1Nang magkagayo'y sumagot si Bildad na Suhita, at nagsabi,
1比勒達首次發言書亞人比勒達回答說：
2Hanggang kailan magsasalita ka ng mga bagay na ito? At hanggang kailan magiging gaya ng makapangyarihang hangin ang mga salita ng iyong bibig?
2“這些話你要說到幾時，你口中的言語像狂風到幾時呢？
3Nagliliko ba ng kahatulan ang Dios? O nagliliko ba ang Makapangyarihan sa lahat ng kaganapan?
3 神怎會歪曲公平？全能者怎會屈枉公義？
4Kung ang iyong mga anak ay nangagkasala laban sa kaniya, at kaniyang ibinigay sila sa kamay ng kanilang pagkasalangsang:
4你的兒女若得罪了他，他就因他們的過犯撇棄他們。
5Kung hanapin mong mainam ang Dios, at iyong pamanhikan ang Makapangyarihan sa lahat;
5你若殷勤尋求 神，向全能者懇求；
6Kung ikaw ay malinis at matuwid; walang pagsalang ngayo'y gigising siya dahil sa iyo. At pasasaganain ang tahanan ng iyong katuwiran.
6你若又潔淨又正直，他就必為你奮起，復興你公義的居所。
7At bagaman ang iyong pasimula ay maliit, gayon ma'y ang iyong huling wakas ay lalaking mainam.
7你起初雖然微小，到後來必定非常興旺。
8Sapagka't ikaw ay magsisiyasat, isinasamo ko sa iyo, sa unang panahon, at pasiyahan mo ang sinaliksik ng kanilang mga magulang:
8離開 神毫無倚靠請你查問前幾代，留意他們列祖所查究的。
9(Sapagka't tayo'y kahapon lamang, at walang nalalaman, sapagka't ang ating mga kaarawan sa lupa ay anino:)
9我們只是昨天才有的，所以一無所知；我們在世的日子不過是影兒。
10Hindi ka ba nila tuturuan, at sasaysayin sa iyo, at mangagsasalita ng mga salita mula sa kanilang puso?
10難道他們不指教你，從心裡發出言語來嗎？
11Makatataas ba ang yantok ng walang putik? Tutubo ba ang tambo ng walang tubig?
11蒲草沒有泥，怎能生長？蘆葦沒有水，怎能長大呢？
12Samantalang nasa kasariwaan, at hindi pinuputol, natutuyong una kay sa alin mang damo.
12尚青還沒有割下來的時候，就比百草先枯槁。
13Gayon ang mga landas ng lahat na nagsisilimot sa Dios; at ang pagasa ng di banal ay mawawala:
13忘記 神的，他們的末路也是這樣；不敬虔的人，他的指望必成泡影。
14Na ang kaniyang pagtitiwala ay mapaparam, at ang kaniyang tiwala ay isang bahay gagamba.
14他所自恃的，必被折斷；他所靠賴的，不過是蜘蛛網。
15Siya'y sasandal sa kaniyang bahay, nguni't hindi tatayo; siya'y pipigil na mahigpit dito, nguni't hindi makapagmamatigas.
15他倚靠自己的家，家卻立不住，他抓緊自己的家，家卻存不久。
16Siya'y sariwa sa harap ng araw, at ang kaniyang mga suwi ay sumisibol sa kaniyang halamanan.
16他在陽光之下，枝潤葉青，它的嫩枝長滿園子，
17Ang kaniyang mga ugat ay nagkakapitan sa palibot ng bunton, kaniyang minamasdan ang dako ng mga bato.
17它的根纏繞石堆，扎入石地之中。
18Kung siya'y magiba sa kaniyang dako, kung magkagayo'y itatakuwil niya siya, na sinasabi: Hindi kita nakita.
18他若從本處被拔除，那處就否認他，說：‘我沒有見過你。’
19Narito, ito ang kagalakan ng kaniyang lakad, at mula sa lupa ay sisibol ang mga iba.
19看哪，這就是他人生的樂趣，往後必有別的人從塵土中生出來。
20Narito, hindi itatakuwil ng Dios ang sakdal na tao, ni aalalayan man niya ang mga manggagawa ng kasamaan.
20 神不丟棄完全人看哪， 神必不離棄完全人，也不扶助行惡的人之手；
21Kaniya namang pupunuin ang iyong bibig ng pagtawa, at ang iyong mga labi ng paghiyaw.
21他還要以歡笑充滿你的口，以歡呼充滿你的嘴。
22Silang nangapopoot sa iyo ay mabibihisan ng pagkahiya; at ang tolda ng masama ay mawawala.
22恨你的都必以羞恥為衣，惡人的帳棚必歸於無有。”