1At ang kagutom ay mahigpit sa lupain.
1雅各再差遣眾子往埃及買糧那地的饑荒十分嚴重。
2At nangyari, nang makain na nila ang trigong kanilang dinala mula sa Egipto, na sinabi sa kanila ng kanilang ama, Kayo'y pumaroong muli, ibili ninyo tayo ng kaunting pagkain.
2他們把從埃及帶回來的糧食都吃完了。他們的父親就對他們說:“你們再去替我們買些糧食回來吧。”
3At si Juda ay nagsalita sa kaniya, na sinasabi, Ipinahayag sa aming mahigpit ng lalaking yaon, na sinasabi, Hindi ninyo makikita ang aking mukha, maliban na ipagsama ninyo ang inyong kapatid.
3猶大對他說:“那人認真地警告我們說:‘如果你們的弟弟不與你們一起來,你們就不得見我的面。’
4Kung pasasamahin mo sa amin ang aming kapatid, ay bababa kami, at ibibili ka namin ng pagkain.
4如果你讓我們的弟弟與我們同去,我們就下去替你買糧食。
5Datapuwa't kung hindi mo paparoroonin ay hindi kami bababa: sapagka't sinabi sa amin ng lalaking yaon, Hindi ninyo makikita ang aking mukha, malibang kasama ninyo ang inyong kapatid.
5如果你不讓他去,我們也不下去,因為那人對我們說:‘如果你們的弟弟不與你們一起來,你們就不得見我的面。’”
6At sinabi ni Israel, Bakit ninyo ako ginawan ng masama, na inyong sinabi sa lalake na mayroon pa kayong ibang kapatid?
6以色列說:“你們為甚麼這樣害我,告訴那人你們還有個弟弟呢?”
7At kanilang sinabi, Tinanong kami ng buong siyasat, tungkol sa amin, at tungkol sa aming kamaganakan, na sinasabi, Buhay pa ba ang inyong ama? May iba pa ba kayong kapatid? At isinaysay namin sa kaniya ayon sa mga salitang ito: saan namin malalaman, kaniyang sasabihin, Ibababa ninyo rito ang inyong kapatid?
7他們回答:“那人確實查問有關我們和我們親屬的事,說:‘你們的父親還活著嗎?你們還有其他的兄弟嗎?’我們就照著這些話回答他。我們怎麼知道他會說:‘你們必要把你們的弟弟帶下來’呢?”
8At sinabi ni Juda kay Israel na kaniyang ama. Pasamahin mo sa akin ang bata at kami ay magsisitindig at magsisiyaon; upang tayo'y mabuhay at huwag mamatay, kami, at ikaw, at gayon din ang aming mga bata.
8猶大對他父親以色列說:“你若打發那孩子與我同去,我們就立刻起程,好叫我們和你,以及我們的孩子都可以存活,不至餓死。
9Ako ang mananagot sa kaniya; sa aking kamay hahanapin mo siya; kung hindi ko ibalik sa iyo, at ilagay sa harap mo, ay pasanin ko ang sala magpakailan pa man:
9我願意親自擔保他的安全,你可以從我手裡追回他。如果我不把他帶回來給你,交在你面前,我願終生承擔這罪。
10Sapagka't kung hindi tayo nagluwat, ay nakapagbalik na kaming makalawa.
10要不是我們耽延,現在第二次也回來了。”
11At sinabi sa kanila ng kanilang amang si Israel, Kung gayon, ngayo'y gawin ninyo ito: magdala kayo sa inyong bayong ng mga piling bunga ng lupain, at dalhan ninyo ang lalaking yaon ng kaloob, ng kaunting balsamo at kaunting pulot, pabango, at mirra, mga pile at almendras.
11他們的父親以色列對他們說:“如果必須如此,你們就這樣作:你們把本地最好的出產放在袋裡,帶下去給那人作禮物,就是一點乳香、一點蜂蜜、香料、沒藥、粟子和杏仁。
12At magdala kayo ng ibayong halaga ng salapi sa inyong kamay; at ang salaping nabalik sa labi ng inyong mga bayong ay dalhin ninyong muli sa inyong kamay; marahil ay kalituhan:
12你們手裡要多帶一倍銀子,因為你們要把那放回在你們袋口裡的銀子帶回去,那可能是弄錯了的。
13Dalhin din ninyo ang inyong kapatid, at magtindig kayo at pumaroon kayong muli sa lalaking yaon.
13你們帶著你們的弟弟,起程再到那人那裡去吧。
14At pagkalooban nawa kayo ng Dios na Makapangyarihan sa lahat ng kaawaan sa harap ng lalaking yaon, upang isauli sa inyo ang inyong isang kapatid at si Benjamin. At kung mawalan ako ng mga anak, ay mawalan ako.
14願全能的 神使那人憐憫你們,給你們釋放你們那個兄弟和便雅憫。至於我,如果要喪失兒子,就喪失了吧。”
15At dinala ng mga lalake ang kaloob na yaon, at ibayong halaga ng salapi ang dinala sa kanilang kamay, at si Benjamin; at nagsipagtindig, at nagsibaba sa Egipto, at nagsiharap kay Jose.
15於是,他們帶著這些禮物,手裡拿著多一倍的銀子,並且帶著便雅憫,起程下到埃及去,站在約瑟面前。
16At nang makita ni Jose si Benjamin na kasama nila, ay sinabi niya sa katiwala ng kaniyang bahay: Dalhin mo ang mga lalaking iyan sa bahay, at magpatay ka ng mga hayop, at ihanda mo; sapagka't ang mga lalaking iyan ay magsisipananghaling kasalo ko.
16約瑟為兄弟擺設筵席約瑟見便雅憫與他們同來,就對管家說:“把這些人帶到我家裡,要宰殺牲畜,預備筵席,因為在正午的時候,這些人要與我一起吃飯。”
17At ginawa ng lalake ang ayon sa iniutos sa kaniya ni Jose; at dinala ng katiwala ang mga lalaking yaon sa bahay ni Jose.
17管家就照著約瑟所吩咐的去作,把這些人帶到約瑟的家裡。
18At ang mga lalake ay nangatakot, sapagka't sila'y dinala sa bahay ni Jose; kanilang sinabi: Dahil sa salaping isinauli sa ating mga bayong ng una, ay dinala tayo rito; upang hanapan tayo ng dahilan, at tayo'y ibagsak niya, at tayo'y ariin niyang mga alipin, at pati ng atin mga asno.
18他們因為被領到約瑟的家裡,就害怕起來,說:“我們被領到這裡來,必定是為了頭一次放回在我們袋裡的銀子,現在他們想攻擊我們,制伏我們,逼我們作奴僕,又奪去我們的驢。”
19At sila'y nagsilapit sa katiwala ng bahay ni Jose, at kinausap nila sa pintuan ng bahay.
19他們於是走近約瑟的管家,在屋門口與他說話。
20At sinabi nila, Oh panginoon ko, tunay na kami ay bumaba ng una na bumili ng pagkain:
20他們說:“先生啊,我們頭一次下來,實在是要買糧食的。
21At nangyari, nang dumating kami sa tuluyan, na binuksan namin ang aming mga bayong, at, narito, ang salapi ng bawa't isa sa amin ay nasa labi ng kanikaniyang bayong, ang salapi namin sa tunay na timbang: at aming muling dinala sa aming kamay.
21後來我們來到住宿的地方,打開布袋的時候,不料各人的銀子仍然在各人的袋口裡,分文不少;現在我們手裡又帶回來了。
22At nagdala kami ng ibang salapi sa aming kamay upang ibili ng pagkain; hindi namin nalalaman kung sino ang naglagay ng aming salapi sa aming mga bayong.
22我們手裡又另外帶來銀子,是買糧食用的。我們不知道頭一次誰把我們的銀子放在我們的布袋裡。”
23At kaniyang sinabi, Mapayapa kayo; huwag kayong matakot, ang Dios ninyo at ang Dios ng inyong ama ang nagbigay sa inyo ng kayamanang natatago sa inyong mga bayong: tinanggap ko ang inyong salapi. At inilabas si Simeon sa kanila.
23管家說:“你們可以放心,不要害怕,是你們的 神,你們父親的 神,把財寶賜給你們,放在你們的布袋裡。你們的銀子我早已收到了。”接著他把西緬帶出來交給他們。
24At dinala ng katiwala ang mga lalake sa bahay ni Jose, at sila'y binigyan ng tubig, at nangaghugas ng kanilang mga paa; at binigyan ng pagkain ang kanilang mga asno.
24管家把他們領到約瑟的家裡,給他們水洗腳,又給他們飼料餵驢。
25At kanilang inihanda ang kaloob sa pagdating ni Jose sa tanghali; sapagka't kanilang narinig na doon sila magsisikain ng tinapay.
25於是,他們預備好了禮物,等候約瑟中午到來,因為他們聽說他們要在那裡吃飯。
26At nang dumating si Jose sa bahay, ay dinala nila sa kaniya sa loob ng bahay, ang kaloob na nasa kanilang kamay, at sila'y nagpatirapa sa harap niya.
26約瑟回到家裡,他們就把手中的禮物帶進屋裡送給他,又俯伏在地向他下拜。
27At sila'y kaniyang tinanong tungkol sa kanilang kalagayan, at sinabi, Wala bang sakit ang inyong ama, ang matanda na inyong sinalita? buhay pa ba?
27約瑟先向他們問安,然後又問:“你們的父親,就是你們所說的那老人家平安嗎?他還在嗎?”
28At kanilang sinabi, Walang sakit ang iyong lingkod na aming ama, buhay pa. At sila'y nagsiyukod at nagsigalang.
28他們回答:“你僕人我們的父親平安,他還在。”於是他們低頭下拜。
29At itiningin niya ang kaniyang mga mata, at nakita si Benjamin na kapatid niya, na anak ng kaniyang ina, at sinabi, Ito ba ang inyong kapatid na bunso, na inyong sinalita sa akin? At kaniyang sinabi, Pagpalain ka nawa ng Dios, anak ko.
29約瑟舉目觀看,看見自己同母所生的弟弟便雅憫,就問:“這就是你們向我提過那最小的弟弟嗎?”又說:“我兒啊,願 神賜恩給你。”
30At nagmadali si Jose; sapagka't nagniningas ang kaniyang loob dahil sa kaniyang kapatid: at humanap ng dakong maiiyakan; at pumasok sa kaniyang silid, at umiyak doon.
30約瑟愛弟弟之情激動起來,就急忙去找個可哭的地方。於是他進了自己的內室,在那裡哭了一陣。
31At siya'y naghilamos at lumabas; at nagpigil ng loob, at nagsabi, Maghain kayo ng tinapay.
31他洗了面,然後出來,抑制著自己的感情,吩咐人說:“開飯吧。”
32At kanilang hinainan siyang bukod, at silang bukod, at ang mga Egipcio na kumakaing kasama niya ay bukod: sapagka't ang mga taga Egipcio ay hindi makakaing kasalo ng mga Hebreo; sapagka't kasuklamsuklam ito sa mga Egipcio.
32他們就給約瑟單獨擺了一席,給那些人另外擺了一席,又給那些與約瑟一同吃飯的埃及人擺了一席,因為埃及人不能與希伯來人一同吃飯,這是埃及人所厭惡的。
33At sila'y nagsiupo sa harap niya, ang panganay ayon sa kaniyang pagkapanganay, at ang bunso ayon sa kaniyang pagkabunso: at ang mga lalake ay nangamamangha na nagtitinginan.
33約瑟使眾兄弟在他面前排列坐下,都是照著他們長幼的次序。眾兄弟就彼此對望,驚奇不已。
34At sila'y idinampot ni Jose sa harap niya ng mga ulam: datapuwa't ang ulam ni Benjamin ay humihigit kay sa mga bahagi ng alin man sa kanila ng makalima. At nangaginuman at nangakipagkatuwa sa kaniya.
34約瑟拿起自己面前的食物,分給他們,但是便雅憫分得的食物,比別人多五倍。他們就與約瑟一同喝酒宴樂。