1Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,
1 神的智慧與能力約伯回答說：
2Sa katotohanan ay nalalaman kong ito'y gayon: nguni't paanong makapaggaganap ang tao sa Dios?
2“我實在知道是這樣，但是，人在 神面前怎能算為公義呢？
3Kung kalugdan niyang makipagtalo sa kaniya, siya'y hindi makasasagot sa kaniya ng isa sa isang libo.
3人若願意與他辯論，連千分之一也答不出來。
4Siya ay pantas sa puso, at may kaya sa kalakasan: sinong nagmatigas laban sa kaniya at guminhawa?
4他心裡有智慧，而且有極大的能力，有誰對他剛硬而平安無事呢？
5Na siyang naglilipat ng mga bundok, at hindi nila nalalaman, pagka nililiglig niya sa kaniyang pagkagalit.
5他在怒中移山翻岡；山岡卻不知道；
6Na siyang umuuga ng lupa sa kaniyang kinaroroonan, at ang mga haligi nito ay nangayayanig.
6他使大地震動離開本處，大地的柱子就搖撼；
7Na siyang naguutos sa araw, at hindi sumisikat; at nagtatakda sa mga bituin.
7他吩咐太陽，太陽就不上升，又封閉眾星；
8Na nagiisang inuunat ang langit, at tumutungtong sa mga alon ng dagat.
8他獨自鋪開蒼天，步行在海浪之上；
9Na lumikha sa Oso, sa Orion, at sa mga Pleyade, at sa mga silid ng timugan.
9他造北斗與參星，昴星和南方的星座；
10Na gumagawa ng mga dakilang bagay na di masayod; Oo, mga kamanghamanghang bagay na walang bilang.
10他所行的大事無法測度，所行的奇事不可勝數。
11Narito, siya'y dumaraan sa siping ko, at hindi ko siya nakikita: siya'y nagpapatuloy rin naman, nguni't hindi ko siya namamataan.
11他行過我身邊，我卻看不見；他掠過去，我竟不覺察。
12Narito, siya'y nangangagaw sinong makasasansala sa kaniya? Sinong magsasabi sa kaniya: Anong ginagawa mo?
12他奪取，誰能攔阻他？誰敢問他：‘你幹甚麼？’
13Hindi iuurong ng Dios ang kaniyang galit; ang mga manunulong sa Rahab ay nagsisiyukod sa ilalim niya.
13人受苦難不一定因為罪 神必不抑制他的怒氣，海怪拉哈伯的助手都俯伏在他以下。
14Gaano pa nga kaya kaliit ang maisasagot ko sa kaniya, at mapipiling aking mga salita na maimamatuwid ko sa kaniya?
14何況我呢？我怎敢回答他，措辭與他辯論呢？
15Na kahiman ako'y matuwid, gayon may hindi ako sasagot sa kaniya; ako'y mamamanhik sa aking hukom.
15即使我有理，也不敢回答，只向那審判我的求憐憫；
16Kung ako'y tumawag, at siya'y sumagot sa akin; gayon ma'y hindi ako maniniwala na kaniyang dininig ang aking tinig.
16即使我呼求，他也回答我，我還是不信他會垂聽我的聲音。
17Sapagka't ako'y ginigiba niya sa pamamagitan ng isang bagyo, at pinararami ang aking mga sugat ng walang kadahilanan.
17他用暴風傷害我，無緣無故加添我的創傷。
18Hindi niya ako tutulutang ako'y huminga, nguni't nililipos niya ako ng hirap.
18他不讓我喘一口氣，卻使我飽嘗苦楚。
19Kung kami ay magsalita tungkol sa kalakasan, narito, siya'y may kapangyarihan! At kung sa kahatulan, sino, sinasabi niya ay magtatakda sa akin ng panahon?
19若論力量，他多麼強大，若論訴訟，他說：‘誰能把我傳來？’
20Kahiman ako'y matuwid, ang aking sariling bibig ay hahatol sa akin: kahiman ako'y sakdal patototohanan niya akong masama.
20即使我有理，我的口還是定我有罪；即使我完全，我的口還是判我乖謬。
21Ako'y sakdal; hindi ko talos ang aking sarili; aking niwalang kabuluhan ang aking buhay.
21我雖然完全，卻不顧我自己，倒厭惡我的生命。
22Lahat ay isa; kaya't aking sinasabi: kaniyang ginigiba ang sakdal at ang masama.
22所以我說，善惡都是一樣，完全人和惡人，他都滅盡。
23Kung ang panghampas ay pumapatay na bigla, tatawanan niya ang paglilitis sa mga walang sala.
23災禍忽然把人殺害的時候，他就必嘲笑無辜人的遭遇。
24Ang lupa ay nabigay sa kamay ng masama: kaniyang tinatakpan ang mga mukha ng mga hukom nito; kung hindi siya, sino nga?
24全世界交在惡人的手中，他蒙蔽世上審判官的臉，如果不是他，那麼是誰呢？
25Ngayo'y ang mga kaarawan ko ay matulin kay sa isang sugo: dumadaang matulin, walang nakikitang mabuti.
25我的日子過得比信差還快，飛快逝去，不見福樂。
26Sila'y nagsisidaang parang mga matuling sasakyan: parang agila na dumadagit ng huli.
26我的日子消逝有如快船，好像俯衝猛撲食物的鷹。
27Kung aking sabihin: Aking kalilimutan ang aking daing, aking papawiin ang aking malungkot na mukha, at magpapakasaya ako:
27我若說：‘我要忘記我的苦情，要除去愁容，面露喜樂。’
28Ako'y natatakot sa lahat kong kapanglawan, talastas ko na hindi mo aariin akong walang sala.
28我就懼怕我的一切痛苦，因為我知道你必不以我為無辜。
29Ako'y mahahatulan; bakit nga ako gagawa ng walang kabuluhan?
29我既然被定為有罪，又何必徒然勞苦呢？
30Kung ako'y maligo ng nieveng tubig, at gawin ko ang aking mga kamay na napakalinis;
30我若用雪水洗淨我的身，又用鹼水潔淨我的手，
31Gayon ma'y itutulak mo ako sa hukay, at kayayamutan ako ng aking mga sariling kasuutan.
31你還是把我扔入坑中，連我的衣服也憎惡我。
32Sapagka't siya'y hindi tao, na gaya ko, na sasagot ako sa kaniya, na tayo'y pumasok kapuwa sa kahatulan,
32他不像我是個人，使我可以答他，讓我們一起對簿公堂。
33Walang hukom sa pagitan natin, na makapaglagay ng kaniyang kamay sa ating dalawa.
33我倆之間並沒有仲裁者，能夠按手在我們雙方身上。
34Ihiwalay niya sa akin ang kaniyang tungkod, at huwag akong takutin ng kaniyang pangilabot:
34願他使他的刑杖離開我，願他可畏的威嚴不驚嚇我，
35Kung magkagayo'y magsasalita ako, at hindi matatakot sa kaniya; sapagka't hindi gayon ako sa aking sarili.
35我就說話，也不怕他，因為我本身並不是這種人。”