1Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,
1安慰人的反叫人愁煩約伯回答說：
2Ako'y nakarinig ng maraming ganyang bagay: maralitang mga mangaaliw kayong lahat.
2“像這樣的話，我聽了很多；你們都是叫人愁煩的安慰者。
3Magkakawakas ba ang mga walang kabuluhang salita? O anong naguudyok sa iyo, na ikaw ay sumagot?
3虛空的言語，有窮盡嗎？或有甚麼惹你答個不休的呢？
4Ako nama'y makapangungusap na gaya ng inyong ginagawa; kung ang inyong kaluluwa ay nasa kalagayan ng aking kaluluwa, ako'y makapagdudugtongdugtong ng salita laban sa inyo, at maigagalaw ang aking ulo sa inyo.
4你們若處在我的景況，我也能像你們那樣說話，我也能砌辭攻擊你們，並且能向你們搖頭。
5Nguni't aking palalakasin kayo ng aking bibig, at ang pagaliw ng aking mga labi ay magpapalikat ng inyong hirap,
5我能用口鼓勵你們，我嘴唇的安慰，能緩和你們的痛苦。
6Bagaman ako'y nagsasalita, ang aking hirap ay hindi naglilikat: at bagaman ako'y tumatahimik, anong ikinalalayo sa akin?
6力陳他的痛苦我若說話，痛苦仍不消解，我若閉口不說，痛苦也不離開我。
7Nguni't ngayo'y niyamot niya ako: nilansag mo ang aking buong pulutong.
7現在 神使我困倦，‘你蹂躪了我的全家，
8At ako'y pinagdalamhati mo, na siyang saksi laban sa akin; at ang aking kapayatan ay bumabangon laban sa akin, nagpapatotoo sa aking mukha.
8又把我捆綁起來。’這就作為證據；我身體的枯瘦也當面作證反對我。
9Niluray niya ako sa kaniyang kapootan, at inusig ako; pinagngangalitan niya ako ng kaniyang mga ngipin: pinangdidilatan ako ng mga mata ng aking kaaway.
9他的怒氣撕裂我，攻擊我；他向我咬牙切齒，我的敵人以銳利的眼光看著我。
10Kanilang pinagbubukahan ako ng kanilang bibig: kanilang sinampal ako sa mukha na kahiyahiya: sila'y nagpipisan laban sa akin.
10他們向我大大張嘴，以蔑視的態度打我的臉頰，聯合一起攻擊我。
11Ibinibigay ako ng Dios sa di banal, at inihahagis niya ako sa mga kamay ng masama.
11 神把我交給不義的人，把我丟在惡人的手中。
12Ako'y nasa kaginhawahan at kaniyang niligalig akong mainam; Oo, sinunggaban niya ako sa leeg, at pinagwaraywaray niya ako: inilagay naman niya akong pinakatanda niya.
12我本來安逸，他卻把我壓碎；掐著我的頸項，把我摔碎；又把我當作他的箭靶。
13Kinubkob ako sa palibot ng kaniyang mga mamamana, kaniyang sinaksak ang aking mga bato, at hindi nagpapatawad; kaniyang ibinubuhos ang aking apdo sa lupa.
13他的弓箭手四面包圍我，他剖開我的腰子，全不顧惜，把我的膽傾倒在地上。
14Kaniyang binubugbog ako ng bugbog at bugbog; siya'y gaya ng isang higanti na dinadaluhong niya ako.
14他把我破傷，在破口上又加破傷，如勇士一般向我直衝。
15Ako'y nanahi ng kayong magaspang sa aking katawan, at aking inilugmok ang aking kapalaluan sa alabok.
15我把麻布縫在我的皮膚上，把我的角插入塵土中。
16Ang aking mukha ay namamaga sa pagiyak, at nasa aking mga pilik-mata ang anino ng kamatayan;
16我的臉因哭泣而發紅，在我的眼皮上滿是黑影。
17Bagaman walang karahasan sa aking mga kamay, at ang aking dalangin ay malinis,
17然而在我的手中沒有強暴，我的禱告也是清潔的。
18Oh lupa, huwag mong tabunan ang aking dugo, at huwag magkaroon ng pahingahang dako ang aking daing.
18向 神哭訴地啊，不要遮蓋我的血；不要讓我的哀求有停留的地方。
19Kahit na ngayon, narito, ang aking saksi ay nasa langit, at siyang nananagot sa akin ay nasa kaitaasan.
19現今，在天上有我的見證，在高天之上，有我的證人。
20Ginagalit ako ng aking mga kaibigan: nguni't ang aking mata ay nagbubuhos ng mga luha sa Dios;
20譏笑我的，就是我的朋友，我的眼向 神流淚。
21Upang kaniyang alalayan ang katuwiran ng tao sa Dios; at ang anak ng tao sa kaniyang kapuwa.
21但願人可以為人與 神分辯，正如世人為朋友辯白一樣。
22Sapagka't pagsapit ng ilang taon, ako'y papanaw sa daan na hindi ko pagbabalikan.
22因為我的年數將盡，我快要走上那條一去不返的路。”