣ ламс кард, шифо ёфт.
36и просили Его, чтобы только прикоснуться к краю одежды Его; и которые прикасались, исцелялись.